Gisteren eerst met Saar, Frey, Chester (aan de lijn) en Simba, Hera, Quinty los & de kleintjes natuurlijk X en Fientje los gewandeld. Het is een route richting het klooster maar dan vanaf een plek die weinig mensen kennen. Je kan net je auto kwijt en loopt dan langs een riviertje, in de bossen. Op een gegeven moment moet je over rotsen heen maar dat heb ik niet gedaan met een blinde hond en een driepoot, beetje te link dus toen zijn we teruggegaan.
Hieronder de foto’s van deze wandeling.
Heerlijk rustig, je komt niemand tegen en het water kabbelt.
Hier was het heel donker, even zonder flits geprobeerd.
Heerlijk rustig, je komt niemand tegen en het water kabbelt.
Oei daar moet Xailor over heen klimmen.
Fientje komt er op haar eigen tempo achter aan...
Spannend vrouwtje hier zijn wij nog nooit geweest!
Het is zo donker onder de bomen dat de camera zelf de flitser gebruikte!
Chester loopt braaf mee aan de lijn maar is toch altijd wat bangig.
Hier begint het al wat rotsachtig te worden maar is er nog een breed pad.
en dan zie je midden in het bos ineens dit... en was is het dan leuk om er een verhaal bij te verzinnen...
Voor Fientje is zo'n boomstaan een heel obstakel.
Even onderweg poedelen
Fientje heeft weer een eindje meegetippeld en een stuk in de rugzak meegelift.
Het hooi is ge.. eh... rold ? Het zijn net reuze damstenen.
Nu nog weer eens een proberen. Op de site staat nog steeds dat mijn monthly transfer limit exceeded is, ook daar krijg ik geen antwoord op. Erg irritant.
Ook alle links naar andere sites zijn verdwenen.
In de cave (onder de gite) hebben we een zwaluwnestje, inmiddels zijn ze ook uitgevlogen en maken ze hele toeren de cave in en boven ons hoofd. Prachtig om te zien.
Zomaar een foto van onze lieve Simba.
Ons puppekind, het blijft een clowntje waar je moeilijk boos op kan worden.
Monty lag van de week in het raamkozijn op de 1e verdieping aan de buitenkant te slapen. Gekke kat.
Deze foto's horen eigenlijk bij de tekst van de vorige blog, dat wij dachten dat er iets over de brug / gaas liep maar dat het dus Monty is die het gaas naar beneden trekt.
Het blijft een schoonheid met zijn blauwe ogen.
Manu en Fientje samen in een mand, beiden vonden het maar niets.
Kayla en Tippy liggen lekker te zonnen op de loopbrug.
De loopbrug naar de kennel achter is echt favoriet om op te liggen bij de katten.
Guusje wordt wel wat grijzer maar speelt nog volop met Saar elke dag.
Als ze slaapt is ze zo lief ... als ze de katten nu maar met rust kon laten.
Wat heeft ze toch een leuk snuitje!
Favoriete plek als het warm is, de kuil onder het houten huisje op het veld.
Chico die ook steeds grijzer wordt! Hij moet toch ook al gauw 12-13 zijn.
Chester blijft een lieverd waar geen kwaad bij zit. Ook hij zou rond de 12-13 zijn.
Gezellig met Ann Jo en Hugo kletsen en wat eten.
Saar met Ann Jo waar we behendigheid doen, een intiem momentje.
Nu de foto’s zijn weer bij.
Er zijn veel dingen die in deze nieuwe blog uitvoering niet meer kunnen, dat is wel erg jammer.
op 17 juli ben ik 4 uur bezig geweest om een nieuwe blog te maken, tot op vanmorgen, werd die niet getoond op de site. Ik heb tig mails gestuurd maar kreeg geen antwoord. Vandaag kreeg ik een automatische mail dat de blog ‘gemigrate’ was. Alles werkt nu anders (persoonlijk geen verbetering zo heb ik voor het bewerk scherm ong 3 cm) maar deze test blog verschijnt nu wel al worden de andere foto’s weer niet getoond. grrrr.
Afijn nu ga ik maar proberen om alle foto’s van de 17e er weer in te krijgen.
Met een paar mooie dagen tussen de regen door is het genieten voor de hondjes (en voor ons)
Voor Saar heb ik een nieuw speeltje gekocht, een toren hihi.
ondertussen zijn deze foto’s van de egels allemaal verouderd, er is veel gebeurd, zo heeft Quinty een van de egels gevangen (ze liepen inmiddels overal rond, en kropen door het hekwerk richting weiland en bos), die helaas gestorven is. Heb ik er een gevonden die heel erg vermagerd was , helaas ook deze is gestorven. De andere twee heb ik niet meer gezien, ik hoop dat ze nu hun eigen weg gevonden hebben.
Saar en Frey, meestal liggen ze niet zo lief samen want Saar is een beetje jaloers op FreyHelaas gaat het nog altijd niet zo goed met Frey, ze is afgevallen en haar suikerwaardes blijven te hoog.
Bij deze foto zat er nog een egel in de omheining, wat de honden erg interessant vonden. Als je goed kijkt zie je iets voor de grijze buis een egeltje. Ik had veel meer foto’s van de egels maar ja is nu een beetje mosterd na de maaltijd.
Fientje doet het zo goed, het is echt een schatje, ze kiest de grootste manden uit om in te snurken.
.
Hee dat is nieuw! Even kijken hoor.
Onze rooie Jason, ook al weer 10 jaar oud. Blijft een boeven jong.
Saar had een lelijke wond met 10 hechtingen, het was gaan ontsteken maar is nu gelukkig helemaal genezen.
Sisqo zijn favorieten slaaphouding.
En wij maar denken dat er een dier over de brug liep waardoor het gaas was ingedeukt maar ondertussen ligt Monty op zijn rug, het gaas in deukjes te trekken.
We hebben weken lang struiken vol frambozen gehad, de honden waren er gek op!
Hier is goed te zien hoe mager Frey is.
Hier nog een foto van een egeltje die nog s avonds eten kwam zoeken.
Fientje eet goed en weet precies aan te geven wanneer ze honger heeft, ze begint dan te piepen en likt haar bekje af.
Even kijken waarom Simba zich zo ligt aan te stellen.
Ik mis mijn kleine prikkerige vriendjes wel, je gaat je er toch aan hechten.
Nu hopelijk gaat alles nu weer lukken met de blog…
Ondertussen is ook het moederboard van mijn pc gecrasht, hebben we 24 uur onafgebroken hoosbuien gehad en is het morgen alweer de laatste dag van juli.
Filed Under (Uncategorized) by Betty on 22-06-2009
Afgelopen donderdag ben ik met ons ma naar NL gegaan (en met Frey en Xailor), vrijdagmorgen bij Karin de spullen opgehaald van de AMCF, zij had samen met Gabri op de Valkerij en Natuurdag gestaan wat heel goed was gegaan en waarvoor we hen ook heel dankbaar zijn.
Daarna een partytent gaan kopen want de voorspelling voor zaterdag was niet bijster goed. Even wat wezen shoppen in Tilburg en daarna naar Den Bosch naar Jeannette, hier zou Ellen heen komen met Fientje. Fientje is een klein kruising pinchertje van 15 jaar wat in het asiel in Polen zat weg te kwijnen, ze mag bij ons haar oude dag komen slijten.
Daarna wezen eten bij vriendinnetje Syl die een prachtig schilderij van onze Djara heeft gemaakt, Syl maakt super mooie schilderijen, echt de moeite waard om eens te kijken http://www.sitngo.nl/index.html.
Zaterdag morgen op weg naar Amersfoort, ondanks de nodige wegopbrekingen en verleggingen toch rond half 10 gearriveerd op het veld. Tent opgezet en standje ingericht, natuurlijk Judy en Tom geknuffeld. Al snel werd het druk en met slechts één buitje in de morgen, bleef het de hele dag verder droog. En wat een heerlijke dag, zoveel lieve vrienden ontmoet Conny, Hetty en Arjen, Jacq, Anita, Mieke en Ro, Syl kwam ook nog met Jochem en vriend Willem, Miranda en Jur, Simon, Suus en Ralph met Sjors (de broer van Saar), en nog veel meer mensen. En dan al die honden, de meest prachtige podenco’s van kortharig tot ruwharig van klein tot groot maar ook greys en galgos in alle soorten, een pup Barzoi (kwijl), een pup Podenco (kwijl) en alles ging zonder enig probleem. Een groot compliment voor Judy voor dit prachtige evenement. Ook voor de AMCF was het een leuke dag met een aardige omzet. Judy haar boek over de Podenco was ook te koop en mocht je het deze dag niet hebben gekocht dan raad ik je aan om het alsnog aan te schaffen, het is schitterend boek met heel veel kleurenfotos (en ook een aantal van onze podenco roedeltje moet ik trots zeggen).
Frey, Xailor en Fientje hebben zich voorbeeldig gedragen.
Jacq met haar hondjes, het was zo leuk om haar (weer) te zien na jaren mailcontact.
Even Fred plagen (foto gemaild door Jacq) dat ik 5 nieuwe hondjes mee zou nemen naar huis.
En natuurlijk ook weer leuk om Anita te zien met haar mooie Jayson die al hartstikke groot was.
Wat een schitterende Azawakh.
Deze prachtige hond kijkt wat voor mooie pinnen we allemaal hebben.
Lieve Frey
Mooie en lieve Dante van Jacqueline.
Ikke met Xje en Fientje
En dit is ze dan, oude Fientje.
Ons mam met Fientje.
Om te smelten…
Judy met haar dochter Mira en vriend (sorry naam vergeten…)
Anita en Jacq twee superfijne vriendinnen waarbij ik altijd mijn verhalen kwijt kan.
Anita met Marco en Veerle, kanjers die veel voor de AMCF doen en die ook even een kijkje kwamen nemen, nog bedankt voor het meehelpen met afbreken!
Het was hartstikke druk zoals je kunt zien!
Twee superschattige podenco’s, beetje Gaija typje de kleine, heel leuk was dat de vrouw aan mij vroeg of ik die mevrouw uit Frankrijk was, hihi beetje beroemd dus.
Het veld waar de honden los mogen lopen en rennen.
Jochem (partner van Syl) met twee ‘vreemde’ honden
Syl met ons ma in het AMCF standje.
Vriendin Conny knuffelt met Frey, ze heeft haar nieuwe hond Carbon ook bij zich.
Mijn hartsvriendin Syl met haar honden Re, Anne en Jonas.
Jacq met haar honden en Willem, vriend van Syl & Jochem.
Sjors de broer van Saar, wat een joekel van een hond. Zo grappig want qua kop en ogen lijken ze sprekend op elkaar maar verder ….
De prachtige podenco, greyhound en barzoi kaarten, ze zijn nog te koop!
Syl en Willem
Mooie Sjors
De kop, neus, ogen … precies Saartje!
Het zonnetje heeft zich goed laten zien zaterdag!
….
Fientje verkent het terrein.
De rest heeft weinig interesse.
Nou toch even snuffelen dan.
Kleine oude Fientje, ze is dus 15 jaar en komt uit een Pools asiel.
Saar is ook zo gek als een deur, als je maar met haar speelt, vindt ze alles best.
Fientje gaat er maar even bij zitten.
Achter Fientje ligt Rubi…
Hier dus.
Fred moet er nog even aan wennen.
Omdat ik me schuldig voelde dat de katten het de laatste maanden zo slecht hebben (met Frey) heb ik een nieuwe krabpaal voor ze gekocht. Tippy ligt lekker hoog te slapen.
Het is ook wat voor zo’n kruimel op haar oude dag, van Polen naar NL, dagje Amersfoort, Tilburg en nou weer Frankrijk.
Vandaag was het zover, de verhuizing. De egels wegen tussen de 250 en 320 gram en mogen naar buiten. Dit is hun verhuis’wagen’.
We hebben een deel van een van de kattenkennels afgesloten, Fred heeft op een pallet een plaat getimmerd en daar de helft van een vliegtuigbench op vastgezet. In de bench staat hun oude hokje met eten en veel keukenpapier (om in te rollen met slapen), links en rechts van de bench (onder het zeil) staan twee bloempotten met papier en ze kunnen via een plankje eraf en ook nog onder de pallet.
Op onderzoek uit..
Op onderzoek in de bench
Het ziet er wat rommelig uit maar het is helemaal afgesloten, de trap is voor de katten die uiteraard nu niet deze kennel in mogen.
Het zeil is hier nog wat hoog maar gaat bijna helemaal dicht zodat ze echt goed tegen de wind en regen beschermd zijn.
De kennel van buitenaf gezien.
Wel spannend die grote wereld buiten.
De foto’s zijn wat onscherp maar je kan goed zien hoe groot ze al zijn en hoe ze mijn handen herkennen.
De honden vinden het wel heel erg interessant.
Fientje aan de wandel.
Allemaal voorzichtig op onderzoek uit.
Het zijn wel al echte egeltjes!
Het is jammer genoeg niet te zien maar deze heeft heel grote oren hihi.
Sisqo zou best eens naar binnen willen.
Even van het zonnetje genieten.
Aan een kant jammer dat ik onze podenco’s niet mee kon nemen naar de Podenco dag maar Chester zou toch veel te bang geweest zijn.
Frey ziet dan wel niets maar met haar neusje is niets mis!
Raar weer, zonnetje afgewisseld met zware donkere wolken maar gelukkig geen regen.
En ook Gaijesje vindt het wel heel erg boeiend.
Zo nu dat waren de foto’s! Niet vergeten om ook naar de andere Podenco albums te kijken, echt de moeite waard.
Filed Under (Uncategorized) by Betty on 16-06-2009
Typische Frey slaap houding, een pootje over haar oor. Het goede nieuws is dat ze 1,5 kilo is aangekomen, helaas heeft ze sinds kort last van dichte neus, opnieuw wormen en veel krabben dus morgen afspraak bij de dierenarts.
Wat een snuitje zo he.
tsja wie moet er nu rijden?
De egels groeien als kool, deze foto is van vrijdag.
Deze ook.
Deze is van zaterdag
Deze was nog echt een klein humpie.
Ik heb een bakje gekocht met een vulling van mais, en Fred heeft een hokje in elkaar getimmerd, daar staat dit bakje in, het scheelt enorm in de keukenrollen! Ze krijgen nu ook alleen nog s nachts een bijverwarming van een zak van kersenpitten (magnetron opwarmen).
Je ziet dat ze helemaal niet bang zijn.
Ze zijn zelfs behoorlijk nieuwsgierig.
Wat een snuitje he!
Ze herkennen mijn handen echt en beginnen gelijk dan te snuffelen en likken.
Even een gekke foto van Simba tussendoor, hoe kan een hond zo slapen…
En foto’s van vandaag, ze zijn ineens enorm gegroeid, de grootste weegt bijna 2 ons!
hee waar is het eten gebleven??
ETEN!!! Ik heb nu ook wat fruit neergelegd en twee begonnen er gelijk aan te knabbelen.
Het hokje kan je overigens niet zien op de fotos, als bodembedekking heb ik nu gewoon zaagsel (biologisch) met fruitstukjes erin met daaronder een bed onderlegger, die past precies in de doos en is ideaal omdat het al het vocht opvangt. (Gebruik ik ook wanneer een hond incontinent wordt). Onder de eetbakjes ligt keukenpapier wat dus wel tig keer vervangen moet worden omdat het dan vies is.
NIET VERGETEN ZATERDAG PODENCO DAG IN AMERSFOORT!!
Salut!
Betty
Filed Under (Uncategorized) by Betty on 08-06-2009
Was ik bijna klaar met mijn blog, klapt alles eruit en kan ik opnieuw beginnen. grrrr.
Vorige week prachtig weer dus weer eens gewandeld.
Ik vond de structuur van deze boomstam erg apart, met die honinggraat erin.
Wat zijn varens toch mooi, die krulletjes …
Het was best warm en dat vond Gaija ook.
Hier heb ik Chico maar even vast gedaan, aan de oortjes te zien zat daar wel iets van interesse.
Al zie je het niet, hier was het zo modderig dat Guusje opeens kousjes aanhad dus ik ben maar omgedraaid.
Heerlijk wandelen zonder iemand tegen te komen.
Simba geniet toch zo van het water als het weer het toelaat, want het moet natuurlijk niet te koud voor onze opa zijn.
Frey loopt ondanks haar blindheid, aan de lijn lekker mee en Rubi draagt het tuigje van Frey (doordat ze zo mager is, zit het te wijd).
Dit is toch een stukje paradijs..
Jammer genoeg is het water weer aan het stijgen zodat je niet meer helemaal langs het water kan lopen.
Picasa is echt bizar aan het doen, je ziet niets en pas nu ik deze upload is de te verscherping te zien. grrr.
en deze ook dus… en soms is het gewoon kantklossen haha
Wat een heerlijk bekkie he.
Dit is haar ’speeltje’ / knuffeltje. Het restant van wat ooit een pantertje was, dit is echt van haar, ze ligt er op de kluiven en sleept het mee. Geen van de andere honden hebben een eigen speeltje, zij wel.
Gekke Quinty, als ze geen aandacht krijgt gaat ze zich vreselijk aanstellen, heel rare blafjes maken, met haar pootjes naar ons zwaaien. Overigens heb ik gelijk even haar nagels geknipt die wel erg lang waren.
in het historische plaatste Semur en Auxois was feest, dus met pa en ma even wezen kijken
de stoere franse politie was volop aanwezig
Prachtige paarden en mensen in mooie oude kledij. Echt leuk om te zien!
En dan hebben we sinds vorige week 4 weesjes in huis, de buurman had ze gevonden in de tuin, mama egel was dood. Gelijk contact gezocht met de egelopvang in Zoetermeer en zij helpen mij met adviezen. Een egel is een beschermd dier en mag niet zonder vergunning opgevangen worden, maar ja hier heb je geen egelopvangcentra dus nood breekt wet.
En hoe schattig ze er ook uit zien, het zijn geen huisdieren!
Deze foto’s zijn van vrijdag.
Foto’s van gisteren, ze eten nu zelfstandig en groeien goed.
Zomaar een mooi zomers plaatje, helaas ook weer iets te verscherpt.
Filed Under (Uncategorized) by Betty on 29-05-2009
wat vliegen de dagen toch voorbij…
Zondag en maandag waren tropische dagen met temperaturen tegen de 30 graden, dinsdag was het regen en onweer, woensdag was het zon en regen en vanaf gisteren weer wat beter weer, in elk geval droog en zonnig en niet zo warm.
Ruby neemt het ervan en gaat er op zijn charmanst bij zitten.
En dan krijg je soms van die bijzondere avonden met luchten die in brand lijken te staan.
Hoe is het nu met Freya? Nou zo te zien wel goed.
Maar schijnt bedriegt een beetje. Ze is in een paar dagen volledig blind geworden en daar erg onzeker over (logisch). Sinds een week krijgt ze insulatard een ‘mensen’ insuline, afgelopen woensdag was haar suiker waarde iets gedaald, een goed teken maar nog wel altijd te hoog.
Helaas is ze sinds een week ook weer enorm op de katten aan het jagen, ondanks dat ze blind is gaat ze volledig voor de kill. Weer opnieuw beginnen dus.
Verder is ze enorm lief en knuffelig.
Ons kleine bruine beertje wat het speuren op ’school’ steeds leuker gaat vinden en het ook steeds beter gaat doen. Ze heeft er echt plezier in en is helemaal trots als het haar gelukt is om alle koekjes te vinden.
Even allemaal in het zonnetje.
Dit vind ik altijd zo leuk wanneer Sis zo ligt, pootjes op de rand.
Saar blijft zich aanstellen als ze een standje krijgt of als ze zich zeer heeft gedaan met rennen, dan gaat ze zich gelijk als een prof voetballer liggen aanstellen.
Zelfs Mientje komt even kijken, ik blijf het knap vinden, blind, doof, hartkwaal, suiker, haar tumortjes op haar buikje zijn aan het groeien, 14 jaar en toch kuiert ze zelf helemaal van huis naar het veld, trapjes op en af en ook weer terug als ze genoeg heeft.
gewoon een leuk plaatje.
we laten weer een flink stuk hoog groeien, de honden vinden het prachtig om daar door heen te rennen en Saar en Guusje zitten elkaar achterna.
de foto is iets overscherpt maar je kan wel goed zien dat Freya blind is en haar ogen zo ver mogelijk openspert om toch wat te zien.
ze is nog altijd veel te mager en blijft maar op die 14,5 kilo hangen, ze eet wel goed.
Dit is echt zo’n slinger die ze maakt omdat ze vaak niet goed in balans is.
Weer zo oververscherpte foto.. Picasa zat te klooien …
We hadden weer wat pluche beestjes gekregen maar die kunnen we dus echt niet opsturen, bewijs was dit beertje wat Saar in letterlijk één minuut onthoofde, ontoogde en ontneusde… Dus lieve mensen knuffelbeesten voor kinderen zijn niet geschikt voor honden. En wie nu denkt dat ik dan al die knuffels inpik.. (of Saar) dat klopt maar…. ik koop er wel hondenspeelgoed voor terug zoals touwballen die niet kapot te krijgen zijn.
Kijk het Ienemien stappen.
wat is het toch heerlijk om als hond zo te kunnen rollen in het gras
het onthoofde beertje…
lieve Frey
dit is een favoriet plekje, onder het huisje, lekker koel, in de schaduw.
lieve oude Hera, het is echt een oud vrouwtje maar ze rent nog en speelt met Saar en kan zich ook behoorlijk aanstellen.
Bolle Lucho, onze sjagerijn, jonge wat kan die toch altijd grommen tegen iedereen. De enige die ook naar de andere honden bijt. Dat hij nooit teruggepakt is dat is ons een raadsel want hij kan echt lelijk doen.
Lieve Chester, altijd aardig tegen iedereen, super lieve hond.
kijk is dit nu een lekker plekje of wat
maar dit plekje mag er ook wel zijn hoor.
En alles is weer groen. Het grappige is dat 4 jaar geleden er geen brem te zien was en nu staan er overal mooie gele bremstruiken.
Hier kan je de brem ook goed zien en Frey die loopt te snuffelen.
Soms is ze volledig de weg kwijt en loopt ze mij duidelijk te zoeken, als ze me dan vindt, is ze helemaal blij.
Heerlijk dat knal geel!!
We hebben elke dag een invasie van bruine kevertjes, alleen in de morgen, maar wel duizenden, het hele veld vibreert dan. Geen idee wat het zijn en of ze schande aan kunnen brengen.
Het lijkt wel of Quinty in haar 2e jeugd is, ze wordt steeds gekker, loopt met haar drie poten te rennen en spelen met Saar, je kan bijna niet geloven dat ze al 12-13 jaar zou zijn.
In het bos ben ik net de rattenvanger van Hamelen, het is niet zo goed te zien maar er loopt dan echt een heel roedeltje achter me aan hihi.
En dan gaan we weer richting huis…
Nog twee dingen…
dit prachtige filmpje wat je gewoon moet zien.
En Asielzoekers deel I is uit… bestellen kan door op het plaatje te klikken. Prijs is 15,95. Bij betaling voor 15 juni betaal je geen verzendkosten. Het is ook mogelijk om een goed doel te steunen, op de site kan je hier meer informatie over vinden.
Filed Under (Uncategorized) by Betty on 17-05-2009
Na de ramp met Freya vorige week, deze keer wat foto’s uit het archief van de Merceyclan.
Voor wie de ramp niet gevolgd heeft, vorige week zaterdagmiddag was Freya ineens verdwenen, foetsie weg. Grote paniek bij Fred en mij, hoe kon ze ontsnappen en waar is ze? Fred is gelijk gaan rijden en rijden en rijden. Ik ben briefjes gaan maken want je hebt hier geen Amivedi ofzo. Na twee uur kwam een buurmeisje vertellen dat ze haar gezien had, we hadden helemaal aan de verkeerde kant gezocht. Onze zoektocht concentreerde zich nu op dat punt. We informeerden iedereen die we maar op zaterdag middag te pakken konden krijgen, hingen overal briefjes op , reden om de beurt rond en ik plaatste overal op internet berichtjes, krantenadv opgegeven, radio stations gebeld. De nacht was zwaar voor ons maar ook voor haar, want waar was ze… en in wat voor omstandigheden. Had ze eten kunnen vinden? Een schuilplaats? Ze had haar 1e spuit al gemist. De volgende morgen vroeg op en weer zoeken, de hele dag zoeken, rijden, lopen, roepen maar de dag ging voorbij en geen spoor van Freya, in de avond begon het te gieten en ons hart brak bij het idee dat ze daar ergens liep. Haar tweede dag zonder insuline. Maandag gelijk alle dierenartsen en gemeentehuizen gebeld, oproep op locale radio en weer rondrijden briefjes hangen. In Quarre hangen er briefjes bij supermarkt en apotheek en op de publicatieborden. We weten niet meer wat we nog kunnen doen, alle mogelijkheden hebben we benut, we zijn op van verdriet en wanhoop. We blijven haar roepen en zoeken. Een gesprek met een medium in NL en weer rondlopen en roepen. Dan maandagavond … 8 uur.. een telefoontje, ze is gezien, ik spring in mijn auto en rijd erheen. Althans het gehuchtje waarvan de vrouw belde, ik rijd heen en weer en heen en weer maar geen Freya, ik wil net terug naar huis rijden als ik iemand zie zwaaien. Ik trap op de rem en ren er heen en DAAR STAAT ZE!! Ik barst in tranen uit, ze is terug! Ik kan alleen maar iedereen die heeft meegeleefd en meegeholpen uit de grond van mijn hart bedanken. Voor wie het hele verhaal wil lezen, kijk dan op mijn hyves op de wwww. (bettymercey.hyves.nl)
We zijn nu bijna een week verder, Freya is door haar insuline gebrek bijna blind geworden, ze is erg onzeker hierdoor en loopt overal tegen aan. We gaan haar natuurlijk helpen en steunen. Ondanks dat loopt ze toch weer langs het hek (en zo weten we ook hoe en waar ze ontsnapt is wat we uiteraard gelijk dichtmaken) met haar neus door het gaas. Het is een jager en geen blindheid kan dat stoppen.
In dit gebied liep ze dus, in de verte zie je wat daken van huizen, daar in de omgeving heeft ze gezworven.
Goed nu wat foto’s uit het archief, sommigen beter van kwaliteit dan de anderen maar hopelijk vinden jullie het toch leuk.
Nog in Dongen waar we een klein tuintje hadden.Manu nog niet grijs met Simba, nog wat mager.
Een hele jonge Manu met Tippy en haar zusje die gevonden waren door kinderen in een sloot. Hun verhaal staat in Asielzoekers deel I wat komende week uitkomt.
De tuin was ommuurd en daarop groeide klimop , wat we niet wisten was dat er tussen deze balken en de muur ong 30 cm ruimte zat en zo waren we Manu op een dag kwijt. Hij kon niet weg zijn maar we konden hem ook niet vinden tot we een puntje van zijn staart zagen… hij was achter de bielzen gekropen, dat was lekker koel, als je heel goed kijkt zie je zijn kopje in het midden.
Sisqo met opvangpup Ritchie een wildebras eerste klas. Zijn verhaal staat in Allochtone Viervoeters.
Ook Manu moet het verduren met Ritchie.
Onze lieve Quinty, het eerste hondje van Fred en mij samen.
Sisqo zijn favoriete houding in Dongen, lekker uit het raam kijken.
Het heeft niet veel zin om een kleed op de bank te leggen haha. Hier onze Djara, onze eerste galga waar alles mee begonnen is. Natuurlijk Xailor en Simba.
De goeie ouwe tijd, wandelen in de Loonse Duinen met hartsvriendin Syl en haar hond Anne (de zwarte achter Sisqo, die toen nog hele zwarte “wallen” had).
Manu net uit Spanje bij ons, hij had nodig een trimbeurt nodig, het leek wel een leeuwtje.
En een nog jonge Kayla met wel al haar gebruikelijke koninklijke houding
Nog zo’n memorie met twee hondjes die ons verlaten hebben, Djara en Quinty.
Kayla met ’stief’zusje Tippy.
Kayla nog heel jong hier, op de afgezaagde boom en je kunt hier goed het net zien wat we over onze tuin hadden gespannen zodat de katten er niet uit konden. We hebben nog een plankje hier bovenop gemaakt en dit werd de favoriete uitkijkplek van de katten.
Mijn eerste eigen vier katten, Pooky, Snoopy, Sheba en Tippy. Allemaal op respectabele leeftijd over de regenboogbrug gegaan.
Lieve Snoop mijn 1e kat toen ik het huis uit ging, ik kon hem dubbelvouwen, wat een lieverd was dat.
Djara, Sisqo en Chico die toen nog niet zo heel grijs was.
Kleine Quincy, hij is 14 jaar geworden waarvan er 7 bij ons.
Dit blijf ik altijd heerlijke foto’s vinden, Chico met Jason.
Manu, Xailor en Jason
Dit is 4 jaar geleden, in 4 jaar is Manu zo ontzettend grijs geworden dat je hem niet zou herkennen.
Djara met Guusje. Djara heeft toch nog een jaartje van Frankrijk mogen genieten voor ze ons uit eigen keuze verliet voor een ander leven.
Nog in Dongen, hier kan je goed zien hoeveel littekens Djara had.
Chico in ruste
De mama en pappa van Saar met misschien haarzelf en in elk geval wat broers / zusjes (geen idee of ze hierop staat).
Is dit een verschrikkelijk sneeuwmonster? Nee het is Gaija!
Onze mooie Monty.
Lekker lui op een kussen je aanstellen, dat is Monty ook.
Een van mijn favoriete foto’s, twee van die joekels samen in een mandje.
Een even beroemde als geweldige foto. Kayla die de haren van Gaija zit te wassen.
Kleine hondjes worden groot, wat een hummel was Saar hier nog.
Je kan je nauwelijks voorstellen dat ze zo klein is geweest.
Met Mirza en Guusje, en ja hoor natuurlijk moest ze weer wat slopen.
Even een brrrrr foto’s tussendoor, als ik nu naar buiten kijk en alles is groen en dan deze foto zie. … laat dat nog maar een paar maanden wegblijven!
Een foto van ons Saar toen ze nog een Saartje was met grote vriend Simba.
Kluitje bij elkaar.. met Mirza de blinde brak die maar zeven maanden bij ons mocht zijn.
Lekker rennen in de sneeuw.
Ik hoop dat jullie het leuk vonden. Ik vond het zelf in elk geval heel leuk om weer eens te snuffelen tussen alle oude foto’s.
En dan komt komende week eindelijk Asielzoekers deel I uit. Bijna 40 verhalen van dieren die een verhaal te vertellen hebben € 15,95 en bij bestelling en betaling voor 15 juni betaal je geen verzendkosten. Je kan het boek hier bestellen.
En voor wie het nog niet heeft gezien, ik verkoop ook super gave pinnetjes. Ze kosten 3 euro per stuk maar als je er 10 afneemt (en dat mag gesorteerd) dan betaal je 2 euro. Heb je echter een stichting dan heb ik een speciale aanbieding. Er zijn pinnen van heel veel verschillende dieren. Kijk maar op de site www.bettyheideman.com.
... als ze de katten nu maar met rust kon laten.
Bij deze foto zat er nog een egel in de omheining, wat de honden erg interessant vonden. Als je goed kijkt zie je iets voor de grijze buis een egeltje. Ik had veel meer foto’s van de egels maar ja is nu een beetje mosterd na de maaltijd.
