Zondag en maandag waren tropische dagen met temperaturen tegen de 30 graden, dinsdag was het regen en onweer, woensdag was het zon en regen en vanaf gisteren weer wat beter weer, in elk geval droog en zonnig en niet zo warm. 
Ruby neemt het ervan en gaat er op zijn charmanst bij zitten.

En dan krijg je soms van die bijzondere avonden met luchten die in brand lijken te staan.

Hoe is het nu met Freya? Nou zo te zien wel goed.
Maar schijnt bedriegt een beetje. Ze is in een paar dagen volledig blind geworden en daar erg onzeker over (logisch). Sinds een week krijgt ze insulatard een ‘mensen’ insuline, afgelopen woensdag was haar suiker waarde iets gedaald, een goed teken maar nog wel altijd te hoog.
Helaas is ze sinds een week ook weer enorm op de katten aan het jagen, ondanks dat ze blind is gaat ze volledig voor de kill. Weer opnieuw beginnen dus.
Verder is ze enorm lief en knuffelig.

Ons kleine bruine beertje wat het speuren op ’school’ steeds leuker gaat vinden en het ook steeds beter gaat doen. Ze heeft er echt plezier in en is helemaal trots als het haar gelukt is om alle koekjes te vinden.

Even allemaal in het zonnetje.

Dit vind ik altijd zo leuk wanneer Sis zo ligt, pootjes op de rand.

Saar blijft zich aanstellen als ze een standje krijgt of als ze zich zeer heeft gedaan met rennen, dan gaat ze zich gelijk als een prof voetballer liggen aanstellen.

Zelfs Mientje komt even kijken, ik blijf het knap vinden, blind, doof, hartkwaal, suiker, haar tumortjes op haar buikje zijn aan het groeien, 14 jaar en toch kuiert ze zelf helemaal van huis naar het veld, trapjes op en af en ook weer terug als ze genoeg heeft.

gewoon een leuk plaatje.

we laten weer een flink stuk hoog groeien, de honden vinden het prachtig om daar door heen te rennen en Saar en Guusje zitten elkaar achterna.

de foto is iets overscherpt maar je kan wel goed zien dat Freya blind is en haar ogen zo ver mogelijk openspert om toch wat te zien.

ze is nog altijd veel te mager en blijft maar op die 14,5 kilo hangen, ze eet wel goed.

Dit is echt zo’n slinger die ze maakt omdat ze vaak niet goed in balans is.

Weer zo oververscherpte foto.. Picasa zat te klooien …
We hadden weer wat pluche beestjes gekregen maar die kunnen we dus echt niet opsturen, bewijs was dit beertje wat Saar in letterlijk één minuut onthoofde, ontoogde en ontneusde… Dus lieve mensen knuffelbeesten voor kinderen zijn niet geschikt voor honden. En wie nu denkt dat ik dan al die knuffels inpik.. (of Saar) dat klopt maar…. ik koop er wel hondenspeelgoed voor terug zoals touwballen die niet kapot te krijgen zijn.

Kijk het Ienemien stappen.

wat is het toch heerlijk om als hond zo te kunnen rollen in het gras

het onthoofde beertje…

lieve Frey

dit is een favoriet plekje, onder het huisje, lekker koel, in de schaduw.

lieve oude Hera, het is echt een oud vrouwtje maar ze rent nog en speelt met Saar en kan zich ook behoorlijk aanstellen.

Bolle Lucho, onze sjagerijn, jonge wat kan die toch altijd grommen tegen iedereen. De enige die ook naar de andere honden bijt. Dat hij nooit teruggepakt is dat is ons een raadsel want hij kan echt lelijk doen.

Lieve Chester, altijd aardig tegen iedereen, super lieve hond.

kijk is dit nu een lekker plekje of wat

maar dit plekje mag er ook wel zijn hoor.

En alles is weer groen. Het grappige is dat 4 jaar geleden er geen brem te zien was en nu staan er overal mooie gele bremstruiken.

Hier kan je de brem ook goed zien en Frey die loopt te snuffelen.

Soms is ze volledig de weg kwijt en loopt ze mij duidelijk te zoeken, als ze me dan vindt, is ze helemaal blij.

Heerlijk dat knal geel!!
We hebben elke dag een invasie van bruine kevertjes, alleen in de morgen, maar wel duizenden, het hele veld vibreert dan. Geen idee wat het zijn en of ze schande aan kunnen brengen.

Het lijkt wel of Quinty in haar 2e jeugd is, ze wordt steeds gekker, loopt met haar drie poten te rennen en spelen met Saar, je kan bijna niet geloven dat ze al 12-13 jaar zou zijn.

In het bos ben ik net de rattenvanger van Hamelen, het is niet zo goed te zien maar er loopt dan echt een heel roedeltje achter me aan hihi.

En dan gaan we weer richting huis…

Nog twee dingen…
dit prachtige filmpje wat je gewoon moet zien.

En Asielzoekers deel I is uit… bestellen kan door op het plaatje te klikken. Prijs is 15,95. Bij betaling voor 15 juni betaal je geen verzendkosten. Het is ook mogelijk om een goed doel te steunen, op de site kan je hier meer informatie over vinden.

Voor wie de ramp niet gevolgd heeft, vorige week zaterdagmiddag was Freya ineens verdwenen, foetsie weg. Grote paniek bij Fred en mij, hoe kon ze ontsnappen en waar is ze? Fred is gelijk gaan rijden en rijden en rijden. Ik ben briefjes gaan maken want je hebt hier geen Amivedi ofzo. Na twee uur kwam een buurmeisje vertellen dat ze haar gezien had, we hadden helemaal aan de verkeerde kant gezocht. Onze zoektocht concentreerde zich nu op dat punt. We informeerden iedereen die we maar op zaterdag middag te pakken konden krijgen, hingen overal briefjes op , reden om de beurt rond en ik plaatste overal op internet berichtjes, krantenadv opgegeven, radio stations gebeld. De nacht was zwaar voor ons maar ook voor haar, want waar was ze… en in wat voor omstandigheden. Had ze eten kunnen vinden? Een schuilplaats? Ze had haar 1e spuit al gemist. De volgende morgen vroeg op en weer zoeken, de hele dag zoeken, rijden, lopen, roepen maar de dag ging voorbij en geen spoor van Freya, in de avond begon het te gieten en ons hart brak bij het idee dat ze daar ergens liep. Haar tweede dag zonder insuline. Maandag gelijk alle dierenartsen en gemeentehuizen gebeld, oproep op locale radio en weer rondrijden briefjes hangen. In Quarre hangen er briefjes bij supermarkt en apotheek en op de publicatieborden. We weten niet meer wat we nog kunnen doen, alle mogelijkheden hebben we benut, we zijn op van verdriet en wanhoop. We blijven haar roepen en zoeken. Een gesprek met een medium in NL en weer rondlopen en roepen. Dan maandagavond … 8 uur.. een telefoontje, ze is gezien, ik spring in mijn auto en rijd erheen. Althans het gehuchtje waarvan de vrouw belde, ik rijd heen en weer en heen en weer maar geen Freya, ik wil net terug naar huis rijden als ik iemand zie zwaaien. Ik trap op de rem en ren er heen en DAAR STAAT ZE!! Ik barst in tranen uit, ze is terug! Ik kan alleen maar iedereen die heeft meegeleefd en meegeholpen uit de grond van mijn hart bedanken. Voor wie het hele verhaal wil lezen, kijk dan op mijn hyves op de wwww. (bettymercey.hyves.nl)
We zijn nu bijna een week verder, Freya is door haar insuline gebrek bijna blind geworden, ze is erg onzeker hierdoor en loopt overal tegen aan. We gaan haar natuurlijk helpen en steunen. Ondanks dat loopt ze toch weer langs het hek (en zo weten we ook hoe en waar ze ontsnapt is wat we uiteraard gelijk dichtmaken) met haar neus door het gaas. Het is een jager en geen blindheid kan dat stoppen.

In dit gebied liep ze dus, in de verte zie je wat daken van huizen, daar in de omgeving heeft ze gezworven.

Goed nu wat foto’s uit het archief, sommigen beter van kwaliteit dan de anderen maar hopelijk vinden jullie het toch leuk.

Nog in Dongen waar we een klein tuintje hadden.Manu nog niet grijs met Simba, nog wat mager.

Een hele jonge Manu met Tippy en haar zusje die gevonden waren door kinderen in een sloot. Hun verhaal staat in Asielzoekers deel I wat komende week uitkomt.

De tuin was ommuurd en daarop groeide klimop , wat we niet wisten was dat er tussen deze balken en de muur ong 30 cm ruimte zat en zo waren we Manu op een dag kwijt. Hij kon niet weg zijn maar we konden hem ook niet vinden tot we een puntje van zijn staart zagen… hij was achter de bielzen gekropen, dat was lekker koel, als je heel goed kijkt zie je zijn kopje in het midden.

Sisqo met opvangpup Ritchie een wildebras eerste klas. Zijn verhaal staat in Allochtone Viervoeters.

Ook Manu moet het verduren met Ritchie.

Onze lieve Quinty, het eerste hondje van Fred en mij samen.

Sisqo zijn favoriete houding in Dongen, lekker uit het raam kijken.

Het heeft niet veel zin om een kleed op de bank te leggen haha. Hier onze Djara, onze eerste galga waar alles mee begonnen is. Natuurlijk Xailor en Simba.

De goeie ouwe tijd, wandelen in de Loonse Duinen met hartsvriendin Syl en haar hond Anne (de zwarte achter Sisqo, die toen nog hele zwarte “wallen” had).

Manu net uit Spanje bij ons, hij had nodig een trimbeurt nodig, het leek wel een leeuwtje.

En een nog jonge Kayla met wel al haar gebruikelijke koninklijke houding

Nog zo’n memorie met twee hondjes die ons verlaten hebben, Djara en Quinty.

Kayla met ’stief’zusje Tippy.

Kayla nog heel jong hier, op de afgezaagde boom en je kunt hier goed het net zien wat we over onze tuin hadden gespannen zodat de katten er niet uit konden. We hebben nog een plankje hier bovenop gemaakt en dit werd de favoriete uitkijkplek van de katten.

Mijn eerste eigen vier katten, Pooky, Snoopy, Sheba en Tippy. Allemaal op respectabele leeftijd over de regenboogbrug gegaan.

Lieve Snoop mijn 1e kat toen ik het huis uit ging, ik kon hem dubbelvouwen, wat een lieverd was dat.

Djara, Sisqo en Chico die toen nog niet zo heel grijs was.

Kleine Quincy, hij is 14 jaar geworden waarvan er 7 bij ons.

Dit blijf ik altijd heerlijke foto’s vinden, Chico met Jason.

Manu, Xailor en Jason

Dit is 4 jaar geleden, in 4 jaar is Manu zo ontzettend grijs geworden dat je hem niet zou herkennen.

Djara met Guusje. Djara heeft toch nog een jaartje van Frankrijk mogen genieten voor ze ons uit eigen keuze verliet voor een ander leven.

Nog in Dongen, hier kan je goed zien hoeveel littekens Djara had.

Chico in ruste

De mama en pappa van Saar met misschien haarzelf en in elk geval wat broers / zusjes (geen idee of ze hierop staat).

Is dit een verschrikkelijk sneeuwmonster? Nee het is Gaija!

Onze mooie Monty.

Lekker lui op een kussen je aanstellen, dat is Monty ook.

Een van mijn favoriete foto’s, twee van die joekels samen in een mandje.

Een even beroemde als geweldige foto. Kayla die de haren van Gaija zit te wassen.

Kleine hondjes worden groot, wat een hummel was Saar hier nog.

Je kan je nauwelijks voorstellen dat ze zo klein is geweest.

Met Mirza en Guusje, en ja hoor natuurlijk moest ze weer wat slopen.

Even een brrrrr foto’s tussendoor, als ik nu naar buiten kijk en alles is groen en dan deze foto zie. … laat dat nog maar een paar maanden wegblijven!

Een foto van ons Saar toen ze nog een Saartje was met grote vriend Simba.

Kluitje bij elkaar.. met Mirza de blinde brak die maar zeven maanden bij ons mocht zijn.

Lekker rennen in de sneeuw.

Ik hoop dat jullie het leuk vonden. Ik vond het zelf in elk geval heel leuk om weer eens te snuffelen tussen alle oude foto’s.

En dan komt komende week eindelijk Asielzoekers deel I uit. Bijna 40 verhalen van dieren die een verhaal te vertellen hebben € 15,95 en bij bestelling en betaling voor 15 juni betaal je geen verzendkosten. Je kan het boek hier bestellen.

En voor wie het nog niet heeft gezien, ik verkoop ook super gave pinnetjes. Ze kosten 3 euro per stuk maar als je er 10 afneemt (en dat mag gesorteerd) dan betaal je 2 euro. Heb je echter een stichting dan heb ik een speciale aanbieding. Er zijn pinnen van heel veel verschillende dieren. Kijk maar op de site www.bettyheideman.com.

Fijne week iedereen!
Salut
Betty

Gaija op speurles. Ze vindt het vreselijk leuk en is enorm vooruit gegaan, in het begin rende ze gelijk terug naar Saar als ze 1 koekje gevonden had maar nu staat ze al klaar en gaat zelf het rijtje van stenen af waar koekjes verstopt liggen. Als ze klaar is blijft ze staan kwispelen. Het is prachtig om te zien hoeveel plezier ze heeft.

Met Freya doe ik altijd alleen wat sprongetjes, die laatste foto vind ik zo lief omdat ze daar echt naar mij kijkt ‘vrouwtje doe ik het goed zo?’

We hebben een wedstrijdje gedaan, twee parcourtjes, hoepel, paar keer springen, tunnel en weer terug, Saar moest tegen Tootsie. Saar haar ‘probleem’ blijft de tunnel, daar waar ze bij ons thuis door de tunnel heen vliegt van links naar rechts, wil ze op les er alleen in wanneer ik er eerst een koekje in gooi wat ze dan op haar gemak in de tunnel gaat staan opeten en dit kost natuurlijk tijd toch heeft ze gewonnen.
Het was erg leuk om te doen.

Ann Jo deed zelf met haar 14 jaar oude dove herder mee, die dit nog nooit gedaan had en het best goed deed.

En dan leg je een zeil neer zodat ze niet op het natte gras hoeven te liggen en dan gaan ze er naast liggen.

Mooie foto van ons Saartje.

Van al dat oefenen krijg je wel een zwaar hoofd..

Gewoon een lief plaatje van Gaija, Freya en Saar.

Op deze foto is goed te zien hoe mager Freya is. Bij de dierenarts bleek dat ze iets is afgevallen maar erger was dat haar suikerwaardes veel te hoog waren, het lijkt wel of de insuline niet meer aanslaat. We gaan nu spuiten met andere insuline, kijken of dat effect heeft.

Vorige week bij Ann Jo een workshop Soft Touch 5 Elementen gegeven. Het was prachtig weer dus het kan buiten. Waarschijnlijk zal ik dit jaar ook 2 workshops in Nederland geven. Mocht je interesse hebben of meer willen weten,mail me dan gerust even. De workshop duurt een halve dag en kost 20 euro.

Fijn weekend
Salut
Betty