Wij liggen heerlijk te slapen terwijl ons vrouwtje een foto maakt, waar zij moet zitten? Op de grond ligt nog een kussen.

Eergisteren was er ineens 20 cm sneeuw gevallen en zo ziet ons bos er dan uit, overal op de grond sporen van kleine beestjes en omgewoelde aarde.

Het zijn wel altijd mooie plaatjes zo op de vroege morgen.

Dit is aan de andere kant van het hek en je ziet: druk verkeer van herten en vossensporen (de schaduw is het gaas waardoor ik fotografeer.)

Hier nog wat sporen, je kan duidelijk zien dat ze naar de overkapping lopen waar wij brood neergooien. Van de week had ik ook wat manderijnen neergelegd en die zie je nu in het bos overal liggen (leuk al die oranje appeltjes in de sneeuw).

Op een plek  op ons terrein is een muurtje wat vrij laag is, in de zomer is de omgeven van de bramenstruiken en komt er geen dier in de buurt maar nu zijn de bramenstruiken kaal en kan de vos over het muurtje ons terrein op en dat doet hij ook, het is niet goed te zien maar dit zijn de sporen. Hij loopt dan richting boomgaard en kruipt daar onder een stuk gaas door. Het verbaast mij nog steeds dat de honden niet ontdekt hebben dat zij op die manier ook van het terrein af kunnen of ze zijn toch te ‘angstig’ voor de prikkels. Ik zal daar ook nog een foto van maken.

Helemaal achter in de boomgaard loopt een zwart stipje: Caline. Ze is zo dement als een deur en loopt regelmatig de boomgaard in waarna ze volkomen de weg kwijt is, zo met de sneeuw zie je haar wel maar als het donker is en er geen sneeuw ligt is het zoeken. Ze is namelijk ook doof en bijziend ..

En nog een sneeuwplaatje van de achter’tuin’.

Dit is een zoekplaatje haha. Twee poedels in slaap …rara wat begint waar.
Links ligt Caline en rechts Mientje.

Op zich geen bijzondere foto’s lijkt het maar als je weet dat Sisqo onze grootste trauma hond is die geen enkel contact met een andere hond wil (als hij slaapt of ligt), ze mogen zelfs niet in zijn buurt komen of hij gromt al, dan is dit heel bijzonder. Hij is zelf daar gaan liggen, kont aan kont met Simba (die zoals gewoonlijk alles best vindt). En om het nog gekker te maken: vorige week is hij voor het eerst in de 8 jaar dat hij bij ons is, naast Fred op de stoel gekropen en heeft daar zeker 10 minuten gezeten en gelegen. We waren allebei volkomen verbouwereerd.

En het blijft doorgaan want sinds ong 2 weken, gaat Simba uit zichzelf mee het veld op en gaat zelfs SPELEN met Saar!! Dat Simba speelt is niet zo heel gek want het is een super hond, al is hij al rond de 13-14 jaar (vermoeden we) maar wel dat hij degene is die Saar uitdaagt en op het veld gek loopt te doen is heel bijzonder en vertederend.

Ook Rubi komt na 1,5 jaar nog altijd meer en meer los en loopt nu vaak Chico uit te dagen.

Het speeltouw blijft populair al hangt het nu 3 hoog in een boom na een minder geslaagde gooi poging van ondergetekende.

Zelfs Rubi vindt het speeltouw leuk.

Ook Lucho gaat mee het veld op en loopt dan soms zelfs mee het bos in. Voor hem een hele overwinning!

Saar kan het niet laten, altijd even plagen.

Ons kleine ventje op pad in het bos.

En nu volgen gewoon wat foto’s van ons bos. ’s Zomers is het hier te donker om foto’s te maken, maar zo kan je goed de ‘wandelpaden’ zien die we gemaakt hebben.

Hier moet ik weer wat bladeren vegen.

Het is niet heel goed te zien maar dit is het deel van buiten het hek ligt, wat wij de herten en vossen zone noemen, dit stuk hoort ook nog bij ons en we hebben op de grens bordjes hangen ‘verboden te jagen’ (maar dan in het frans )

Hier ben ik met mijn rug naar het hekwerk gaan staan en heb in 4 foto’s 180 graden naar rechts draaiend gefotografeerd.

tweede foto, gezicht nu richting veld en huis

Derde foto, je kan het niet zien maar in het midden achter de bomen ligt dan de overkapping waar we brood gooien voor de herten en vossen.

En weer terug bij het hekwerk, zoals je kan zien loopt het terrein hier behoorlijk schuin, in het bos zelf zit ook een hoogteverschil tussen het laagste punt (buiten het hek) en het hoogste punt (het speelveld) van wel 1,5 meter.

Er staan ook een aantal prachtige grote bomen in het bos, jammer genoeg staan sommigen tussen de dennenbomen dus we zijn bezig met die op bepaalde plekken om te zagen zodat de berken en eikenbomen meer licht krijgen, ze worden nu volledig verstikt.

Hier kan je goed zien dat we meer licht hebben gecreeerd en de hondjes vinden het super al die luchtjes (kijk Simba dit heeft hij dus 2 jaar niet gedaan uit zichzelf mee het bos in).

En nog een mooi plaatje vanuit het bos kijkend zie je het speelveld en daarachter de gite en als je goed kijkt een stukje van het dak van ons huis (beetje rechts van de gite).

En zo spelen Guusje en Saar, uitdagen, gek doen, bijten en dan hierna rennen!!! Afgelopen week werd het zelfs Saar te gek toen Sisqo, Chico, Guusje én Simba achter haar aan renden over het veld heen, ze sprong toen maar snel op de picknicktafel.

Alvast een fijn weekend iedereen! En mijn 2e boek C’est La Vie, is nu uit! Vol met leuke verhalen over bijna 4 jaar in de Morvan wonen, verhalen over de honden maar zeker ook over hoe het is begonnen, wat ik heb meegemaakt afijn een perfect cadeau voor Valentijnsdag! Op www.bettyheideman.com kan je het bestellen voor 14,95 en van elk verkocht boek gaat 1 euro naar de Animal Medical Care Foundation. Als dat geen Valentijnsgevoel geeft.

Betty