Workshop en wandelen
Afgelopen week hebben we werkelijk van alles gehad: van hagelbuien, tot ongelooflijke hoosbuien waarbij het leek of de hemel emmers omkeerde, onweer, bliksem en ook (gelukkig) zon.
Vorige week vrijdag moest ik terug naar de tandarts, eindelijk zou de kies gevuld worden die al weken voor problemen zorgde (met ontstekingen en narigheid), eenmaal in de stoel gezeten, keek hij betrekkelijk en zei 'die moet er uit'. Aangezien mijn Frans nog niet altijd even vlot gaat en zeker niet als ik in de tandartsstoel zit te bibberen (al jaren tandartsfobie), duurde het even voor ik doorhad wat hij bedoelde. Hij gaf me 4 verdovingen en begon te sleuren, krak krak en niet veel later had hij 3 stukken eruit. Dat viel best mee dacht ik nog. Afijn inmiddels zijn we bijna een week later en vele doosjes paracetamol want sinds vrijdag verrek ik van de pijn. Eten smaakt me niet, hoofdpijn, misselijk en vooral pijn op de plek van de niet meer bestaande kies. Al de hele week roep ik 'nu ga ik hem bellen' maar watje als ik ben, ben ik als de dood dat hij nog meer enge dingen gaat doen wat weer nergens op slaat want meer pijn dan dit kan je nauwelijks hebben. Maar goed, er zijn altijd ergere dingen en met regelmatig de paracetamol kom ik de dagen wel door. Dus gewoon doorgaan waar je mee bezig bent, en lekker een keer wandelen.
Bij het eerste rondje geen camera mee, bij het tweede wel. Deze vlonders liggen boven een moerassig waterdeel wat aan het meer grenst. Het is hier erg mooi.
Op verschillende plekken staat uitleg in het Frans en het Engels (!), normaal wandel ik met de honden helemaaaaal aan de overzijde van het meer.
Als je hier nog niet van tot rust komt, weet ik het ook niet meer.
hahaha die gekke Chester!! Kijk nou eens wat ik op mijn neus heb hangen vrouwtje.
Chester vond het wel erg leuk om van de vlonders af te springen en zo zwarte sokjes te maken.
Aan het begin kan je bij het water komen en dat laat Simba zich geen twee keer zeggen.
Zo ik lig.
Ook Hera gaat een stukje wandelen in het water.
Heerlijk als ze zo genieten.
Chester gaat ook een poedelen.
En nou dachten we dat het water, water was.......
eh.... Simba was toch rood??
Het water was dus eigenlijk een modderlaag met een laagje water erop....
De auto stonk niet hoor. Chester wilde er niet eens in, wat een walm!
Gisteren een workshop gedaan "Basis vlaktezoeken", via internet kwam ik erachter dat er een Nederland / engels stel niet ver van ons af waren komen wonen die dit gaven en het leek me wel leuk om een keer te doen. Ook Ankie (gast in Gouloux) deed mee met haar hond Binkie.
Dit was een van de andere cursisten, de engelse Allison met Rupert. Allison woont ook in Frankrijk en heeft 3 labradors die zij gered heeft uit nare omstandigheden.
De ochtend werd geoefend op het veldje waarbij Ann-Jo (de trainer) de honden lokte met een speeltje of wat lekkers.
Dit is Rupert nog een keer.
Mooie Saar die het wel leuk vond alleen het wachten tussendoor hoefde voor haar niet zo nodig.
Hier werd gespeeld met Mac (als ik het goed schrijf), deze bordeaux dog had bij een dierenarts in het souterrain geleefd, de dierenarts wilde hem afmaken en iemand waarschuwde Saskia, een Nederlandse die in Frankrijk woont en gedragstherapeute is. Zij kon hem zo meekrijgen, hij was pas 2 weken bij haar, 1 jaar oud en had nog nooit van zijn leven gespeeld. Hier werd met zijn alleen geoefend om hem aan het spelen te krijgen, je kon zien dat hij in Disney land was, al die aandacht voor hem alleen, iedereen die hem toe juichde, hij genoot!
's Middags gingen we naar het bos om daar verder te oefenen. Binkie vond het niet leuk dat zijn vrouwtje het bos in ging zonder hem. Een aantal gingen het bos in om slachtoffer te spelen terwijl de rest met de honden achterbleef.
Balou, de prachtige herder, was al verder en kon al goed speuren en slachtoffers zoeken.
Omdat ik het te link vond om Saar los te laten in het bos, ging zij aan een lange lijn. Saar vond het allemaal best zolang ze maar lekkere snoepjes kreeg.
Ann Jo verstopte zich achter een boom en als ik dan riep "Zoek" moest Saar haar 'zoeken', niet moeilijk als je pensstaafjes bij je hebt ....Xailor hobbelde natuurlijk ook de hele dag mee.
Even een compilatie van de ochtend waarbij duidelijk is waar Saar haar prioriteiten liggen.
Ann Jo en Hugo hebben zelf 3 honden waarmee ze veel speurwerk hebben gedaan (www.dog-adventure.com) de kipjes in hun tuin lopen gezellig tussen de honden door. Saar vond die kippen wel ongelooooflijk interessant en had graag eens nader kennis gemaakt.
Een van de mooie Kelpies van Ann Jo.
Lekker gezicht he als er van die dikke kippetjes zo lopen te scharrelen!
Binkie vond het in het begin een beetje eng allemaal.
Het prachtige uitzicht vanaf het veld waar we een demonstratie kregen van het slachtofferzoeken door 2 van de honden van Ann Jo.
In het veld verstopte zich een 'slachtoffer' uiteraard zonder dat de hond het zag en daarna liet Ann Jo zien dat haar beide honden op verschillende manieren aangaven hoe ze het slachtoffer gevonden hadden (om de beurt uiteraard). De ene hond gaf een blaf verwijzing (blijven blaffen bij het slachtoffer tot de geleider komt) en de andere gaf een bump verwijzing nl terug gaan naar de geleider en door opspringen en blaffen laten weten dat hij iets gevonden had.
Tijdens de demonstratie zag je Saar denken "pfff gaan we nou ook nog iets leuks doen?"
Hier mag Saar weer een keertje oefenen.
Balou geeft een demonstratie hoe je een slachtoffer moet zoeken. Ergens in het gras liggen twee 'slachtoffers'.
Erg indrukwekkend om te zien hoe een hond een voor ons volledig onzichtbaar (of liever gezegd onruikbaar) spoor volgt.
Kijk Saar daar zit het lekkers in verstopt!
Het is altijd leuk om hondenmensen te ontmoeten en het was goed weer dus al met al een gezellige dag.
Voor alle foto's : http://picasaweb.google.nl/bettyhores/Workshop110608
Voor meer info over Ann Jo en Hugo www.dog-adventure.com.
Salut!
Betty
Vorige week vrijdag moest ik terug naar de tandarts, eindelijk zou de kies gevuld worden die al weken voor problemen zorgde (met ontstekingen en narigheid), eenmaal in de stoel gezeten, keek hij betrekkelijk en zei 'die moet er uit'. Aangezien mijn Frans nog niet altijd even vlot gaat en zeker niet als ik in de tandartsstoel zit te bibberen (al jaren tandartsfobie), duurde het even voor ik doorhad wat hij bedoelde. Hij gaf me 4 verdovingen en begon te sleuren, krak krak en niet veel later had hij 3 stukken eruit. Dat viel best mee dacht ik nog. Afijn inmiddels zijn we bijna een week later en vele doosjes paracetamol want sinds vrijdag verrek ik van de pijn. Eten smaakt me niet, hoofdpijn, misselijk en vooral pijn op de plek van de niet meer bestaande kies. Al de hele week roep ik 'nu ga ik hem bellen' maar watje als ik ben, ben ik als de dood dat hij nog meer enge dingen gaat doen wat weer nergens op slaat want meer pijn dan dit kan je nauwelijks hebben. Maar goed, er zijn altijd ergere dingen en met regelmatig de paracetamol kom ik de dagen wel door. Dus gewoon doorgaan waar je mee bezig bent, en lekker een keer wandelen.
Bij het eerste rondje geen camera mee, bij het tweede wel. Deze vlonders liggen boven een moerassig waterdeel wat aan het meer grenst. Het is hier erg mooi.
Op verschillende plekken staat uitleg in het Frans en het Engels (!), normaal wandel ik met de honden helemaaaaal aan de overzijde van het meer.
Als je hier nog niet van tot rust komt, weet ik het ook niet meer.
hahaha die gekke Chester!! Kijk nou eens wat ik op mijn neus heb hangen vrouwtje.
Chester vond het wel erg leuk om van de vlonders af te springen en zo zwarte sokjes te maken.
Aan het begin kan je bij het water komen en dat laat Simba zich geen twee keer zeggen.
Zo ik lig.
Ook Hera gaat een stukje wandelen in het water.
Heerlijk als ze zo genieten.
Chester gaat ook een poedelen.
En nou dachten we dat het water, water was.......
eh.... Simba was toch rood??
Het water was dus eigenlijk een modderlaag met een laagje water erop....
De auto stonk niet hoor. Chester wilde er niet eens in, wat een walm!
Gisteren een workshop gedaan "Basis vlaktezoeken", via internet kwam ik erachter dat er een Nederland / engels stel niet ver van ons af waren komen wonen die dit gaven en het leek me wel leuk om een keer te doen. Ook Ankie (gast in Gouloux) deed mee met haar hond Binkie.
Dit was een van de andere cursisten, de engelse Allison met Rupert. Allison woont ook in Frankrijk en heeft 3 labradors die zij gered heeft uit nare omstandigheden.
De ochtend werd geoefend op het veldje waarbij Ann-Jo (de trainer) de honden lokte met een speeltje of wat lekkers.
Dit is Rupert nog een keer.
Mooie Saar die het wel leuk vond alleen het wachten tussendoor hoefde voor haar niet zo nodig.
Hier werd gespeeld met Mac (als ik het goed schrijf), deze bordeaux dog had bij een dierenarts in het souterrain geleefd, de dierenarts wilde hem afmaken en iemand waarschuwde Saskia, een Nederlandse die in Frankrijk woont en gedragstherapeute is. Zij kon hem zo meekrijgen, hij was pas 2 weken bij haar, 1 jaar oud en had nog nooit van zijn leven gespeeld. Hier werd met zijn alleen geoefend om hem aan het spelen te krijgen, je kon zien dat hij in Disney land was, al die aandacht voor hem alleen, iedereen die hem toe juichde, hij genoot!
's Middags gingen we naar het bos om daar verder te oefenen. Binkie vond het niet leuk dat zijn vrouwtje het bos in ging zonder hem. Een aantal gingen het bos in om slachtoffer te spelen terwijl de rest met de honden achterbleef.
Balou, de prachtige herder, was al verder en kon al goed speuren en slachtoffers zoeken.
Omdat ik het te link vond om Saar los te laten in het bos, ging zij aan een lange lijn. Saar vond het allemaal best zolang ze maar lekkere snoepjes kreeg.
Ann Jo verstopte zich achter een boom en als ik dan riep "Zoek" moest Saar haar 'zoeken', niet moeilijk als je pensstaafjes bij je hebt ....Xailor hobbelde natuurlijk ook de hele dag mee.
Even een compilatie van de ochtend waarbij duidelijk is waar Saar haar prioriteiten liggen.
Ann Jo en Hugo hebben zelf 3 honden waarmee ze veel speurwerk hebben gedaan (www.dog-adventure.com) de kipjes in hun tuin lopen gezellig tussen de honden door. Saar vond die kippen wel ongelooooflijk interessant en had graag eens nader kennis gemaakt.
Een van de mooie Kelpies van Ann Jo.
Lekker gezicht he als er van die dikke kippetjes zo lopen te scharrelen!
Binkie vond het in het begin een beetje eng allemaal.
Het prachtige uitzicht vanaf het veld waar we een demonstratie kregen van het slachtofferzoeken door 2 van de honden van Ann Jo.
In het veld verstopte zich een 'slachtoffer' uiteraard zonder dat de hond het zag en daarna liet Ann Jo zien dat haar beide honden op verschillende manieren aangaven hoe ze het slachtoffer gevonden hadden (om de beurt uiteraard). De ene hond gaf een blaf verwijzing (blijven blaffen bij het slachtoffer tot de geleider komt) en de andere gaf een bump verwijzing nl terug gaan naar de geleider en door opspringen en blaffen laten weten dat hij iets gevonden had.
Tijdens de demonstratie zag je Saar denken "pfff gaan we nou ook nog iets leuks doen?"
Hier mag Saar weer een keertje oefenen.
Balou geeft een demonstratie hoe je een slachtoffer moet zoeken. Ergens in het gras liggen twee 'slachtoffers'.
Erg indrukwekkend om te zien hoe een hond een voor ons volledig onzichtbaar (of liever gezegd onruikbaar) spoor volgt.
Kijk Saar daar zit het lekkers in verstopt!
Het is altijd leuk om hondenmensen te ontmoeten en het was goed weer dus al met al een gezellige dag.
Voor alle foto's : http://picasaweb.google.nl/bettyhores/Workshop110608
Voor meer info over Ann Jo en Hugo www.dog-adventure.com.
Salut!
Betty
