En dus deze keer weinig tekst vooraf.

zomaar plaatje van honden spelen en rennen

Dit vind ik zo’n gave foto, Chico die helemaal staat te slijmen met Fred, Saar, Sis en Guusje die elkaar ‘af maken’ op de voorgrond en Quinty die op de achtergrond zich nergens iets van aantrekt.

Bij de supermarkt hebben ze vaak hondenspeeltjes voor 1 euro, dus daar heb ik er een aantal van op voorraad. Dit is een nepbot met een piepje. FOOOOOOOOUUUUUUT!!!!! binnen 10 minuten door midden dus…

Hier was het botje nog heel..

Hier ook nog maar 5 tellen later……. was het in 2 stukken…

Zomaar een ochtend plaatje

In de morgen heb je van die mooie lange schaduwen..

Heel de Morvan heeft last van mollen, bij ons is het niet zo erg omdat het weiland is en het mij niet zo boeit, bij pa en ma die een prachtige tuin hebben is het minder geslaagd die invasie van Mol Quada.

Ook hier was het speeltje nog heel. (De foto’s staan dus volledig door elkaar heen, een rare blog is dit, ik upload alles in volgorde maar daarna maakt hij er een zooike van).

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAh lief he….. Chico is toch altijd zo gek op Fred, vanaf het 1e moment dat hij ooit bij ons aankwam en met zijn nieuwe baasjes meeging (hij kwam weer terug maar dat is een ander verhaal) en kijk Sis nou die zo vreselijk bang was voor Fred jaren lang.

hier smelt je toch van… zeker als je achtergrond weet…

onafscheidelijk Saar en Sisqo…

Mooie Monty die de laatste weken steeds aanhankelijker wordt

Dit is dus mijn foto box …. geen kattenslaap plek ;-))

Xailor houdt er niet van op de foto te gaan maar nu had ik hem dus ….. ons manneke wordt oud.. 14 jaar dit jaar maar hij loopt nog altijd heerlijk mee als we gaan wandelen en aan niets is te merken dat hij ouder wordt.

Lief oud ventje, wat kan kwekken (op zijn Brabants) als een grote. Vroeger (ahum) ging ik wandelen met mijn vriendin Syl, zij had Anne en ik had Quincy, Djara, Sisqo en Xailor. Xailor kwekte de hele weg mee (als een grote) en daar had ze zooooo’n hekel aan hihihi

Fred heb ik gevraagd foto’s van moi te maken…. dus hierbij….

Jongens kijk nu allemaal even in de camera .. ja… ajb….

Goed en nu niemand meer zeuren dat ik nooit op de foto sta

Achter de camera voel ik me toch prettiger hihihi

het mooie meer van st agnan wat zo heerlijk is om te wandelen en dat vindt Saar ook

ja Gaija dit is echt paradijs he.
in het bos ligt een stapel hout waar waarschijnlijk allerlei kleine beestje hun winteronderkomen hebben gevonden, iets wat Rubi en Saar heeeeel interessant vinden

Snuffelen snuffelen snuffelen

Saar begint te verkleuren, ze wordt donkerder en dan kan je goed zien hier.

maar Barzoi………… ???

en nogmaals het onafscheidelijke duo

Saar is zo ontzettend snel en wendbaar, dit is haar favoriete spelletje, net doen of ze ergens in duikt en dan op het laatste moment (als de rest niet meer kan wenden) toch de andere kant op gaan

Vanochtend… hé sneeuw??

Chico is de laatste tijd, ongelooflijk speels, onze ouwe sul doet gek, springt, draait en speelt.
Dit is overigens typisch Saar, op haar achterpoten, volgens ons is ze vroeger bokser geweest.

Chico is een beetje verliefd op Rubi (en zij op hem) en dus doet ie alles om haar aandacht te krijgen maar ja .. aandacht trekken en Saar in de buurt…..

Is dit nou niet heerlijk om te zien? Saar van 1 jaar (en een paar maanden) en Chico van 11/ 12 jaar?

Onze ‘achtertuin’ met Rubi

De ingang naar ons bos, voor degenen die misschien nieuw zijn, dit deel is ook 2 meter hoog omheind dus de honden kunnen er niet uit, we hebben niet alles omheind maar een groot deel vrij gelaten voor de vossen, hazen, herten en everzwijnen, op de grens van ons land (klinkt wel erg he) hangen bordjes dat hier niet gejaagd moet worden, we hopen zo dat de wilde dieren een veilige schuilplaats kunnen vinden.

Onze Quinty, wat een bijzondere hond …… haar verhaal is écht de moeite waard …. van kattenkiller tot de grootste kroelkip aller tijden die kopjes krijgt van onze katten.

Vanmorgen op het veld…

Bijzondere luchten zo op de vroege morgen

Omi in de sneeuw, de Propalin werkt goed, ze verliest geen urine meer, alleen het hoesten krijgen we nog niet onder controle, gisteren weer nieuwe medicijnen gehad (haar hart en bloed zijn goed).

Rubi moet een nieuwe molshoop onderzoeken.

Het LOVE duo samen ijs aan het eten….

Rare luchten, zwart en blauw tegelijk….

Saar en Rubi proberen water te drinken …

Gewoon een mooi plaatje van ons terrein en het uitzicht…

de honden genieten (en ik ook ;-))

spelen met de voetbal is altijd leuk, sneeuw of geen sneeuw…

misschien dat het sommige mensen verveelt maar ik kan er uren naar kijken ..

van de week zijn we naar het Maison du Parc geweest, (een soort voorlichtingscentrum over het parc du Morvan) en daar liepen deze prachtige Schotse Hooglanders

Rubi, Quinty, Manu, Omi en Sisqo

Mani en Rubi onderzoeken de grote waterbak

Saar is met haar 4 poten veel sterker dan Rubi maar denk niet dat zij het zomaar opgeeft, kijk naar die haren, Rubi is een echte vechter…

Zo ík heb gewonnen, kijk die triomfantelijke blik!

Kayla heeft geen probleem met de sneeuw…. ‘are you talking to me???”

Saar en Chester, binnen kunnen ze gewoon een uur spelen zonder problemen… maar buiten is Saar gewoon te wild en dus gaat Saar naar het grote veld en Chester blijft in de achtertuin … gek doen, spelen en rennen.

En om de dag met een glimlach af te sluiten…..

eh… ik houd het wel op

Lieve groetjes

betty

Na dagen van regen en storm was het vandaag schitterend weer, knalblauwe lucht en in het zonnetje kon je de lente bijna proeven. Fred overgehaald mee te gaan wandelen en zo hebben we allemaal genoten.

Kijk die haren van Rubi op haar rug, recht overeind “DIT IS MIJN!!! speeltje” zegt ze hiermee

Is dit geen heerlijke foto van Rubi en Chester? Samen vorig jaar aangekomen na een lange vlucht en terwijl ze elkaar voor die tijd nooit kenden heeft dit toch kennelijk een band geschapen.

haha en die arrogante kop van Quinty erachter dan…

Zo maar een beetje aan het toeren, Fred rijdt, ik lees kaart en roep regelmatig “STOPPEN foto maken” ;-))

En zo woon je hier bijna 3 jaar en dan kom je erachter dat op nog geen half uur rijden er een prachtig wandelgebied is (lormes) met een schitterende waterval. Wel een beetje conditie nodig want het is wat klimwerk (trappen en glad in deze tijd)

Deze is met een langere sluitertijd genomen waardoor het water ‘beweging’ krijgt.

Saar vindt mij interessanter (gelukkig), of in elk geval wat ik aan het doen ben, dan de waterval.

Zondag zijn we naar Vezelay geweest, aangezien Omi als ze thuis blijft gaat plassen en dan er dus nog een aantal denken hé dat kunnen wij ook’ nemen we haar tegenwoordig zo veel mogelijk mee, dat gaat heel goed, ze is supermakkelijk en sjouwt lekker mee.

Het maakt niet uit waar Saar mee speelt, ze heeft altijd lol, zo ook met de oude tuinslang…..

Het is echt geen gezicht, die lange lijs met dat stuk gele slang …

Het was heeeel koud vanmorgen……. dus dan maar hard rennen en veel spelen om het warm te krijgen.

En zo mooi was het dus een paar uurtjes later

Quinty vond het vanochtend te koud en ging in het huisje schuilen

Kleine Caline heeft het toch zo naar haar zin, ze rent en vliegt over het veld heen en weer

Even slijmen met de baas

Het water moet erg koud zijn maar Quinty boeit dat van geen meter…

Ook Saar en Gaija trekken zich niets van de kou aan en poedelen lekker….

ja en zelfs Sisqo waagt het om zijn poten en buik nat te maken…

Als de honden zo genieten dan heb je het zelf ook naar je zin

Is ze niet prachtig onze oude Hera, de Mater van de Merceyclan? Toch al gauw 14 jaar maar ze loopt nog makkelijk mee, ze wordt wel magerder maar eet goed en is nog steeds een enorme kroelkip die ’s nachts op bed ligt en dan met haar neus onder de deken kruipt, althans het begint met haar neus ;-))

En dan Quinty die nu ook al 13 zou moeten zijn, dat geef je haar zeker niet!

Chester zou zoooo graag los gaan maar dat doen we niet want van deze podenco weten we zeker dat hij zijn neus achteraan zou gaan en voorlopig niet terug zou komen

Het gebeurt niet zo vaak dat ik Fred mee krijg met wandelen dus daar moet ik dan wel even wat foto’s van maken hihi

Ik weet niet wie er het meeste moeite had met de oversteek over / door het water kleine Xailor of Fred, die door Saar zowat dwars door het water getrokken werd.

En dan een oproep: voor een boekje over Honden uit het buitenland (en katten) zoek ik verhalen van mensen die een hond of kat uit het buitenland hebben geadopteerd. Leuke, spannende, droevige, leerzame verhalen, het maakt niet uit. Heb je zelf geen verhaal te vertellen maar ken je iemand die dit wel heeft? Wil je de oproep dan doorsturen?

het nieuwe E-magazine ‘NIEUWSgierig” komt deze week ook weer uit (voorheen de ‘nieuwsbrief’) inmiddels 10 pagina’s vol met informatie, oproepen, recepten, huis te koop, verhalen enz enz. Ook gratis ‘NIEUWSgierig’ ontvangen? Stuur dan een mailtje aan info@dierenzaken.net ovv ‘NIEUWSgierig’.

Fijne week verder nog,
groetjes
Betty

Ook in het nieuwe jaar vliegen de dagen alweer voorbij. De griep is eindelijk aan het vertrekken. Vanmiddag met Omi en Caline naar de dierenarts. Omi verliest urine, vooral als ze slaapt laat ze haar plas lopen wat natuurlijk zowel voor haar als voor mij niet erg prettig is. Ook drinkt ze veel en hoest ze met name in de avond erg veel. Caline is nu een klein maandje bij ons dus tijd voor een kennismaking bij dr. Eric. het gaat heel goed met haar, ze vindt het heerlijk om buiten over het veld te rennen. Het enige wat ik vreemd vind is dat ze nog niet één geluidje heeft gemaakt, soms lijkt het of ze wel maar dan komt er niets uit dus ik wil vragen of het mogelijk is dat ze misschien haar stembanden hebben doorgeknipt, ik heb gehoord dat dit weleens gebeurd als een hondje te veel blaft.

Kijk eens wat ik gevonden heb! En bevroren sok van het vrouwtje, dat is leuk spelen.

Lekker aan de wandel, wat is het toch heerlijk dat Simba hier gewoon los kan, hij geniet er zo ontzettend van. Het is niet dat hij niet los kan als er mensen lopen maar hij is dan zo enthousiast dat hij tegen mensen op gaat springen en daar is hij dan toch iets te groot voor. Hij blijft dan ook bij die mensen rondhangen en gaat zich vreselijk aan lopen stellen. Leuk als je van honden houdt maar minder als je er niet zo van houdt.

Simba is wel een luiwammes, als we even gewandeld hebben en hij gek heeft lopen rennen is het al gauw terug naar de auto “gaan we nu weer naar huis?”.

Caline doet het prima, op het veld rent ze echt heel hard heen en weer waarbij ze regelmatig op haar snufferd valt omdat ze toch op de een of andere manier niet goed ziet, wellicht ziet ze geen diepte want ze ziet mij wel staan.

Spelen met de andere honden doet ze niet, ze is wel echt een hond alleen geweest volgens mij.

Nee dan deze twee, het leuke is dat Guusje ook steeds meer los komt. Guusje is een hond van de renbaan en heeft volgens mij ook nooit geleerd om te spelen. Het gebeurt nu steeds vaker dat ze zelf Saar uitdaagt, alleen snapt ze niet dat spelen en happen niet hetzelfde is en wordt dan weer ineens fel. Saar boeit het allemaal niet, als ze maar aandacht krijgt en kan spelen. Het grappige is dat Saar ook wel meer voor zichzelf opkomt, als Guusje iets te fel is dan hapt Saar vrolijk terug. Leuk is dat bij honden, even elkaar weer op de plaats zetten en verder spelen. Dat zouden mensen ook eens moeten doen, in plaats van blijven mokken dat zou wat jaren familieruzies voorkomen zeg.

Bolletje grompot die nu al soms meerdere keren per dag mee gaat naar het veld, balletje balletje balletje, hard gaat blaffen als ik zijn balletje niet gooi en hele stukken over het veld ‘rent’ achter het balletje aan. Dunner wordt hij er in elk geval niet van maar ja hij heeft nu al bijna 1 jaar geen aanval gehad dus dan maar een beetje te dik.

Toen ik griep had, had ik de kussens van de bank gehaald zodat ik zelf op de bank kon liggen…. ja ja..

Zie je mij hier al tussen liggen? Als ik eenmaal lag dan ging het wel maar ja je moet toch soms opstaan en dan terug komen kon ik wel vergeten. Opgestaan is plaatsvergaan.

Tikkie jij bent um

Zomaar een foto van mooie ijspegels weerspiegeld in het water

Onze Godfather Chico genietend in het zonnetje.

Een bijzonder verschijnsel, ik noem het ijsharen. Ragfijn, als je het aanraakt smelt het onder je vingers weg. Nog nooit gezien.

Deze paddestoelen deden me denken aan de drukte met de feestdagen waarin men in de winkels elkaar het licht in de ogen niet gunde en de Kerstgedachte ver te zoeken was, vandaar de titel.

Langs de rivier de Cure kan je heerlijk wandelen, als is het wat modderig deze dagen.

Deze heb ik al eens geplaatst maar hij is zo leuk dat ik hem nog een keertje plaats. Voor iedereen die denkt dat honden en katten niet samen gaan.

Nog een paar van de pegels in het water gespiegeld.

Als het vrouwtje die kussens niet weghaalt dan ga ik er toch gewoon bovenop liggen.

Ja ik zie het probleem niet zo, dit ligt prima hoor.

Prettige week iedereen!
groetjes
Betty

Goed het is wat aan de late kant maar daarom niet minder gemeend: een gezond en liefdevol 2008 voor iedereen: mens en dier.

Hier is het met de gezondheid in elk geval niet goed begonnen, 2e Kerstdag begon Fred te griepen en een dag later ik. Inmiddels 14 dagen verder en helaas nog altijd niet opgeknapt, Fred gelukkig wel. Ook pa en ma zijn niet ontsnapt aan de griep en wie nou wie heeft aangestoken? Het is de 1e keer in misschien wel 10 jaar dat ik de griep heb dus ik mag niet klagen. In elk geval dus weinig buiten geweest, sorry hondjes, het was ook rot weer, veel regen en wind en weinig foto’s gemaakt.

Tot overmaat van ramp was ook nog eens de olie op, dus geen verwarming. Gebeld voor nieuwe olie, konden ze pas een week later komen, maandag was de olie op, vrijdag zouden ze pas komen dus alleen de open haard aan wat de boel niet echt op temperatuur houdt (met name de b b b b b adkamer / toilet waar het erg koud is). Vrijdag hele dag gewacht, geen olieboer, gebeld, nee hij komt echt hoor, maar om 6 uur ’s avonds was hij niet geweest en kon ik pas zaterdag morgen weer bellen. Is hij niet geweest? Goh wat raar ja dan kan hij dinsdag pas weer komen. Dus nog een paar dagen in de kou, inmiddels is onze houtstapel ook bijna tot nul gereduceerd maar hoera, hij is nu net geweest en over een uur kan ik de verwarming weer aanzetten (als hij het dan maar doet).

Ook de honden verdringen ze voor de open haard, kleine Xailor heeft het wel uitgezocht, lekker tegen grote vriend Simba aan.

saar heeft weer wat nieuws, persé in mijn stoel willen liggen, zoals je op de foto kunt zien blijft er dan weinig ruimte voor mij over om erbij te zitten.

Om nou te zeggen dat ze veel ruimte heeft, nou nee maar ze wil denk ik gewoon ook kijken wat ik allemaal aan het tikken ben.

In totaal hebben wij 14 manden en kussens staan/liggen plus de stoelen en banken maar nee juffrouw Saar wil op mijn stoel.

Buiten maakt ze nog altijd de meest gekke sprongen, soms komt ze wel 40 centimeter van de grond met haar achterpoten.

het is een rare hond, geen van onze honden kan zo gek springen als Saar, ze loopt niet, ze springt over het veld.

Dan minder leuk nieuws. Op 2e kerstdag is een van de honden van Judy (van het Podencokrantje) doodgereden, we wensen Judy en Tom heel veel sterkte.

Ook voor Anita en Patrick zijn het moeilijke tijden, de dag na Kerst moesten zij afscheid nemen van hun lieve Byoux en gisteren kregen ze te horen dat Special van 10 ongeneeslijk ziek is en dat ze ook van hem afscheid moeten nemen. Het verdriet is enorm als je in zo’n korte tijd 2 honden moet kwijtraken, we wensen hen dan ook heel veel sterkte de komende tijd.

Salut
Betty