En weer is er een week voorbijgevlogen….. deze keer niet alleen foto´s van de honden maar ook van de mooie omgeving.

Op deze plek ga ik tegenwoordig met de ouwetjes wandelen, in de verte zie je Mientje die ondanks haar blindheid toch gewoon meeloopt.

Afgelopen zondag wilden Fred en ik een paar uurtjes weg, dus besloot ik om hier met de grote jongens te gaan lopen, Quinty (los), Hera (los), Simba (los), Sisco, Chico en Guusje aan de multiriem, Gaija en Manu (oke die zijn niet groot maar goed) aan een flexilijn en Saar aan de brede flex.
Het is hier ontzettend stil en doordat de bomen kaal zijn kan je ver rondom kijken, wat ik altijd doe omdat ik natuurlijk geen herten verrassingen wil. Net op het moment dat ik dacht ´oh ik heb de wind tegen dat is niet gunstig´ (dan kunnen de herten ons niet ruiken), zie ik rechts twee witte pluimpjes. Quinty zag het ook en vloog weg, de rest had op dat moment nog niet echt door wat er aan de hand was. De herten (prachtige grote exemplaren) besloten echter dat rechts geen goede keuze was en gingen links en staken dus ong 50 m voor onze neus het pad over. Simba dacht ´hé daar ga ik ook achteraan´ en de rest hing in de steigers, blaffen en joelen natuurlijk. Simba hield het al gauw voor gezien (toch een stukje ouder merk je dan) maar Quinty zag ik tussen de bomen door achter de herten aangaan. Hoezo 3 poten? Ze leek er wel 6 te hebben!
Dus wat doe je dan, langzaam doorsjokken, met een paar wilde honden en haar naam roepen. En na een paar minuten kwam ze van de andere kant aan, helemaaaal kapot. Dus maar omgekeerd en stapvoet naar de auto terug, ze was zo moe en kapot dat ze elke 5 meter moest liggen….

Het water van Lac de St Agnan is ook aan het zakken, hierdoor kan je heerlijk langs het water lopen.

Op deze foto kan je goed zien hoe hoog het water anders staat, namelijk waar de bomen eindigen!

Quinty is in haar element, lekker over het strand rennen en het water in.

En opeens had ze een vis gevonden, die moest natuurlijk mee gesjouwd worden. Steeds verstopte ze hem maar ging dan weer terug om hem te halen.

overal steken nu boomstammen uit het water

als het water nog iets verder zakt kan je bijna het hele meer rond lopen!

er zijn nog een paar weekjes vrij in de gite(s) voor als je nog een vakantie wilt boeken hihihi

Gaija is een echt waterratje

De boomstammen lijken wel vergane schepen

Dit is voor hond en mens echt ontspannen.

Ook Sisqo en Guusje poedelen wat

En ja hoor daar is ze weer met haar visje

nou ja visje, het was een behoorlijke vis!

maar mee de auto in? nee daar heb ik maar even een stokje voor gestoken.

ook hier kan je goed zien hoe hoog het water anders staat, namelijk helemaal tot boven aan de rand met struiken.

dit hele stuk staat anders onder water

aan de laatste lijn, links uit beeld, zit Chico vast maar die heeft een hekel aan water!

Saar komt ook even kijken.

Ook Manu vindt dat water niets en blijft er zo ver mogelijk vandaan (Manu rechts, Gaija links)

Tijdens het ritje zondag, kwamen we in een plaatsje terecht waar je dit waanzinnig mooie uitzicht had.
(In het echt nog veel mooier omdat je ook naar links nog een heel eind kon kijken).

Dit is het stuk bos waar ik tijdens de wandeling zondag de herten tegenkwam, deze foto is een paar dagen eerder gemaakt. Rubi en Chester lopen (als altijd) voorop, Simba loopt los…

en achter mij aan sloffen Lucho en Omi…

meestal loopt Hera naast me, zij loopt ook los en Caline loopt aan een kort lijntje ook naast me. Xailor loopt altijd los en Mientje volgt ook, zij het langzaam.

Hier kan je goed zien hoe hoog de bomen zijn, helemaal rechts in het hoekje staat Simba.

Als je deze weg afrijdt, kom je op de gewone asfalt weg uit die ik dus moet rijden om hier te komen (en weer naar huis te gaan).  Ik zet de auto hier boven neer want dan loop ik geen kans op auto´s met de honden. Dit plekje is nog geen 5 minuten rijden van ons vandaan.

Hé wie is daar?

Ja is het echt het baasje..

Jaaaa hij is het!!!

Even bij knuffelen

Afgelopen zaterdag was het boerenmarkt (een soort braderie) in st Leger Vauban, waar mijn ouders wonen. Veel mensen, veel wijn, veel zon, koeien in kleine kralen.

allemaal op een rijtje

Mag ik er ook uit?

Stieren met enorme….. eh… koppen… enzo.

piepkleine geitjes, volgens mij nog geen dag oud, lagen in de brandende zon, zonder water….

kippen in kleine hokjes van gaas, konijnen, samen met ganzen opgekropt, ook weer in de volle zon, zonder water. het is heel normaal en niemand kijkt er van op. we kregen een enorm konijn aangeboden voor 1 euro….. maar ja wat moet je ermee, als je 16 jachthonden hebt.

ook deze kleine lammetjes lagen in het zonnetje….

zondag zijn we dus wezen rijden, de oudjes en Saar mochten mee, je kon helemaal omhoog klimmen, heb ik niet gedaan maar wel een stukje om wat foto´s te maken. Saar vond het wel spannend.

De Morvan- Bourgogne is zo schitterend mooi en afwisselend, van prachtige meren, tot rotsen, bossen, kanalen, je blijft je hier verbazen en als je van wandelen houdt dan kan je hier echt je hart ophalen.

Prettige week iedereen!
Salut
Betty