the Mercey Clan in France

Weer een week voorbij

Filed Under (Uncategorized) by Betty on 25-09-2007

Afgelopen woensdag kon ik mijn auto halen, nu zou je dus denken dat ik de blog dan begin met JOEPIEEEE. maar helaas, niet alleen kreeg ik een halve hartverzakking van de rekening (1000 euro) maar toen ik vrijdag naar Avallon ging om boodschappen te doen…………. ja hoor weer hetzelfde probleem. Dus maar weer bij de garage langs.

Ze schrokken daar ook duidelijk maar op mijn vraag of die dure reparatie dan wel nodig was geweest kwam (hoe kan het anders) het antwoord ‘ja dat was ook nodig’. En dan baal ik zooooo vreselijk dat ik a) geen verstand van auto’s heb en b) de taal niet voldoende spreek. Want 1000 euro hallo zeg, het is nogal een geld.

Afijn het is nu dinsdag en de auto staat nog in Avallon, gelukkig kreeg ik wel een andere auto van hen mee. Maar ja al weken dus niet wandelen met de honden, en voor u de dierenbescherming gaat bellen. Ik ga ongeveer 6-7 keer per dag met ze naar buiten, naar het veld en als het weer het maar even toelaat staat de deur de hele dag open zodat ze naar buiten kunnen.

Dan had ik de afgelopen week ook de 3 galgo’s van mijn vriendin Syl te logeren. Een van hen, Jonas is een jonge sodemieter die met Saar heel wat afgerend heeft, die twee missen elkaar nu!

Nu zijn de 2 teckels van mijn ouders te logeren, helaas gaat het met 1 van hen niet zo goed, hartproblemen, ze zijn al 13 jaar oud, hoewel dat voor teckels ook weer niet écht heel oud is.

Vrijdag naar de dierenarts, foto’s maken van Xailor, die blijft maar pijn hebben, het is zo zielig, hij gilt de boel bij elkaar, de dokter kan niets vinden en hij heeft al diverse medicijnen gehad maar het gaat niet over. Het is alleen als hij geslapen heeft en wakker wordt.

Met de rest gaat het eigenlijk gewoon goed, Omi wordt heeeeel langzaam steeds vrijer en durft nu wat verder het veld op te lopen.

 Vrijdag komt Fred weer na 3 weken, helaas gaat de verkoop van zijn zaak nog niet zo snel als we gehoopt en gedacht hadden.

Op dit moment is Judy Kleinbongardt (van het Podencokrantje) op vakantie bij ons, wat voor haar al resulteert heeft in lange wachttijden op de grote Mastiff die het helemaal naar haar zin heeft in de bossen van de Morvan. U zult haar verhalen vast wel weer lezen in het komende krantje.

De herfst begint ook haar intrede te doen, het wordt kouder en de vogeltjes komen dichter bij het huis. Ik heb er nog helemaal geen zin in, in die herfst.

Een lieve foto van Anne en Saar.

Die gekke Quinty gedraagt zich als een pup!

Een leuke compilatie van Jonas.

Dit baby hagedisje kon ik van de honden redden.

Lekker met Jonas rennen.

Smeerpoets!!

Hoezo een witte podenco?

Gekke Manu, een tukkie doen in de stalen schuur (waar de maaimachien normaal staat)

 

Chester heeft ontdekt dat er ook andere levende wezens dan honden hier leven en is als een gek overal gaten aan het graven onder het hekwerk door. Het gevolg is dat ondergetekende als een gek loopt te sjouwen met stenen en andere middelen om die gaten weer dicht te maken. Met weinig resultaat zoals op de foto te zien is.

Jonas en Guusje kijken lijdzaam toe hoe Chester zich druk maakt.

Lucho en Omi

Dit is dus behoorlijk uniek, Omi die op het veld gaat liggen, normaal blijft ze bij de ingang staan blaffen maar nu komt ze steeds vaker een stukje het veld op en zie daar, ze is zelfs een keer gaan liggen.

Anne een hond met een speciaal plekje in mijn hart, door haar heb ik mijn vriendin Syl leren kennen en na Djara was zij toch wel dé hond die voor mij symbool staat voor het leed in Spanje.

Menneke Xailor

Re van Syl, wat een lieve goeie sul. Dat hij Syl keer op keer uren laat wachten als hij los mag, daar heb ik geen last van gehad hihihi

Gekke Jonas van Syl

Mooie Quinty, hier kan je goed zien wat een sterk karakter ze heeft. Het is echt een alfa hond.

Nog een keer ons kleine Xailortje.

Zoekplaatje, hoeveel honden telt u?

Alle snuiten dezelfde richting op…

Black & white & black

Badmeester ben ik al bruin?

Tari op de trap bij pa en ma

Saar heeft een tik met staarten, ze moet altijd in de staart van een andere hond bijten….

Onze kleine Mienie, die keer op keer de harten steelt van mensen, zelfs mensen die niet van kleine hondjes houden (hè Syl)….

Bol met Poten (uit de www.ho-res.nl site)

Voor wie nog twijfelt over de liefde tussen Saar en Jonas, getuige deze foto.

Tijdens het spelen is het altijd de kunst wie er het eerste zich onder tafel kan verstoppen…

Kiekeboe!!

Pak me dan!!

GOTCHA!!

Dit is elke dag hetzelfde ritueel, Saar, Chester en Sisqo. Chester daagt Saar uit, die gaat er achter aan en Sisqo springt er tussen in.

Vandaag op de tv in Frankrijk : 2 Duitse / Deense doggen hebben een meisje van 10 jaar doodgebeten. Vreeeselijk. Je moet er niet aan denken. Maar….. ik kan het niet helpen, als ik dan hoor dat het meisje alléén op de plaats met de honden aan het spelen (?) was….. Ik bedoel iedereen met een beetje verstand van honden weet dat je kinderen en honden nooit, nooit en nooit alleen moet laten en dan 2 doggen die tig keer zo groot en zwaar zijn als een kind. Wat er is gebeurd? We zullen het nooit weten. Het is nogmaals vreselijk maar elke keer denk ik dan weer aan het verhaal van de herder die een kind heeft doodgebeten en geeuthaniseerd wordt. Bij sectie blijkt dat de oren van de herder vol met nietjes zitten…. Hoelang heeft het dier het volgehouden tot het teveel was? Ik kan van dat soort dingen echt janken. Een dier is altijd de dupe, hoe dan ook. Maar wie is de werkelijke schuldige……

En dan nog dit: er worden nog altijd veel en veel te veel katjes en hondjes geboren. Mensen die het niet nodig vinden om hun dier te laten steriliseren, zwerfdieren, enz, in Nederland, in Europa, in heel de wereld.

Stichting No Kill Europe organiseert op 1 en 2 december een seminar ‘vroege castratie’. Anno 2007 wordt vroege castratie nog steeds omgeven door mythen en onvolledige informatie. Daarom wil Stichting No Kill Europe met een mini-seminar voor dierenartsen (1 december) en dierenwelzijnsorganisaties (2 december) door uitwisseling van kennis en ervaringen, workshops en discussies, een bijdrage leveren aan een brede introductie, acceptatie en uitvoering van deze methode, om te beginnen in Nederland en België. Meer info op www.nokill.eu. Heeft u een dierenorganisatie, kattenopvang, bent u bekend met het probleem? Kom dan op 1 of 2 december naar het seminar!

 

Dinsdag alweer

Filed Under (Uncategorized) by Betty on 18-09-2007

En zo is het alweer dinsdag …

 De auto staat nog altijd in de garage, hopelijk komt vandaag het onderdeel uit Duitsland binnen wat de oorzaak zou moeten zijn. En hopelijk kan ik hem dan morgen weer halen.

Vorige week was het prachtig weer de hele week, echt genieten, eindelijk een beetje (na) zomer gevoel. Donderdagmorgen de honden zijn buiten en we lopen richting het bos, opeens krakeel en ik zie een eekhoorn net buiten het hek. De honden uit hun dak, de eekhoorn stak zijn tong uit en ging van tak naar tak, hoger en hoger en verdween. Alle honden pissig, schelden, blaffen en ik hoor Guusje even piepen, ik onderzoek haar maar zie zo niets. Rubi was naar Guusje uitgevallen waarschijnlijk omdat Rubi een kleine bitch is ;-)) die de eekhoorn voor haar zelf wilde. Omdat het mooi weer is mogen de honden lekker buiten blijven, zo nu en dan komen ze even naar binnen en zelf ben ik nu ook veel buiten, foto’s maken. Rond het middag uur komt Guusje naar me toe en ik zie een jaaaap van een wond op haar flank. HE?????? Gelukkig niet diep maar ja wel groot genoeg voor dierenartswerk.  Of het nu van vanochtend was? Geen idee.

Om half 2 in de auto (de 25 jaar oude NIssan Patrol die ik te leen heb gekregen van het opvangcentrum), ben ik blij dat ik een auto heb pfff. Dan blijkt dat de auto wanneer je harder gaat dan 60 km genadeloos begint te trillen, okééé, de tank is ook leeg dus die eerst even volgooien, ting  ting  ting.. 100 liter gaat er in oeps. Op een slakkegangetje naar Avallon, bij de da is het druk dus ik moet wachten, dan mag Guusje gelijk naar boven de operatietafel op, geen halve maatregelen, ik mag er bij blijven, hechtingen, drain erin enz.

En om half 5 ben ik weer thuis, morgen terug om de drain eruit te halen. Gelukkig is pa zo lief om met mij mee te rijden naar Avallon zodat ik niet in het schuddewagentje hoef ;-)

Gisteren moest ik weer terug voor controle, de wond ziet er goed en schoon uit en nu hoeft ze pas terug als de hechtingen eruit moeten.

 Ondertussen sinds zaterdag ook de 3 galgo’s van Syl te logeren. Mijn vriendin Syl was met haar partner Jochem vorige week op vakantie in Gouloux en wilden nog een week blijven, ze vonden een huisje waar de honden op zich welkom waren maar de omheining bleek een hek met prikkeldraad te zijn dus logeren de drie nu hier. Vooral Jonas is een leuk speelmaatje voor onze Saar. Helaas is dat nogal een renner zodat er steeds jaag partijen ontstaan en ik ze nu niet allemaal tegelijk op het veld kan laten.

 Lekker spetteren

 Afgelopen zaterdag was er  agrarische FOIRE (markt) in het dorp, een groots evenement met wel 7 paarden, 11 koeien en 4 tractoren, en natuurlijk de wijntent waar het het drukst was….

De veulens staan gewoon los, die blijven kennelijk bij hun moeder staan … deze paarden met hun veulens stonden gewoon in de volle zon, zonder water of schaduw…

Ook de koeien moesten het zonder schaduw of water stellen….. het zal wel Frans zijn ofzo maar ik vind het niets.

Gelukkig ook veel lol deze week met een nieuw speeltje wat zelfs Sisqo verleidde tot spelen!

ja en wat er nu onder de parasol gebeurde….

Nou dit dus, Saar lag onder de parasol met pluche beest.

Ouwe sul Chico moet ook even gek doen met het pluche koetje

Probeer het niet af te pakken!

Van mij!

Mijn beurt om te spelen..

Nee de mijne, ik heb hem!

Nou ben ik aan de beurt, nee ik, nee ik!

Helaas is de koe geen lang leven beschoren………

En wie wint er weer?

Maar we geven het niet op, en nu doen zelfs Guusje en Chester mee

Onafscheidelijke speelmaatjes, Saar en Sisqo

De grote baas gaat ook even uit zijn dak

Even een slokje drinken tussen het spelen door

Altijd handig die assistente die de spiegel voor je schoonmaakt bij een foto reportage.

Wie is die knappe hond ?

Even bijkletsen met Syl en Jochem en pa die mij naar Gouloux gereden heeft.

Kayla ook lekker buiten in het zonnetje

Mooie Monty

Onze rooie Jason.

 Er mist nog een foto van Tippy, maar ons zwartje neemt iedere keer de poten als ze me maar met de camera aan ziet komen maar ik houd vol!

Bolletje brompot

tsja wat moet je daar nou van zeggen? Het moet je keus maar zijn om zo te gaan liggen slapen….

Een tafel? Daar kan je toch gewoon opspringen?

Nee ons meisje heeft geen air hoor.

Weer veel foto’s

Filed Under (Uncategorized) by Betty on 10-09-2007

Nadat de auto gerepareerd was, en ik gerustgesteld, en de auto weer kuren kreeg, en weer gerepareerd werd, en ik weer gerustgesteld was en ik enkele dagen zonder problemen rond reed, en hij weer kuren kreeg en we weer naar de garage gingen en de monteur echt helemaal niets kon vinden zodat ik toch wel weer redelijk gerustgesteld was,  stopte ie gisterenmorgen er weer 2x mee. Vreselijk balen natuurlijk en de zenuwen in mijn lijf want Fred is in Nederland en zonder auto zitten kan hier gewoon niet.

Vandaag kwam Maja (van Respectons) om wat dingen op de pc te doen en die hoorde het en bood gelijk aan dat ik een van hun auto’s mocht lenen. Wat vreselijk lief ! Woensdag ga ik nu met pa naar Avallon, auto weer naar garage brengen en dan maar hopen dat ze iets vinden.

Met een groothoeklens kan je mooie foto’s maken zodat je nu goed kan zien hoe groot het terrein is wat onze honden tot hun beschikking hebben.

Onze Chico

Hoe zei John Wayne dat ook alweer “Hands Up!” (en als je dan nagaat dat Mientje blind is, is het wel een echt David en Goliath plaatje)

Monty is de laatste tijd ook wat socialer en dapperder en komt bijna elke avond in de woonkamer slapen, goed dat Xailor nou ook net in die stoel lag, dát boeit hem niet erg.

En dit gaat ook gewoon door, voetjes van de vloer Saar!

Chester on the run

Koning Rattenvanger die ook kampioen niet komen als je roept is zodat hij van de week (ja ik schaaaaam me vreselijk) 2,5 uur buiten is geweest (het was zonnig) toen we boodschappen gingen doen en ik dacht dat ik ze allemaal geteld had maar hem dus oeps over het hoofd gezien…

Kijk ik heb mijn tanden gepoetst!

Laat me eens goed kijken dan.

Heb jij ze zelf wel gepoetst ?

Tuurlijk, kijk maar!

Pff wat een gezeur zeg over dat tanden poetsen.

Hoezo heb ik mijn tanden niet gepoetst?? Kijk dan! Kijk dan!

Wij wel, wij hebben onze tandjes netjes gepoetst, en onze nageltjes geschrobd, kijk maar hoe schoon ze zijn.

Wie heeft er nog niet geflosd!!

Zo hehe even uitrusten

WIe is er aan slag? Want ik heb het eerste honk gehaald.

Ben je er klaar voor Saar, ze gaan nu slaan en dan moet je naar het 2e honk rennen! Houd 1 poot op het honk he.

Zo wij zijn binnen, kijken hoe de rest het doet.

 Zaterdag een stukje wezen rijden voordat we naar hondenschool gingen en een prachtige nieuwe route gevonden met veel bos om te wandelen.

Het enige probleem zal zijn dit bruggetje, wat smal is en niet erg stevig (ieh)

Ik zie mezelf daar nog niet met 7 honden over lopen.

Ook kwamen we nog langs dit prachtige kasteel waar een hotel in gevestigd is.

En het was weer tijd voor school.

Kijk Saar, ‘blijf’ betekent dat je niet naar je vrouwtje mag.

“lig” … eh…….

Brave meid.

Ja maar ze kan het wel!

Deze Husky wilde even demonstreren hoe je op 2 poten loopt.

Heb ik het goed gedaan vrouwtje?

 

Iedereen een fijne week gewenst!
Groetjes

Betty

September alweer

Filed Under (Uncategorized) by Betty on 03-09-2007

Wat gaat zo’n jaar toch hard voorbij. Nu is het alweer september.

Vorige week nog een keer schrikken met de auto, woensdag reden we naar huis van een bezoekje aan pa en ma en opeens weer hetzelfde lampje wat ging branden. Ik gelijk in de stress. Vrijdag naar de garage was er een slangetje gescheurd, volgens de monteur gewoon pure pech dat dit nu gebeurde. Oké dan.

en wat hadden we gedaan bij pa en ma? PANNENKOEKEN ETEN!! Nergens zijn de pannenkoeken zo lekker als bij ons mam. Dus het was weer mjammie smullen!!

Fred en pa zitten zich ook al te verkneukelen op deze heerlijkheid, en ja wel met echte Nederlandse chocomelk natuurlijk erbij.

 

Fred zegt “waar is mijn ene slof gebleven”? eeeeh….. nou eeee..hhhh die eeh. heeft Saar mee naar buiten genomen.

 Die Chico is de laatste tijd toch zo jolig, dit is zijn favoriete houding en dan keihard rondjes springen.

Sisqo is ook anders, hij is erg lief de laatste tijd en probeert de dames te versieren. Hier is Guusje aan de beurt.

Guusje heeft nooit echt geleerd om te spelen en weet niet zo goed wat ze moet doen met die avances.

Daarna was Ruby aan de beurt, kijk die Chico helemaal gek! Saar neemt een aanval van achteren want die is jaloers op de aandacht.

Speel nou met me!!

Wegwezen denkt Ruby en Manu denkt ‘hé leuk ik ga ook meedoen’

 

Ruby duikt onder het huisje en Manu maakt een omtrekkende beweging

Waar is ze nou gebleven?

Altijd handig tijdens een foto sessie zo’n assistente, ‘zal ik het flesje iets rechter zetten, vrouwtje’?

De koning en koningin bekijken hun onderdanen.

ja ik héb je!

Guusje

Heerlijke spelen in de ochtendzon

Punt oortjes

Rubi aan de run met een ‘kippenpoot’ speeltje

Saar wil het speeltje ook maar dat laat Rubi niet zomaar gebeuren

Pak me dan als je kan

Gisteren met Fred naar een automuseum geweest, hier wonen de eigenaren, slik. Aardig huisje.

We dachten eerst dat het twee beeldjes waren maar nee, het waren echte honden die voor een van de ramen lagen.

In het museum was een roodborstje naar binnen gevlogen, het beestje rustte even uit op een oude Lincoln en zou kon ik deze (vind ik zelf ahum) super mooie foto maken.

Een compilatie van Saar die sprong en de laatste was ik net te laat.

Joepie lekker springen!

 

Dans der windhonden

Compilatie van het ochtendspel

Hondenwereld

Afgelopen donderdag ben ik met ma naar een dierentuin geweest. Het was ruim 2 uur rijden, van buiten zag het er goed uit en de entree ook. Het verblijf van deze sip kijkende zebra was ook schoon en redelijk groot maar dat was ook de enige. De arme dieren in deze dierentuin hadden allemaal kleine (buiten)verblijven, soms zonder enig groen, de olifanten stonden op een stuk kaal zand zo vreselijk klein dat het ons hart brak.

Het enige wat erg leuk was in de dierentuin was een soort mini dorpje met allerlei huizen, winkeltjes allemaal in oude stijl ingericht.

Deze lieve oude walibi had staar en zat dus ook een beetje te staren.

Twee cabibara’s knabbelen aan wat vers stro, hun verblijf was nog relatief groot.

De wasbeertjes hadden een klein en kaal, vies buitenverblijf, met zijn 10 moesten ze op een paar vierkante meter hun dagen slijten. Vreselijk. We zijn na een uur of 2 naar huis gegaan, deze een na grootste dierentuin van Frankrijk zou zich wat mij betreft diep moeten schamen.

Als laatste een lieve foto van Mientje met Jason samen.