Wat gaat de tijd toch snel, en helemaal als je een paar dagen zonder adsl zit, want ja het was weer eens zover. Donderdag ga ik met de hondjes wandelen, het was zonnig en droog, ik kom terug, het wordt donker, begint wat te rommelen, een heftige knal en flits en de livebox was zo dood als een pier. Gelijk gebeld natuurlijk en aangezien er weinig te proberen viel, zou er een nieuwe opgestuurd worden. Zaterdagmorgen komt de koeriersdienst met de nieuwe box, helaas kreeg ik ondanks dat geen verbinding. Dan maar weer bellen, 1, 5 en heel veel grijze haren later, gooit de technische helpdesk mevrouw de hoorn erop. Was ik onbeleefd geweest? Nee, maar na 1,5 uur in het Frans allerlei handelingen op de pc te hebben gedaan, wetende dat er niets maar dan helemaal niets herkenbaar is wat een computer, de software, de programma’s en de hardware aangaat tussen Nederlands en Frans, zegt ze doodleuk ‘het ligt aan uw pc, u moet alles maar formatteren en er zelf een techneut bijhalen’. Ik ontplofte van de zenuwen, en zei dat alles donderdagmorgen nog werkte dus het kon niet aan de pc liggen, afijn kennelijk kon ze het niet aan en tuut tuut tuut. Het huilen stond me nader dan het lachen want wat nu? toch maar weer opnieuw gebeld, nu kreeg ik een alleraardigste man aan de lijn die me rustig te woord stond en wonder boven wonder binnen 10 minuten de livebox aan de gang had……. Ik vertelde hem dat hij een dikke kus (bisous) van me kreeg.

 Afijn na deze fijne exercitie nu maar wat foto’s.

Allereerst Ruby die een vaatdoekje heeft gevonden wat van de waslijn was gewaaid en daar creatief mee aan de gang ging.

Hera houdt ervan om lekker door het water te waden, ons ouwetje doet het nog goed.

Het mooie meer st Agnan

Ons stuk Simba.

Hera rust uit van het zwemmen

Sisqo ging even mee naar pa en ma, hij is helemaal gek met hun teckel Smokey, gaat door zijn poten, trekt zijn lippen op, grijnzend en gaat gek doen.

Mevrouw de Barones, ons moeder dus, kijkt toe vanaf het balkon.

Kiry de poes van ons ma, die de plek van de oude Kiry heeft overgenomen, die ontsnapte op de dag van hun verhuizing naar Frankrijk en helaas nooit is teruggevonden.

Quinty die met de dag liever en aanhankelijker lijkt te worden.

Hé geef dat doekje eens terug, daar was ik mee bezig.

Amber en Tirso logeren weer een paar daagjes bij ons, en Saar en Amber hebben elkaar helemaal gevonden. Ze spelen, rennen en vliegen.

Bij de overburen hebben ze sinds kort een haan, althans het arme dier doet een poging om als een haan te klinken maar klinkt meer als een kapotte toeter. De honden zie je ook denken ‘wat is dat voor herrie?”

Het blijft erg leuk om de katten op te jagen die in de kennel lopen.

Een van de chihuahua’s van Anoush en Ton die samen met haar moeder en dochter en hun 3 galgo’s, 1 franse buldog en 3 chihuahua’s op vakantie waren in Petit Blanc. We hebben nu de allerkleinste hondjes gehad (1400 gram) en de allergrootste!

Honden en mensen hebben genoten

Zelfs de zieke Noah liep zo nu en dan lekker buiten.

Soms zeggen foto’s genoeg

Mooie oortjes heb ik !

Amber

Lieve Tirso

Lekker rennen

Wat een schoonheid!

Lekker spelen in het water met Quinty

Door alle storm van de afgelopen weken ontstaan er mooie plekjes in het bos

Drie rooie monstertjes

Eindelijk hebben we een paar mooie dagen! Zowel in Nederland als hier in Frankrijk. Dus zit ik achter de pc mijn blog bij te werken haha. Vanochtend om half 8 al in het bos, heerlijk. Helaas heb ik last van een soort zonneallergie wat voor mij betekent dat als ik maar iets te lang in de zon ben (al draag ik een cap) ik knallende koppijn krijg. Nu ja niet getreurd hoor want het is gewoon heerlijk om mooi weer te hebben.

Saar heeft een nieuwe slaapplaats gevonden. Als het maar even kan, ligt ze nu boven op de leuning van de bank te slapen. Kayla ziet het met lede ogen aan.

Voor 5 euro een geweldig nep kleedje gekocht maar Hera vindt het heerlijk om op te slapen!

Jason onze rooie had het van de week eindelijk voor elkaar. Het was half vijf (in de nacht) en Mientje moest plassen, dus ik naar beneden en dan laat ik haar altijd even via de voordeur, ik houd mijn been tussen de deur maar Jason was sneller en vloog de binnenplaats op. Daar liep ik dus om half vijf, roepend Jason Jason (niet te hard want de gasten wil je niet wakker maken).Met mijn lantaarntje en Jason liep van links naar rechts, ik als de dood dat hij naar het hek zou rennen en de weg op zou vliegen. Op mijn knieen en poes lief “Jaaason” en daar kwam hij kroel kroel knip ik heb je pfffffffffff. Weeeer een paar grijze haren erbij.

Dit vogeltje stond zich heerlijk uit te schudden en trok zich niets aan van de honden die op haar (hem) afkwamen.

Een heerlijke luie foto van Chester en Quinty in de schaduw.

Van de week ben ik met Rubi, Chester, Manu, Gaija en Hera naar het hertenbos geweest. Helaas stonden er net mensen de herten eten te geven dus er waren wel 20 herten bij het hek. Ik zeg helaas omdat de hondjes helemaal gek werden. Mooi om te zien was dat er een jong hertje in de verte ons zag en zich gauw ging verstoppen tussen het hoge gras. Ondanks 5 honden die probeerden mijn armen uit de kom te trekken toch nog een paar foto’s gemaakt.

Waar zijn ze nou?

Afgelopen week kreeg ik een mailtje van Foeke Dijkstra die op de blog Chester had gezien. Wat blijkt zij heeft een podenco Wyoming die sprekend lijkt op onze Chester en vond het wel leuk om dat even te delen. Dat vinden wij natuurlijk ook daarom hier twee foto’s van zijn look a like.

En afgelopen week kreeg ik ook een foto van Mr Darcy, de hond van mijn vriendin Jeanette. Mr Darcy is net onze Omi alleen dan iets groter. Het is een enorme lieverd die een tijd lang Aai hond is geweest.

Chester, Sisqo en Saar zijn echte speelkameraden, Chester en Sis spannen vaak samen om Saar te pesten wat helemaal niet erg is want Saar is zelf een grote pestkop en bijt als ze maar even kan Sis of Chester in de staart.

Zomaar een mooie foto van onze kleine Gaija Fernanda, bijnaam Gajes.

En een foto van lange lijs Saar. Gisteren was het stil op hondenschool, het was ook erg warm, natuurlijk had ik veel water bij me voor haar en mijzelf. De les werd ook ingekort maar we mochten wel voor het eerst over de wip. Saar deed het geweldig, ze liep er helemaal alleen over heen, in het midden even wachten, de twee instructeurs hielden de wip vast en lieten deze zachtjes zakken en ze liep er helemaal netjes alleen vanaf! Ook over de grote brug (of hoe dat ding ook heten mag) ging ze zonder moeite, wel natuurlijk onder begeleiding van een lekker stukje worst en heel veel aanmoediging. Knappe meid!

Sisqo heeft een nieuw speeltje gevonden, een plastic bloembakje, dát is leuk.

Van de week een nieuw badje gekocht, het is wel wat klein maar in elk geval nagel en bijtbestendig wat door Guusje gelijk wordt uitgeprobeerd. Even graven kijken of ik er door heen kom.

Een mooie portret foto van ons Saar.

Een van vele prachtige uitzichten in de Morvan.

De bosrijke weg naar huisje Gouloux, je rijdt kilometers lang alleen tussen de bossen door.

Vlakbij huisje Gouloux is dit schitterende uitzichtpunt waar je ook nog heerlijk kunt wandelen.

Een lief en ontroerend moment tussen Fred en Hera.

Rubi laat zich lekker kroelen door Fred.

Saar was blij dat Fred vrijdag na 14 dagen weer thuis kwam en eet als dank zijn oor op. “Baasje je bent om óp te vreten!”

Ook Chester is blij het baasje weer te zien.

Joepie hij is weer thuis. Kijk Sisqo nou toch, wie had dat nou gedacht een paar jaar geleden.

Tippy die niet vaak op de foto wil, ligt ook lekker in het zonnetje.

Door een windvlaag was de parasol kapoet maar die doet nu dienst als lekker schaduwplekje.

Mirza geniet ook van het zonnetje.

Rubi gaat ook even kijken bij de reuze waterbak.

Kijk ik kan koppeltje duikelen…

Omi en Quinty samen in het mandje.

Rubi en Manu aaah lief …

 En dan nog dit…

ben je op zoek naar een leuk kado, origineel en uniek? Betaalbare kunst, kijk dan eens op

www.ho-res.nl

Iedereen een fijne zondag!

Weer zo’n vreemde dag met zon en heftige hagelbuien! Toch lekker kunnen wandelen. In twee groepen, eerst Sisqo, Chico, Guusje, Quinty en Saar en Xailor natuurlijk. Dit is een fijne combi. De 1e drie lopen aan de multiriem en Saar loopt aan de flex. Quinty en de kale lopen los.

In Dongen vond SIsqo het altijd heerlijk om met zijn rug onder een prikstruik te gaan staan en dan maar schuren. Hier heeft hij een vervangende struik gevonden en hij staat dan echt te genieten.

Een echte vette knaloranje naaktslak.

Ik spring hoor!

Even lekker spetteren

Daarna heb ik de rest opgehaald, Hera, Simba, Gaija, Manu, Chester, Rubi en natuurlijk mocht Xailor ook weer mee. Voor Chester was het volgens mij de 1e keer dat hij aan een riem liep, hij vond het super spannend maar ik moest hem 100 keer achter een boom of mijn been vandaan plukken. Rubi liep aan de flex dat is makkelijker als drie poot, zij deed het super, kwam als ik haar riep en allebei genoten ze van de nieuwe geurtjes. Chester had ik ook even geprobeerd aan de flex maar dat was geen succes want hij liep van links naar rechts, overal achterdoor, voorlangs, kantklossen voor gevorderden dus.

Gaija moet natuurlijk even het water in

Simba staat even lekker te staren

Chester maakt zijn pootjes nat maar zijn staartje staat er niet heel vrolijk bij, een beetje eng is het wel.

Rubi overziet het meer, oh wat zou ze graag even los rennen en op zoek gaan naar beestjes want deze meid is wel een echte jager dat is aan alles te merken.

En nog een mooie foto van Chester

Wat zou die slak nou denken? “Even schuilen voor de regen?” “Hé lekker ding wat zit je haar goed?”

In een verrotte boomstam groeide deze aparte paddenstoel

Dit is Twinkle de hond van familie Kalalo die in Petit Gouloux op vakantie zijn geweest.

Kayla: “Ja en dan nog even dit. Het is toch werkelijk affreus dat een dame van mijn stand zich in een situatie als deze moet laten fotograferen. Alsof ik de eerste de beste crimineel ben. Ik vind het buiten alle proporties en ik eis mijn juridisch adviseur te spreken. Ik geef geen toestemming voor publicatie van deze afbeelding!”

Inmiddels hebben wij een schikking kunnen treffen en heeft Hare Narigheid toch toestemming gegeven voor publicatie. 

In de tuin van de gite woont onder een dakpan (op de grond) deze hazelworm, volstrekt ongevaarlijk overigens!

Simba wordt of steeds luier of steeds ouder maar het liefste ligt hij gewoon te slapen.

Zomaar een foto van ons nieuwe ‘terras’ met de kattenkennel erachter.

Kijk Monty eens lekker liggen te slapen.

We hebben ooit een buiten katten’krab’ paal laten maken, dit ding heeft stormen doorstaan en aan de zijkant zit een gat waar Jason bijna elke dag ligt te slapen.

Oh jee mevrouw de pompadour heeft weer sterallures en wil niet op de foto….

De tuinmensen hebben ook de cour (binnenplaats) aangepakt.

Dat snuitje……….

Geen woorden

En Simba slaapt nog steeds…

Afgelopen week waren Anita en Patrick bij ons op vakantie, het was voor hen en voor ons wel spannend want 12 grote honden in Petit Blancs zou dat passen? Maar het ging! Anita is een verwoed amateur fotograaf en maakt schitterende foto’s. Op haar blog heeft ze een heel dagboek met verhalen en foto’s van de vakantie, hieronder een paar foto’s maar bezoek gauw haar eigen blog voor alle foto’s.

Zo wij zitten en waar gaan jullie nou zitten?

Rechts is blinde Stevie die het heerlijk vindt om te zwemmen.

Patrick met de honden

Dit vind ik echt een super foto.

Voor alle foto’s nogmaals

Rubi op zoek naar een muis

Omi verraste ons door helemaal uit zichzelf op het bankje te springen en daar te gaan liggen. Moet je dat snuitje zien haha “dát had je niet verwacht hè?”

Saar heeft weer wat nieuws uitgevonden, als de bank vol is dan ga je toch gewoon bovenop de leuning liggen?  Met recht een bank met twee verdiepingen. En als toevallig vrouwtje haar vest daar ligt, dan is dat nog een lekker kussentje ook.

Afgelopen week hebben de tuinmensen de bakken opgemaakt, mooi he. En nu ben ik continu bezig om de honden eruit te houden haha.

Vorige week was een rare week wat het weer aangaat. Het ene moment blauwe lucht, soms schitterende wolkenpartijen en dan in 5 minuten werd het zwart en kregen we een hagel of regenbui niet normaal. En dan 10 minuten later scheen de zon weer.

Als je goed kijkt dan zie je dat Saar een stuk vel van Sisqo in haar bek heeft, het is me een kreng!

Saar heeft het helemaal uitgevonden, wegkruipen achter de stapel en dan tevoorschijn springen als er iemand langs komt lopen.

Hier kan je goed zien hoe groot ze al is. Ze krijgt ook meer spieren maar blijft verder wel echt Barzoi slank.

Een mooie foto van Chester

Onze andere oma: Hera

Hier ligt mevrouw zich weer eens geweldig uit te sloven

Samen met Rubi op zoek naar de muis die we toch écht hoorden piepen.

 En dan een berichtje voor Brigitte, Armellon & Muze die een reactie op onze blog hebben achtergelaten. “Hi Brigitte, helaas heb je er geen emailadres bijgezet dus ik kan je niet bereiken!”.

Nu in onze dierenwinkel ook dieren rouw kaarten en natuurlijk de MultiRiem, de Red Mijn Huisdier Sticker en nog veel meer. Wat te denken van deze leuke hondenmand  voor slechts € 9,95?

 De Temperatuur van uw huisdier meten zonder stress in 1 seconde.

Tuare werd voor de deur van het asiel vastgebonden, samen met een galga. Het schijnt dat beiden wekenlang bij iemand rondliepen die ze eindelijk wist te vangen maar ze daarna in de nacht voor de deur van het asiel vastbond. Een vreemd verhaal. Helaas wist de galgo zich los te rukken en liet zich daarna niet meer vangen. De reu zat in doodsangst voor de deur. Tuare heeft een grote tumor onder zijn buik, hieraan moet hij geopereerd worden, hij heeft talrijke wonden, sommige geinfecteerd in zijn hals en op zijn kop. Zijn hele lichaam zat onder de vlooien en teken. Hij is vreselijk mager en erg bang en wordt voorlopig apart van de andere honden gehouden.

Men vermoed dat hij als fokreu gebruikt is maar omdat hij te oud werd en een tumor had op straat is gegooid.

Fred en ik hebben besloten om Tuare op afstand te adopteren. Hoewel we hem alle liefde willen geven, is de afspraak 15 honden (en we hebben er nu al 16 ;-)) dus daarom helpen we Tuare zo.

Tuare is een hond van Podenco in Not Duitsland waar ook onze Chester en Rubi vandaan komen.

Even buikie kroelen door het baasje

Met Xailor doe ik het jaren het spelletje ‘Hoepla’. Ik til hem op, zwaai hem tussen mijn benen heen en weer en slinger hem dan weg (dat klinkt wel erg geweldadig zo). Xailor vindt dit geweldig en komt dan teruggerend en gaat weer klaarstaan zodat ik hem kan optillen. Voor de foto neemt Fred even de honneurs van ‘Hoepla’ waar.

Jaja je ziet het goed Lucho loopt op het veld met een balletje. Hij moest daarna natuurlijk wel uitrusten.

Afgelopen week was er ineens veel te doen over een stokje. Guusje had een stuk hout gevonden waar ze mee liep te sjouwen.

Rubi wilde het stokje ook hebben.

Sisqo zegt dank voor hij het stokje gaat bewerken.

 Chico krijgt het helemaal op zijn heupen en gaat zelfs lopen rennen met het stokje.

Saar bijt op een houtje… eh… tennisbal.

Rubi krijgt het ineens en gaat als een gek rondjes lopen rennen in haar up.

En daarna natuurlijk even heerlijk rollen

Chester denkt ‘wat lig jij je nou aan te stellen..?”

Voel je je wel lekker?

Oh joepie Saar pesten!

Manu denkt ‘wat Rubi kan, dat kan ik ook’

 Lucho, Xailor, Hera in conclaaf, Manu slaapt rustig door.

Yieeehhhh lekker speuluh!

Samen dansen

Onze Simba

Chester en Saar in het bos

Chester is erg fotogeniek en staat er bijna altijd mooi op

Chester en Rubi op zoek naar ….

Een lieve foto van onze Rubi.

Kijk eens Sisqo, kan jij dit ook?

Als Saar aandacht wil kan ze zich vreselijk aanstellen. Chester doet net of hij niets ziet.

En als het niet goedschiks kan, dan maar kwaadschiks. IK WIL SPELEN!!

Hera is maar op de picknicktafel gaan liggen.

Omi houdt afstand, schiet nou maar op, ik wil naar binnen.

Chester meent iets achter de stenen gezien te hebben.

Mientje vindt het wel best en is er lekker bij gaan liggen.

Vrijdag was het zover, ik moest naar Nevers voor de medische controle voor het overzetten van mijn rijbewijs. Volgens de pc was het 2 uur rijden, ik had om 2 uur een afspraak dus ruim voor 12 uur vertrokken. De reis verliep voorspoedig met de kleintjes, Xialor en Mientje,  naast me. Tegen kwart over 1 was ik zelfs al in Nevers, nu zoeken, het kaartje wat ik had uitgeprint klopte niet en het zweet brak me al uit. Gelukkig zag ik opeens een straatnaam die ook op mijn kaartje stond, ik kwam bij een klein pleintje met allemaal bomen en speciaal voor mij een parkeerplaats. Hondjes laten plassen, auto in de schaduw, water erbij en ramen open. Ik op zoek naar de Préfecture. Straatje was voor verkeer verder afgesloten maar lopend mocht je erin. Daar een groot gebouw, binnen alles donker, alleen een balie open, de mevrouw zei dat ik de trap af moest naar beneden. Oké. Even zoeken maar er was maar 1 deur open, een wachtkamer met een stuk of 10 mensen, pff zijn die allemaal voor mij, vroeg ik me af.

Grenzend aan de wachtkamer een kantoortje. Een voor een gingen de mensen daar naar binnen en ik wachtte maar op mijn beurt.

De mevrouw was niet bijzonder vriendelijk, maar ja als ik de hele dag in een kelder zou moeten zitten, zou ik dat ook niet zijn. Ik stelde me voor en ze vroeg mij mijn naam te spellen, nee hoor geen afspraak. Hoezo geen afspraak….!! Weer brak het zweet mij uit. Nog een keer mijn naam gespeld, u heeft een afspraak op 3 augustus. DRIE AUGUSTUS! Nee ik dacht het niet, ik smeken en soebatten, zielig doen, en na veel zuchten en geklaag over hoe moeilijk de hollanders wel niet waren mocht ik naar boven mijn dossier ophalen.

Onderweg naar Nevers

Ik naar boven en ja er was één balie open, daar zat weer een rij mensen dus ik maar braaf wachten. De mevrouw zag mij na een tijdje en zwaaide of ik de ´hollandse´ was, zie je dat aan mij dan…. Weer naar beneden, weer naar de mevrouw, gelukkig mocht ik even tussendoor, stempel, stempel ,stamp, stamp, gaat u maar weer zitten. En weer wachten.

Na een tijdje riep ze dat ik naar cabinet 1 mocht, ik het gangetje in, oh daar. Piepklein hokje met op de deur een briefje, of je je maar wilde uitkleden en twee cheques van ieder 12,20 wilde klaarhouden. Daar zit je dan, oke wat eerst uitkleden en dan die cheques schrijven of eerst de cheques schrijven en dan uitkleden….

De deur gaat open, en twee oudere heren staan te wachten. Lengte, gewicht, oog links dichthouden, letters lezen, oog rechts dichthouden en letters lezen. Op bank liggen, klop klop klop, adem in, adem uit, zitten, rug klop klop klop. Bloeddruk, staan, vinger aan neus, op 1 been staan. Oké goed gekeurd.

Weer naar wachtruimte, weer wachten. Weer naar juffrouw, stempel stempel stamp stamp, u kunt weer naar boven. Weeeeer naar boven, weeeer in de rij en weeeer wachten.

Aan loket papieren afgeven, mevrouw draait papiertje in printer, draait papiertje om, in lamineermachien, alstublieft uw rijbewijs.

Exact 2 uur later sta ik weer buiten………………

Op weg naar huis kom ik langs een Potterie en ga even kijken, ik koop voor ons ma een kadootje en een greyhound beeld voor mezelf. Om half zes ben ik weer thuis.

Saar helpt met de tuin sproeien

In voorbereiding op Saar haar wellicht toekomstige Agility aspiraties heb ik een hindernis gebouwd, voorlopig vliegt iedereen er nog steeds OM heen in plaats van OVER heen.

De heren kijken toe.

Tot onze stomme verbazing lag Omi van de week ineens op het bankje. Ze is er helemaal zelf opgesprongen. Moet je dat snuitje nou toch zien “Kijk mij nou!!”

En dan nog dit…….. wie kent hem nog??

I AM BACK!!

Wie komen wij nou onderweg tegen? Ja het is PEEWEE!!!

Hallo Allemaal!! Ja ik ben het hoor! Ik ben op vakantie en dacht ik ga even bij de Merceyclan langs.

Even bijkletsen aan tafel met Bet en Fred

Even lekker gerend met mijn vriendjes

Ik heb een diepgaand gesprek met de nieuweling gevoerd

Ik had wat last van mijn rug dus Saar en Guus geven me even een grondige chiropractische behandeling. Kraken dus.

Ik moet zeggen dat ik me na die behandeling stukken beter voelde. Tot volgende keer!