Allereerst een update over de auto.
Het idee om een financiering te moeten nemen om een auto te kopen stuitte ons tegen de borst, elke maand een vaste last erbij is niet iets waar we op zitten te wachten (wie wel). Het andere punt was dat een nieuwe auto een levertijd had van 2-3 maanden iets wat ik helemaaaaal niet zag zitten. Zaterdag gingen we naar de hondenschool met Saar en op de terugweg reden we langs een garage waar een aantal bestelauto’tjes stonden, even gestopt en kijk een Renault Kangoo 4×4, precies zoals we zochten. Aangezien het erg druk was en we naar huis wilden (de nieuwe gasten zouden arriveren) gezegd dat we maandag terug zouden komen.
Afgelopen maandag terug, de auto is van 2002, heeft deuren achter (zoals we wilden, geen klep ivm de honden), een zijdeur met ruit dus gelijk de koop rond gemaakt. Hopelijk is hij begin volgende week klaar en kan ik weer gaan wandelen. Eindelijk!
Toch Murphy’s law bleek nog niet klaar met ons, donderdag was ik met ma een dagje naar Dijon en wat ik ook belde naar huis, de lijn was bezet. Bizar. Afijn, lang verhaal kort houden, we waren opeens niet meer telefonisch bereikbaar. Met enig uit proberen kwam ik erachter dat zonder het filter (wat tussen de telefoonstekker de muur zit) de telefoon het wel deed, dus zaterdag nieuwe filters gekocht. Helaas ook dat deed het niet, maar weer eens met France Telecom gebeld en het uitgelegd. Woensdag stonden er twee techneuten voor de deur, 1 was 2 meter ongeveer en doodsbang voor de honden. Ze hebben nieuwe telefoonaansluitingen geplaatst, alles doorgemeten maar alles was in orde. Het lag aan de LIVE BOX zelf (het kastje waarmee ik kan internetten). HUH???? Want mijn internet werkte prima. Afijn, bon geschreven en vandaag nieuwe livebox (sinds januari mijn 4e inmiddels) en ja hoor alles werkt weer. Joepie! Vanmiddag kwam ook de verwarmingsman en joepie 2 ook de verwarming werkt weer.
Fred belde, hij was de beurs spuugzat en komt morgenochtend naar huis (het is maar 2,5 uur rijden) dus dan is hij lekker morgen middag thuis en zaterdag en dan gaat hij zondag naar Nederland. Joepie 3 dus.
Volgende week hopelijk mijn nieuwe auto, dat wordt Joepie 4.
Mijn levensinstelling is dat je moet proberen positief te blijven en naar oplossingen kijken, ik zie de problemen op mijn weg als uitdagingen. Dat wil niet zeggen dat ik het soms ook ff zat ben of beu of moe maar ik blijf wel geloven in een oplossing. Afijn de zon schijnt, het is kouder aan het worden maar de cv brandt, de telefoon werkt weer, de hondjes zijn moe van het spelen buiten en vanavond komt House.
En dan nu veel foto’s.
Fijne avond en alvast weekend iedereen en bedankt voor de lieve en leuke mailtjes nav mijn autoproblemen, dat geeft je het gevoel dat je er niet alleen voor staat.
Dit is het kanaal van Nivernais, het loopt honderden kilometers door de Bourgogne en je kan er bijna overal langs wandelen. Op een vakantie een paar jaar geleden (huizenzoektocht) 2 uurtjes ten zuiden van hier, zaten we ook vlak bij het kanaal, op een dag gingen we heerlijk wandelen, we hadden 1,5 uur langs een kant gewandeld en kwamen bij een brug, we zagen aan de andere kant van het kanaal ook een pad dus besloten via de andere kant terug te wandelen. Na weer 1,5 uur waren we bijna ‘thuis’ ware het niet dat het pad eindigde bij een gesloten poort van een tuin van een huis!! Nog 3 uur terug konden we toen ook al oude Djara en manke Manu niet aandoen (niet te spreken over onszelf) dus we zijn over het hekje geklommen, honden erover getild en op kousevoetjes door de tuin geslopen. De eigenaar kwam redelijk boos naar buiten maar gaf het op toen hij merkte dat wij geen woord frans spraken (handig voor de gelegenheid ;-)) maar de rest van de week zijn we er maar niet meer in de buurt gekomen….
Afgelopen zaterdag morgen belde pa verdrietig op, teckel Smokey was overleden. Nu had deze al sinds korte tijd een hartprobleem en we waren nog geen week eerder bij de da geweest omdat dit verergerde. Vrijdagavond waren we er nog en liep hij nog heerlijk te spelen in de tuin, ’s ochtend vroeg heeft hij een hartaanval gehad. Smokey werd 13 jaar. Zijn broertje Tari en maatje Sisqo missen hem, en pa en ma ook natuurlijk. Daarom zijn we zondag met hen een paar uurtjes weggeweest naar Chateauneuf, het was heerlijk weer en het was heerlijk om even de zinnen voor ons allemaal te verzetten. Tari en Saar waren mee en we hebben er een leuke ochtend van gemaakt met lekker eten want het was gourmandisch weekend.
Lieve Smokey, rust zacht, je vriendjes en wij zullen je missen maar we weten dat je nu bij Rex, Whisky, Quincy en Djara bent en al je andere honden vriendjes.
Het gemeente huis van Chateauneuf.
Zomaar een mooie bloem ergens in een tuin.
Zo kan je van een lelijke regenpijp toch iets apart maken, helemaal mooi met die zonnebloemen ervoor.
Natuurlijk moest ik ook een foto maken met mijn ‘theme’ de spherical.
Vorige week was er een prachtige volle maan dus hop de camera en statief gepakt om dit vast te leggen
Zomaar even een hele andere foto tussendoor van een projectje met glazen.
Een rupjes op weg naar ….
Guusje en Saar in ‘gevecht’
En zaterdag was het weer tijd voor les, Saar had er weinig zin in.
De man links van mij heeft 2 lama’s en hij vertelde dat hun hond altijd met de lama’s speelt, hij heeft me uitgenodigd om eens te komen kijken, wat ik zeker wil doen, hij woont vlak bij ons. Moet je die gapende kop van Saar zien “pffff ik verveel me nu al “
Dat liggen gaat me wel goed af, het is alleen zo vervelend dat je steeds weer moet opstaan.
Een van de oefeningen is dat je naast elkaar in een rij moet lopen waarbij de honden geen aandacht aan elkaar mogen besteden. Fred de fotograaf vond het verschil zo grappig tussen de teckel en Saar (en mij het de slanke dame volgens mij haha)
Bij een andere oefening moeten we proberen steeds in 1 lijn te blijven, de groep is gesplitst en loopt elkaar tegemoet, elke groep moet in 1 lijn lopen en onderweg natuurlijk steeds stoppen waarbij de honden moeten zitten. In het midden ontmoeten we elkaar en moet alles om 1 lijn staan. Onnodig te zeggen dat dit meestal een chaos is haha.
Op een lijn staan dus en dan moeten de honden netjes staan. STAAN Saar. STAAN!
Kijk het begint al ergens op de lijken die lijn.
Jaa goed zo Saar.
Fred was kennelijk erg gecharmeerd van de teckel (en haar baasje hihi) en Saar vond dat kleine ding ook wel leuk.
In de mist zie je ze bijna niet rennen.
Het is muizentijd in de tuin, de honden graven gaten waar een kokosnoot in past en helaas hebben ze ook menig muis te pakken.
Ondertussen vechten Guus en Saar lekker door 
Niet helemaal scherp maar de actie is wel duidelijk. Arme Gaija….
Vooral de podo’s zijn deze dagen niet naar binnen te krijgen, overal ruiken zij de muizen en graven ze, en graven ze, en graven ze…
Even goed kijken links en recht in het struikgewas twee podo staartjes
Snuffel snuffel snuffel
Podo’s in beeld. De podenco is een geweldige hond, vinden wij, communicatief, levendig, vrolijk, grappig maar wel een hond die bijna nooit los kan en echt de mogelijkheid moet hebben om te snuffelen en te zoeken. Dit is geen hond voor een flatje in de stad (uitzonderingen altijd daargelaten) met alleen een plantsoen om een rondje te doen. Maar het is wel een hond waarmee je kan lachen, die zich goed buiten alleen kan vermaken dus met een lekkere goed omheinde tuin waar de podo kan snuffelen en mag graven heb je hier een tophond aan.
Nog even terug naar het prachtige chateauneuf, zeg nou is dit mooi of niet?
mijn lieve pa en ma die me de afgelopen weken zo veel geholpen hebben met mijn trubbels met de auto.
Ons ma genoot van de slakken, het glaasje erboven behoort aan mij zelve toe gevuld met heerlijke cremant de Bourgogne.
Ik krijg gelijk weer trek als ik de foto zie, er waren slakken (ieh als vegetarier), oesters, vleesplankjes, kaas op brood (mmmmmm), allerlei taarten, heeeerlijke broodjes met tomaat, olijf enz en natuurlijk veel wijn.
Met deze foto doe ik mee aan de wedstrijd ‘de wereld’ op footo.nl. Woorden zijn overbodig denk ik.
Prachtige zonsondergang vanaf het balkon van mijn ouders.
Mijn kleine krummelke Xailor.
Kom ik er dus gisteren ineens achter dat we meerdere kweeperenbomen in de tuin hebben. Niet dat ik er iets aan heb want zekere types wiens naam ik niet zal noemen hadden de meesten al ingepikt.
Als er dan geen kweeperen meer zijn dan bijt ik wel op een houtje…
Ik weet zeker dat er daar eentje zit.
Nou zo’n kweepeer smaakt mij prima hoor.
Onze lieve oude Omi, kijk dat snoetje nou genieten in het zonnetje. Hier doe je het toch voor?
Oké hier hoort een tekstje bij. Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik niet veel met kinderen heb (dat klinkt gelijk weer zo negatief maar ik ben nou eenmaal geen kindermens). In het kader van mijn leer proces (ahum) met fotografie vind ik dat ik ook dingen moet fotograferen waar ik weinig tot niets mee heb. Afgelopen zondag in Chateauneuf was dit zo’n moment dat ik dacht ‘oké nú moet ik deze foto maken’.
Een bewerking van een foto van Chateauneuf, in de oorspronkelijke foto stond ook een auto…
Nog een keer mijn prulleke Xailor, het is toch zo’n zielig hoopje soms. 13 jaar, 6 jaar bij ons en nog altijd een brok nervositeit, wat heeft dit beestje allemaal meegemaakt? Deze foto’s spreken zo voor hoe hij is.
En ik weet toch zeker dat ik daar iets hoorde.
Iets heeeel anders, een foto die eigenlijk niet zo bijzonder was maar die bewerkt heb tot ‘de meteoriet’ normaal ben ik niet zo voor dit soort foto bewerking maar soms is het wel eens leuk om iets heel anders te doen
Onze kleine Ienie Mienie die het toch maar goed blijft doen met haar suikerziekte, hartproblemen, tumortjes, het is een hartenbrekertje, iedereen die haar ontmoet zal haar nooit vergeten omdat ze een spirit heeft die je in je hart raakt.
Ik spring wat van de hak op tak met de foto’s
Compilatie collage van muzikanten die het gourmandische weekend in Chateauneuf opvrolijkten
Dit is een reservoir wat al in 1830 is gebouwd, het is echt prachtig en ik wil er meer foto’s gaan maken. (als ik mijn nieuwe auto heb
Een collage van onze vier rooie podo’s
Mooie Quinty
En als laatste Sisqo, die door Saar zo veranderd is. Die van de week naar buiten rende toen Tari (de teckel van pa en ma) een half dagje kwam ‘logeren’ om Smokey te zoeken (zijn kleine vriendje). Die ineens nog altijd kan terugvallen in een staat van panische angst, die kan lachen, die bang is voor onweer, die van de week Chico greep (ex roedelleider) omdat de gasten van de gite langs het hek liepen met hun honden (hadden niet door dat dit niet privé terrein is), die zo intens je kan aankijken, die een hert gedood heeft, die toch wel een hond is die je nooit nooit zal vergeten.
Ben je ook amateur of professioneel fotograaf? Word dan lid van footo.nl!! De leukste en gezelligste fotosite van heeel Nederland.
Salut en prettig weekend
Betty
