Maandagnacht is het gaan sneeuwen, gelukkig had ik die dag de boodschappen gedaan.

Dinsdagmorgen lag er 40 cm sneeuw! Dus scheppen, scheppen, scheppen. De electra viel om 7 uur in de morgen uit en kwam pas om hlaf vier weer in lucht. Dus behelpen met de open haard aan en een boek en veel kaarsen. En natuurlijk scheppen, want het bleef de hele dag sneeuwen en de honden moesten toch ergens kunnen lopen.

Woensdag kwam gelukkig de buurman met de tractor om de binnenplaats vrij te maken.

Donderdag heel dapper naar het dorp om medicijnen voor Lucho te halen en ‘even’ bij pa en ma te kijken. Hoewel ik vast kwam te zitten (gelukkig had ik de schep bij me en er kwam iemand helpen die me zag worstelen) en bij pa en ma pa na 1 uur scheppen weg kon (hun huis ligt iets lager en ondanks de 4×4 kon ik niet achteruit terug het heuveltje op) megatrots op mezelf dat ik gegaan ben.

Vrijdag sprong de hoofdwaterleiding in de garage wat resulteerde dat het water vanaf het plafond naar beneden droop en alle kanten op spoot zodat alles drijfnat was, dus de hele dag geen water. Vandaag, zaterdag, nog geen calamiteiten (afkloppen) en vanmiddag komt Fred gelukkig.

Maar verder gaat alles goed en als de zon schijnt zoals gisteren is het wel magnifiek mooi.

Voor uitgebreide verhalen lees de column op www.dierenzaken.net

Voor heel veel foto’s (van Saar en het winterweer bijv. zie het foto album www.takeyourdogsonholiday.com/gallery)

Wat groeit onze Saartje toch hard! Ze is nu 2 weken bij ons en dus 11 weken oud. Het is een slimme tante die al zo goed als zindelijk is, dikke speelmaatjes met Gaija is, ontdekt heeft dat ze door het kattenluikje kan kruipen, weet wat ‘nee’ en ‘zit’ is en doorheeft dat ze bij ‘eten’ naar haar bench moet rennen omdat het daar wordt neergezet.

Ze krijgt nu echt tekening en haar oren gaan hun eigen weg. Ook wordt ze langer, haar poten worden hoger en ze heeft inmiddels een échte staart.

Vandaag komt Fred, hij heeft haar 2 weken niet gezien, ben erg benieuwd!.

Iedereen even naar de weblog van Anita voor veel foto’s van haar reis naar Spanje!

http://www.dogblog.nl/TheRunningMates/

Het kleine meisje doet het gewoon geweldig.

Wat is het leuk om Mientje (de kleine poedel) te plagen, in haar kont bijten, snel wegspringen, Mientje draait zich om en vliegt op je af, je springt gauw weg. Mientje gaat weer verder met haar weg en hup gauw weer in de kont bijten. Dat hou je wel lang vol….

Guusje is echt je grote zus en je slaapt elke nacht bij haar in de mand. Een keer in de nacht haalt het vrouwtje je eruit en moet je buiten een plasje doen maar daarna slaap je gewoon weer verder. Om half zeven ben je wakker maar dan mag je even bij het vrouwtje op bed liggen, dat is fijn, dan slaap je gewoon nog even door.

Vandaag heeft Gaija voor het eerst een poging gedaan om met je te spelen, heel voorzichtig beetje aftasten. Dat wordt je vriendinnetje zeker weten.

En verder is alles leuk, wat fijn zo’n pup die alles nog onbevangen tegemoet treedt. De stofzuiger? Jippie daar kan je mee spelen. De zwabber? Nog leuker die kan je aanvallen. Niets is eng, alles is feest. Als je door een van je grote broers of zussen op je nummer gewezen wordt, ga je niet janken maar je draait je om, doet net of er niets is gebeurd en probeert het na 1 minuut nog een keer.

Plassen doe je buiten (als je eraan denkt), poepen ook, soms vergeet je het wel eens en dan is het vrouwtje even “boos”.

Eten doe je in je bench zodat de groten er niet bij kunnen. Slapen doe je onder het bureau, veilig bij het vrouwtje of in de poten van grote zus Guusje.

Spelen doe je overal en met alles, vooral vrouwtje haar sloffen.

 Als het buiten koud is dan haal je gewoon vrouwtje haar sloffen uit de garage en ga je daarop buiten zitten en vrouwtje maar zoeken. 

Life is greyt!!

Djara was ons eerste windhondenkind,

Cool als ijs, snel als de wind,

Na haar volgden Xailor, Manu, Chico,

Simba, Gaija en Sisqo,

Guusje, Quinty en Hera

En van de laatste dachten we laatst: die wordt mama.

Stiekum verheugden we ons op een pup in huis,

Jaja, terwijl we altijd zeiden, hier komt geen jong spul thuis.

Hera bleek niet zwanger, en beetje dus teleurgesteld,

En toen kwamen er foto’s over de mail gesneld…

Anita en Natas die hier vanuit een Spanje reis zouden overnachten,

Met een lading honden, konden wellicht onze ‘pijn’ verzachten

Mama Isis, een prachtige Barzoi,

Was bevallen van 10 pups, na wat geklooi

Met papa ruwhaar galgo,

Oh oh oh oh…..

Zes jaar geleden beloofde ik Fred een pup

Toen waren er nog maar 2 in onze club

Helaas Sisqo was 7 maanden en enorm groot

En zo jong al volledig verkloot

Doodsbang voor Fred en dat duurde jaren

Misschien verklaarde dat al zijn grijzen haren?

Dus tsja….. om een belofte waar te maken,

En van dat trieste gevoel af te raken,

Is er gisterenavond 1 pup achter gebleven

Die wij een goed leven gaan geven,

Zij is vernoemd naar onze Djara,

Heet dan ook officieel Sarah

Wit met een spits snuitje en een lang dun staartje..

En we noemen haar Saartje……..

  Saartje is 9 weken oud, voor meer foto’s zie ook ons fotoalbum op www.takeyourdogsonholiday.com.

Vanochtend Hera naar de dierenarts gebracht voor haar operatie. Ik mocht mee naar de operatiekamer en kon blijven totdat ze aan de ademhaling lag. Wat een naar gezicht als dat apparaat de ademhaling eigenlijk overneemt, je ziet de borstkas omhoog gaan en hoort een ‘pompend’ geluid.

Om 11 uur gebeld en we kregen te horen dat de operatie goed was gegaan.

Om 14 uur gebeld om te horen wanneer we haar mochten ophalen, ze was al zover bij, dat ze haar luier in de kennel aan 1000 stukjes aan gescheurd, vertelde de vriendelijke assistente. We mochten haar dus gelijk komen halen, in de auto gesprongen en weer naar Avallon. Ze had de harten van iedereen daar gestolen, zo lief en rustig was ze geweest. “heel wat anders dan het kleine poedeltje” lachte de assistente. Mientje had nl vorige week de halve kliniek bij elkaar geschreeuwd……

Afijn ons meiske is weer thuis, dik verband op haar buik, lading medicijnen mee, en over 15 dagen de hechtingen eruit. Zij gelukkig, wij gelukkig, onze bankrekening minder gelukkig: kassa 215 euro…..

Vanochtend vroeg opgestaan, het regende dat het goot en het was nog stikdonker. De honden begrepen er dan ook niets van en weigerden categorisch om ook maar één stap buiten te zetten. Waarom in de regen gaan staan als je ook in de garage tegen de vuilniszak kan plassen? (We gaan altijd via de garage naar buiten). Ik moest wel vroeg op want Mientje moest vandaag naar de dierenarts voor een controle van haar suiker.

Toch alles naar buiten gebonjourd met pijn en moeite…. alles snel een plas en weer gauw naar binnen. Mientje prikje en eten, andere honden eten, nog even een poging of men toch echt niet langer naar buiten wilde maar alles lag alweer in katzwijm.

In het donker naar Avallon, regenachtig, mistig, echt zo’n dag om juist lekker lang op bed te liggen. Mientje snapt niet waarom ze in een kooitje moet en piept de hele weg.

Bij de dierenarts gilt ze de hele boel bij elkaar, vreselijk om haar daar achter te laten, ik kan haar pas om zes uur gaan halen, gadver weer in het donker rijden en weer naar Avallon (30 minuten). Nou ja.

Gelijk maar even boodschappen doen en naar het postkantoor, bij thuiskomst hebben de honden zich gedragen en geen verrassingen neergelegd.

Het is stil in huis, gek dat je zo’n kleintje al zo snel mist……

Triest nieuws over Gitana, een van de drie dames die begin februari bij ons hun oude dag zouden komen doorbrengen. Zij is zo ziek en zwak dat het opvangcentrum het niet verstandig vindt om haar te laten vliegen. Gitana is al zeker 14 jaar en heeft chronische ehrlichia.

We zijn triest voor dit arme meisje wat we graag in ons gezin hadden willen verwelkomen en hopen dat ze toch nog voldoende opknapt om dit jaar naar Frankrijk te komen. Nu ze ziek is kan ze inderdaad beter in haar eigen vertrouwde omgeving blijven bij de mensen die haar bekend zijn. Onze gedachten zijn bij haar.

Zojuist met Hera naar de dokter geweest. Het goede nieuws is dat we geen ‘grootouders’ worden, het slechte nieuws is dat de dierenarts op de rontgenfoto een ontsteking van de baarmoeder zag. Ze moet dinsdag geopereerd worden, aan een kant gelukkig dat ik dan toch geweest ben en dat er een foto gemaakt is.

Ze is dus ook schijnzwanger (grosses nerveuses in het Frans) en heeft zalf en medicijnen. Arm prulleke.

Ook Mientje ons kleine poedelding, was mee, ze heeft een zware hartruis en moet nu ook aan de hartmedicijnen. Overmorgen moet ze de hele dag naar de kliniek om haar diabetes te volgen (vraag me niet wat ze nou precies gaan doen maar het duurt in elk geval de hele dag). En zo is de dierenarts in Avallon gelukkig met ons….