Ons huis in Frankrijk
Vaak wordt ons gevraagd ‘Hoe wonen jullie nu eigenlijk?’ en dan probeer ik maar weer uit wat een geweldig paradijs we hebben. Maar foto’s zeggen meer dan tig woorden dus hierbij….
Dit is ons huis, de foto is wat gebogen maar het huis staat echt recht.
Deze foto is genomen vanaf de cour (binnenplaats) en kijkt uit op het hek naar de weg toe, rechts is ons huis, links is de gite. De gite heeft een eigen oprit die iets verderop aan de weg ligt. Achter de binnenplaats (dus zeg maar achter mijn rug terwijl ik de foto nam) ligt nog een stukje grond wat ook bij ons hoort. En links van de gite ligt nog een groot weiland en stuk bos wat er ook bij hoort, daar bevindt zich ook het hondenspeelveld. (Zie andere foto).
Op deze foto zie je de achtertuin en de kattenkennel, toen we hier kwamen stonden de brandnetels in de boomgaard 2 meter hoog en was de boomgaard nog van de tuin gescheiden met een hek. Inmiddels begint dit er als een geheel uit te zien. Helemaaaaal achterin de boomgaard is de plek waar Amber ontsnapt was.
Dit is het speelveld, je kijkt uit (helemaal achterin) op de gite. Voor 2007 gaan we de tuin van de gite nog vergroten en ook het speelveld zal 4 tot 5x zo groot worden (omheind).




Het is vrijdagavond half acht, ik ben met het avondeten bezig en Fred gaat nog even buiten een sigaartje roken, het is wederom geweldig weer geweest vandaag en de honden hebben buiten genoten. Amber en Tirso mogen nog even met Fred apart mee zodat ze samen kunnen rennen en spelen zonder dat er van ons zich ermee bemoeien.
Ik heb een raar gevoel en loop naar buiten, Fred waar is Amber? Het is al behoorlijk schemerig maar Tirso zien we staan, Amber met haar zwarte lijf niet. Ik pak de lantaarn en loop door de tuin. Nergens Amber, ik roep en roep. Geen Amber. De schrik schiet ons om het hart. Ze kan toch niet de tuin uit zijn? Dat is onmogelijk! De tuin is volledig 2 meter hoog omheind en we hebben hier al heel wat ontsnappingskunstenaars gehad. Toch lijkt het erop want Amber is in geen velden of wegen te bekennen. Fred gaat met de lantaarn het bos in en ik loop buiten om met Tirso naar het bos. We roepen en roepen maar horen geen takje kraken………. .. Wilt u weten hoe dit verder afloopt?Surf dan gauw naar de column op 

De honden hebben er geen probleem mee en wandelen, slapen en spelen, genieten!


















