Weer heel wat foto's

Even buikie kroelen door het baasje



Met Xailor doe ik het jaren het spelletje 'Hoepla'. Ik til hem op, zwaai hem tussen mijn benen heen en weer en slinger hem dan weg (dat klinkt wel erg geweldadig zo). Xailor vindt dit geweldig en komt dan teruggerend en gaat weer klaarstaan zodat ik hem kan optillen. Voor de foto neemt Fred even de honneurs van 'Hoepla' waar.

Jaja je ziet het goed Lucho loopt op het veld met een balletje. Hij moest daarna natuurlijk wel uitrusten.

Afgelopen week was er ineens veel te doen over een stokje. Guusje had een stuk hout gevonden waar ze mee liep te sjouwen.

Rubi wilde het stokje ook hebben.

Sisqo zegt dank voor hij het stokje gaat bewerken.

Chico krijgt het helemaal op zijn heupen en gaat zelfs lopen rennen met het stokje.


Saar bijt op een houtje... eh... tennisbal.


Rubi krijgt het ineens en gaat als een gek rondjes lopen rennen in haar up.

En daarna natuurlijk even heerlijk rollen

Chester denkt 'wat lig jij je nou aan te stellen..?"

Voel je je wel lekker?

Oh joepie Saar pesten!

Manu denkt 'wat Rubi kan, dat kan ik ook'

Lucho, Xailor, Hera in conclaaf, Manu slaapt rustig door.

Yieeehhhh lekker speuluh!


Samen dansen

Onze Simba

Chester en Saar in het bos

Chester is erg fotogeniek en staat er bijna altijd mooi op

Chester en Rubi op zoek naar ....

Een lieve foto van onze Rubi.

Kijk eens Sisqo, kan jij dit ook?

Als Saar aandacht wil kan ze zich vreselijk aanstellen. Chester doet net of hij niets ziet.


En als het niet goedschiks kan, dan maar kwaadschiks. IK WIL SPELEN!!

Hera is maar op de picknicktafel gaan liggen.

Omi houdt afstand, schiet nou maar op, ik wil naar binnen.

Chester meent iets achter de stenen gezien te hebben.

Mientje vindt het wel best en is er lekker bij gaan liggen.
Vrijdag was het zover, ik moest naar Nevers voor de medische controle voor het overzetten van mijn rijbewijs. Volgens de pc was het 2 uur rijden, ik had om 2 uur een afspraak dus ruim voor 12 uur vertrokken. De reis verliep voorspoedig met de kleintjes, Xialor en Mientje, naast me. Tegen kwart over 1 was ik zelfs al in Nevers, nu zoeken, het kaartje wat ik had uitgeprint klopte niet en het zweet brak me al uit. Gelukkig zag ik opeens een straatnaam die ook op mijn kaartje stond, ik kwam bij een klein pleintje met allemaal bomen en speciaal voor mij een parkeerplaats. Hondjes laten plassen, auto in de schaduw, water erbij en ramen open. Ik op zoek naar de Préfecture. Straatje was voor verkeer verder afgesloten maar lopend mocht je erin. Daar een groot gebouw, binnen alles donker, alleen een balie open, de mevrouw zei dat ik de trap af moest naar beneden. Oké. Even zoeken maar er was maar 1 deur open, een wachtkamer met een stuk of 10 mensen, pff zijn die allemaal voor mij, vroeg ik me af.
Grenzend aan de wachtkamer een kantoortje. Een voor een gingen de mensen daar naar binnen en ik wachtte maar op mijn beurt.
De mevrouw was niet bijzonder vriendelijk, maar ja als ik de hele dag in een kelder zou moeten zitten, zou ik dat ook niet zijn. Ik stelde me voor en ze vroeg mij mijn naam te spellen, nee hoor geen afspraak. Hoezo geen afspraak….!! Weer brak het zweet mij uit. Nog een keer mijn naam gespeld, u heeft een afspraak op 3 augustus. DRIE AUGUSTUS! Nee ik dacht het niet, ik smeken en soebatten, zielig doen, en na veel zuchten en geklaag over hoe moeilijk de hollanders wel niet waren mocht ik naar boven mijn dossier ophalen.

Onderweg naar Nevers
Ik naar boven en ja er was één balie open, daar zat weer een rij mensen dus ik maar braaf wachten. De mevrouw zag mij na een tijdje en zwaaide of ik de ´hollandse´ was, zie je dat aan mij dan…. Weer naar beneden, weer naar de mevrouw, gelukkig mocht ik even tussendoor, stempel, stempel ,stamp, stamp, gaat u maar weer zitten. En weer wachten.
Na een tijdje riep ze dat ik naar cabinet 1 mocht, ik het gangetje in, oh daar. Piepklein hokje met op de deur een briefje, of je je maar wilde uitkleden en twee cheques van ieder 12,20 wilde klaarhouden. Daar zit je dan, oke wat eerst uitkleden en dan die cheques schrijven of eerst de cheques schrijven en dan uitkleden….
De deur gaat open, en twee oudere heren staan te wachten. Lengte, gewicht, oog links dichthouden, letters lezen, oog rechts dichthouden en letters lezen. Op bank liggen, klop klop klop, adem in, adem uit, zitten, rug klop klop klop. Bloeddruk, staan, vinger aan neus, op 1 been staan. Oké goed gekeurd.
Weer naar wachtruimte, weer wachten. Weer naar juffrouw, stempel stempel stamp stamp, u kunt weer naar boven. Weeeeer naar boven, weeeer in de rij en weeeer wachten.
Aan loket papieren afgeven, mevrouw draait papiertje in printer, draait papiertje om, in lamineermachien, alstublieft uw rijbewijs.
Exact 2 uur later sta ik weer buiten………………
Op weg naar huis kom ik langs een Potterie en ga even kijken, ik koop voor ons ma een kadootje en een greyhound beeld voor mezelf. Om half zes ben ik weer thuis.

Saar helpt met de tuin sproeien

In voorbereiding op Saar haar wellicht toekomstige Agility aspiraties heb ik een hindernis gebouwd, voorlopig vliegt iedereen er nog steeds OM heen in plaats van OVER heen.
De heren kijken toe.

Tot onze stomme verbazing lag Omi van de week ineens op het bankje. Ze is er helemaal zelf opgesprongen. Moet je dat snuitje nou toch zien "Kijk mij nou!!"
En dan nog dit........ wie kent hem nog??
I AM BACK!!
Wie komen wij nou onderweg tegen? Ja het is PEEWEE!!!
Hallo Allemaal!! Ja ik ben het hoor! Ik ben op vakantie en dacht ik ga even bij de Merceyclan langs.
Even bijkletsen aan tafel met Bet en Fred

Even lekker gerend met mijn vriendjes

Ik heb een diepgaand gesprek met de nieuweling gevoerd

Ik had wat last van mijn rug dus Saar en Guus geven me even een grondige chiropractische behandeling. Kraken dus.


Ik moet zeggen dat ik me na die behandeling stukken beter voelde. Tot volgende keer!












Ik heb genoten van de foto's en verhalen, hoewel nog niet allemaal gelezen.
Vooral over Saartje, die jullie als pup hebben gekregen.
Ik woon zo'n 30 km onder Nevers, samen met mijn Ier Armellon en sinds 4 dagen hebben is ons leven hier verrijkt met Muze, een Galgo-dame-in-de-dop van nu 10 weken oud.
Het is net een kleine witte tornado, alleen wordt het er beslist niet schoner van ;-)
Maar het is inderdaad onvoorstelbaar hoe moedig zo'n klein ding al is, zonder angst of vrees.
Naar straaljagers die zo laag overkomen dat ik moet kijken of de schoorsteen er nog op zit, wordt door haar alleen even gekeken 'Goh, da's een grote zwaluw"
Als ik jullie verhalen zo lees, staat me nog heel wat te wachten, ook al heb ik er dan geen 16...
Maar het is erg leuk ook jullie ervaringen te volgen en zal dat zeker blijven doen.
Groet
Brigitte, Armellon & Muze (Comment this)