Een triest verhaal
Zoals de meesten wel weten doen wij wat vrijwilligers werk voor de Franse stichting Respectons, twee weken geleden kwam Maja van de stichting bij ons om wat foto’s op de pc te zetten (ze hebben zelf geen pc). Zij vertelde het verhaal van een vrouw die met haar twee kinderen en twee honden in ongelooflijke omstandigheden leefde. Als je de foto’s ziet dan geloof je niet dat dit mogelijk is maar het is echt waar, hier leefde een gezin….
Aangezien de EDF (Franse electr.mij) de elektra had afgesloten was ze vertrokken, de honden achterlatend. Maja was dit via via te horen gekomen en gaan kijken en maakte deze foto’s…..
Ze nam de honden mee die er redelijk uitzagen, wonderbaarlijk genoeg gezien de omstandigheden waarin zij leefden (in hun eigen uitwerpselen waar ook het voer op gegooid werd).
Nu twee weken later is de vrouw weer opgedoken en wil ze haar honden terug. Respectons is echter niet van plan om haar de honden terug te geven maar ook in Frankrijk gaat dat niet zomaar. Dus de honden moesten onderduiken en zo kwam Gypsy gisterenavond bij ons. Een soort kruising labrador / iets anders, een schat van een hond, jong nog, heel onderdanig, maar ze wil maar een ding, kroelen en aangehaald worden. Hoewel niet al onze honden er helemaal blij mee zijn, behalve Saar want die vindt een nieuw speelvriendinnetje wel leuk, gaat het goed in huis, vannacht heeft ze in de grote bench geslapen en buiten luistert ze perfect. Ze volgt me op de voet en gaat naast me liggen slapen terwijl ik dit tik.
Vanavond komt Patrick (van Respectons) haar weer ophalen en dan gaat ze naar haar nieuwe familie in Parijs, ik weet zeker dat die er een top familie hond aan zullen hebben. Weer ben ik verbaasd over de veerkracht van dieren en het gemak waarmee ze zich aan een nieuwe situatie aanpassen.
Als dit hondje bij Anita was gekomen dan was ze waarschijnlijk niet meer weggegaan, want het is helemaal haar type hahahaha.
Het is niet voor te stellen dat hier een gezin woonde.
Dit was de leefruimte van de honden met hun 'voederplek'
De keuken hoewel je je niet kan voorstellen dat hier een maaltijd werd klaargemaakt.
De kinderkamer
Zo moesten de twee honden leven.
Gypsy bij ons thuis.
En dan nog dit, heeft u ooit van een hond gehoord die zijn nagels manicuurt? Ik bedoel niet erop bijten maar echt gewoon een uur lang manicuren, totdat ze netjes in een puntje geslepen zijn? Dit is Sisqo en het was weer even nagelbijwerktijd.
Bedoelen ze dit nu met je kop in het zand... eh mand steken?
Wat een rotzooi. Daar wordt je echt naar van.
Fijn dat de hondjes in ieder geval goed terecht zijn gekomen.
Euhhh welk hondje is helemaal mijn type??
Eigenlijk is oud en kneus mijn type hoor.
Okay dat mijn laatste 3 hondjes toevallig jong zijn kan ik ook niets aan doen :-)
Gypsi is echt een scheetje, dat hoofd wat ze trekt. Geweldig.
En die ander, is dat een soort van Duitse staande hond?? Zucht ook al zo een leukerdje.
Ennehhhhh wij zitten vol hoor.
(of heb ik dat wel eens vaker laten vallen :-)
Groetjes Anita (Comment this)