Vos in nood
Het is half 11 en ik open de achterdeur om de honden hun avondplas te laten doen. Alles rent naar achteren de boomgaard in, eigenlijk niet anders dan anders. Ik wacht tot alles buiten is en hoor ondertussen heftig geblaf achter uit de boomgaard komen. Ook dit is niet nieuw, meestal loopt er dan iets door het bos wat een paar meter achter ons tuin begint.
Maar nu hoor ik meer dan geblaf, ik hoor gejank, het lijkt hondengejank en het klinkt niet goed. Ik grijp de grote lamp en ren de tuin in, ik schijn richting honden en zie dat Sisqo en Chico iets beet hebben, ik schrik vreselijk want het lijkt op een van de podenco’s. Zou Sisqo dan doorgedraaid zijn en Manu of Gaija te pakken hebben genomen?
Als ik dichterbij kom zie ik dat het lichter bruin is. Een haas? Dan zie ik de grote pluimstaart, een vos????!!!!
Ik gil naar Sisqo maar die gaat er van door met zijn prooi, hij rent, ik ren, de rest rent. De vos lijkt slap in zijn bek te hangen.
Sisqo rent naar de achterdeur, als ik bij de deur ben aangekomen, zit de vos in een hoekje bij het hek, hij/zij leeft nog. Ik roep naar Fred die alle honden naar binnen doet, wat ze vreemd genoeg ook gelijk doen. Ik was bang dat ze de vos zouden verscheuren maar kennelijk was de interesse toch minder groot. De vos probeert te ontsnappen en komt klem te zitten in het hek.
Ik grijp hem/haar in het nekvel en trek hem/haar voorzichtig los, met de grote lamp controleer ik zo goed mogelijk of ze gewond is maar ik kan geen grote wonden vinden, ze heeft wat bloed in haar bek en in haar nek een klein wondje. Wonderbaarlijk om ineens zo’n beestje in je handen te hebben. We openen de poort en laten haar los…. Hopelijk heeft ze haar lesje geleerd en zal ze niet meer zo snel op het terrein komen.
Vanochtend: Chico is kennelijk gewond geraakt, iets gekneusd of zo want een wond kan ik niet vinden, maar hij heeft veel pijn en kan moeilijk lopen. Met de rest lijkt niets aan de hand, ik ga gelijk kijken bij daglicht waar de vos het terrein op is gekomen. Weer de achterkant die we nauwelijks echt goed af kunnen zetten, de afscheiding bestaat uit een stenen muurtje met veel bomen en struiken ervoor. Er zit schapen- en kippengaas tussendoor een tegen aan maar ik vind een plek waar de vos langs een aantal stenen een gaatje heeft gemaakt in het gaas.
En weer was het dus Sisqo, onze grootste trauma hond maar ook onze grootste jager….
Iedereen een gezond, veilig, diervriendelijk 2007 waarin we hopelijk eens leren met meer respect om te gaan met al wat leeft.
