22 FEBRUARI 2010

Helaas blijf ik problemen houden met het uploaden van foto’s in dit nieuwe systeem van Blog.com.

Daarom besloten om voortaan door te gaan http://www.bettyheideman.com/merceyclan—blog.html om jullie op de hoogte te houden van de merceyclan belevenissen.

Groetjes
Betty

Dat ik Xailortje erg miste, dat weten jullie wel en toen ik hoorde dat er een nieuw huis gezocht werd voor een Chinees Naakthond meisje van 4 jaar, gelijk gemaild. Met hulp van Syl en Barbara (die ook een Chineesje heeft) hebben we haar mogen adopteren. Ze heet Isis en het is een schatje.

Saar denkt hee die lijkt op Xailor

Wat kijk je nou, ik lig lekker zo.

Hee blijf jij eens op je eigen plek liggen.

Vorige week vrijdag is Lara naar haar eigen gezin gegaan, ze heeft het erg naar haar zin daar maar Saar mist haar enorm, ze loopt Lara continu te zoeken.

Isis heeft dezelfde kleuren als Xailor alleen een veel smaller snuitje en ze is kleiner, ze weegt nog geen 3 kilo.

Saar wordt getroost door grote zus Guusje.

Isis is ook echt op haar lijfje helemaal kaal, niet zoals Xailor die toch nog wel wat donshaartjes had over zijn rug.

En we hebben, net als in NL weer veel sneeuw gehad, heel veel sneeuw, zelfs nu ligt er nog wat maar niet zo erg als begin van de week toen de wegen gewoon niet te rijden waren.

Er valt niet veel te snuffelen met al die sneeuw.

Kleine Isis stapt dapper mee maar is toch liever binnen.

Zo is het toch net Xailortje.

Het is mooi dat wel maar na weken sneeuw mag het voor mij lente worden.

Quinty krijgt het op haar heupen en gaat lopen rennen. Ze heeft al dik een week enorme diarree maar door het slechte weer kon ik niet naar de dierenarts. Gisteren geweest en ze heeft 4 medicijnen gehad. Hopelijk gaat het nu beter, ze was er niet ziek van gelukkig.

Een van de zeldzame dagen dat er ook een beetje blauwe lucht was en dan ziet het er gelijk een stuk vriendelijker uit.

Met een dubbel jasje aan tegen de kou.

Van de week kwam Simon langs met Madame Emi en Italiaantje Zebedee..

En kleine galga Ara, wat een lief en mooi hondje.

Natuurlijk werden er gelijk manden ingepikt.

Schitterend snuitje heeft ze.

Kiekeboe zie je mij zitten?

Van haar Zwitserse vriendje NoneSuch kreeg Isis een welkomspakket toegestuurd, natuurlijk moest Saar dat even goedkeuren.

En zo zag de weg er donderdag nog uit… spek en spek glad.

Fijn weekend!

groetjes

Betty

De week begon niet zo leuk…

lieve Nonne is gisteren (12/1) ingeslapen, ze bleek Lympfklierkanker te hebben en ging in 2 dagen zo achteruit dat dit de meest liefdevolle oplossing was. Ik had haar graag wat meer tijd gegund.

HIer ligt ze nog te rollen in een mandje, dit was vorige week, ze was toen nog redelijk goed.

Dit was maandag, je kan zien dat ze ziek was.

Fien heeft veel last van de kou, ondanks twee dekens en een kruik ligt ze nog vaak te bibberen.

Wonderbaarlijk is het hoe Rubi met haar 3 pootjes zonder problemen door de sneeuw loopt te rennen, het boeit haar totaal niet.

De meeste van de honden vinden de sneeuw niets, alleen Gaija en Chester die op het achterstuk altijd blijven, en Sisqo, Guusje, Sara, Lara en Rubi gaan elke keer mee naar buiten en lopen te rennen door de sneeuw.

Het is wel mooi maar jammer dat we geen dagen met een blauwe hemel hebben gehad, alleen grauwe luchten waar steeds weer sneeuw uit viel.

Maar twee vinden het geweldig en spelen en rennen, het is een genot om naar te kijken.

Sisqo doet ook even mee.

Als eerste snel het bos in rennen, misschien zien we wel iets lopen!

Ik blijf die oren van Saar zo, echt geweldig vinden.

Pak me dan, als je kan…

Tikkie, jij bent hem!

Veeeel sneeuw, heeeeel veel sneeuw ook in de achtertuin..

Duo onschuld... let op de pluizen.

Wij deden niets hoor. Wij sliepen.

Ik heb niets gezien, echt niet.

De poezen hebben het maar druk met alle vogeltjes voor het raam.

Het meesje maakt zich er niet druk over.

Nee het is geen bom...

Het is Lara, op zoek naar een muis.

Fijne 2e helft van de week iedereen.

Salut

Betty

Morgen is het alweer de laatste dag van 2009.  Het jaar is weer snel voorbij gegaan, we hebben afscheid genomen van onze Caline, Shumi poes, lieve Mientje en mijn schaduw Xailor.  Nieuweling Frey heeft voor veel commotie gezorgd en is nog altijd een zorgen kindje. Fientje uit Polen is probleemloos bij ons komen wonen en sinds begin oktober woont pleeghond Lara ook bij ons. Helaas is er nog altijd geen belangstelling voor haar. Tweede kerstdag kwam Nonne bij ons in de pleeg en ook zij zoekt een eigen mandje.

We hebben al aardig wat sneeuw gehad, gelukkig ook een hele mooie nazomer en nu al weer dagen regen, regen en regen.

Sneeuw!!

Coa is inmiddels ook weer terug naar haar eigen vrouwtje en er is weer rust (iets meer rust).

Mooie zonsondergang.

Sneeuw!!

Lieve Frey die toch weer ietsje is aangekomen.

Lara en Coa snoepen van bevroren appeltjes die overal liggen.

Fientje vindt de vogeltjes buiten toch wel heel interessant.

Maar omdat het voor het raam toch wel koud is, haar in een dekentje gepakt wat ze niet erg vond.

en nog veel meer sneeuw!

Mooie Lara die nu bijna 3 maanden bij ons is en inmiddels toch echt haar eigen baasje verdient.

1e kerst dag kwamen we thuis van pa en ma en tot onze horror zagen we dat Hera haar kopje open lag, een grote lap vel hing los en ook onder haar oor was een wond en onder haar oog. Dader? Geen idee, nu wel een idee maar geen bewijs.

Dus op naar de dierenarts die haar gelijk opereerde (toch eng want ze is al 16), resultaat 20 hechtingen met 2 drains. Arme Hera, de liefste, zachtaardigste hond die er in de roedel is, ons oude omaatje. Inmiddels zijn de drains eruit en moeten we het verband zelf verschonen, ze heeft veel jeuk en is timide maar eet goed en gaat ook weer zelf naar buiten. De laatste tijd hadden we toch al zorgen om haar omdat ze problemen heeft met haar achterpoten (net als Xailor), ze heeft nu ook een injectie gehad en krijgt homeopathische middelen hiervoor.

2e kerstdag hadden we een brunch georganiseerd met Ann Jo & Hugo, Sylvie & Mike, Veerle & Marco (helaas was veerle ziek) en pa en ma. Iedereen had van alles meegenomen en het was gezellig.

Jason had het mandje van Sylvie uitgekozen als slaapplekje en Saar gaat even kijken wat hij daar doet.

Natuurlijk moest Saar weer alle aandacht opeisen bij Sylvie.

Hera ligt lekker bij Marco.

Lara en Guusje, je kan goed zien dat Lara veel kleiner is.

Pleeghondje Nonne, 13 jaar oud. Om een lang verhaal kort te houden, Nonne is weggehaald bij een ouder echtpaar waarvan de man (88) blind is en de vrouw in het ziekenhuis opgenomen. Alle honden in het huis (2 reuen, 4 pups, 1 teefje van 3 en drie zusjes van 13) moesten met spoed weg omdat ze geen eten en drinken kregen en niet werden uitgelaten. Hoewel Nonne nooit mishandeld is, heeft ze het ook niet geweldig gehad, de honden werden nooit uitgelaten en in haar 13 jaar is ze nog nooit buiten de kleine tuin geweest. Voor Nonne zoeken we een gouden mandje, iemand het liefst met andere honden want dat is ze gewend die haar nog een mooie oude dag wil geven. Nonne kan overweg met honden en katten, ze is vreselijk lief en super makkelijk. Je weet niet eens dat ze er is tenzij ze om knuffeltjes komt vragen.

Lieve oude Simba, die nu toch ook echt magerder aan het worden is. Onze grote rode beer, iedereen die hem ziet is nog altijd verkocht, hij heeft zoveel uitstraling en oh wat zullen we hem gaan missen als hij er niet meer is.

Het boeventuig.

Lieve Nonne

Onafscheidelijk, wat zullen ze elkaar gaan missen wanneer Lara naar haar eigen huisje gaat.

Ik wil vanaf hier iedereen, een gelukkig, gezond en diervriendelijk 2010 wensen.

Salut

Betty

Nog 2 weken en dan is het al weer Kerstmis.  Hier is het druk met 3 pubers in huis (Saar, Lara en pleeg logo Coa). Het speelt, rent, vliegt en sloopt.

Chester en Guusje samen bij de verwarming.

Lucho die echt veel slanker is dan een jaar terug maar verder nog even sjaggie.

Aaahhh..dorable Lara.

Maar ik kan mij ook aanstellen hoor.

Coa en Frey, podenco’s onder elkaar.

Wat een lang lijf heeft die Saar toch!

Lekker lui op de bank

Wat is er vanavond op tv?

Nogmaals Coa en Frey

Nog zo'n lang lijf maar dan van Kayla

Lekker Gaija bekkie.

Rubi staat model.

Simpie zoals we hem liefkozend noemen, onze grote beer.

Gezellig samenzijn op het veld.

Er valt altijd wat te snuffelen.

Coa wil best eens achter het hek kijken.

Coa een dag na haar sterilisatie.

Coa 's middags na de sterilisatie.

Lara haar favoriete houding.

Mooie Coa, wat een lief hondje, zo aanhankelijk en vrolijk.

Waarom wil niemand deze mooie Galga toch adopteren?

Saar zou Saar niet zijn als ze Coa niet zou plagen.

Een onderonsje tussen de zusters in het kwaad.

Rubi vindt het wel leuk om model te staan.

Die kleine Coa kan bijna net zo snel rennen als Saar en oh wat hebben ze een lol.

Prachtig hondje.

Saar haar favoriete uitkijk en Sis .. die kijkt toe.

Achtervolging in het bos

Onafscheidelijk zijn ze.

Even een moment van contemplatie.

Rubi en Manu

Ja hoor Coa weer plagen, ze kan er goed tegen en daagt hen net zo hard weer uit. Moet je het snuitje van Manu zien.

Waar zit ze op te wachten..

Coa en Freya

En nog een keer Coa en Freya.

En toen was er op een ochtend ineens sneeuw.

Mooi plaatje maar gelukkig was het na een paar uurtjes weer weg.

ach wat zijn ze schattig zo, de "zusjes"

Guusje past best in dit mandje.

Onze urnen 'verzameling' van alle poezen en honden.

Tijdje geleden op rommelmarkt gekocht, voor 10 euro.

Makkelijke manier om een kluifje te eten.

Zelfs kleine Fien lust wel een staafje al heeft ze nog maar 3 tandjes.

Saar en Laar in de bocht.

Saar en Laar spelen

Freya, ze is iets aangekomen maar is wel veel rustiger en slaapt heel veel.

In de houding .. klaaaaar.....

In de verte staat Saar, een staar spelletje met Lara, wie geeft toe.

Twee uur boodschappen wezen doen en nee dat was niet bij thuiskomst. Ze waren super braaf geweest. Dit was “even” terwijl ik aan de computer zat (2 meter ervandaan) en dacht “goh wat is het toch stil in de kamer”. Herkenbaar he…

Salut

betty

Toen ik gisteren aan deze blog begon, kon ik nog niet vermoeden hoe triest de dag zou verlopen.

Al enige tijd had Xailor moeite met lopen, zijn achterpootjes wilden niet meer zo goed mee. Trap af ging nog wel maar trap op moest ik hem dragen en ach hij weegt nog geen 5 kilo dus dat was geen probleem. Als het goed weer was nam ik hem mee naar het veld en dan hobbelde hij nog lekker achter mij aan.

Gisterenmiddag echter zette ik hem buiten neer en hij viel om, hij kon niet meer staan, ook zitten ging niet, hij viel gewoon om, kon zijn balans niet houden. We hebben het een paar uurtjes aangezien want misschien met wat rust kwam het weer goed. Maar nee tijdens etenstijd zag ik dat hij zijn plasje zo in de mand liet lopen, hij wilde overeind komen maar kon niet. Ik legde hem bij de verwarming want zijn pootjes waren ijskoud, zijn kopje wilde hij wel optillen maar zakte steeds weer weg. Fred en ik keken elkaar aan en met een gebroken hart namen we de beslissing om die avond nog naar de dierenarts te rijden in Avallon. Het vreemde was dat Xailortje die altijd bibberde de hele rit rustig in mijn armen lag, zijn kopje zakte steeds weg.

Bij de dierenarts aangekomen, barstte ik in tranen uit, ik realiseerde me in volle hevigheid dat ik afscheid ging nemen van mijn onafscheidelijke maatje, mijn bibberkontje, mijn buikkruikje. Acht jaar lang waren we onafscheidelijk, hij is mee gegaan naar Spanje in het vliegtuig, mee naar Duitsland zo vaak, mee naar Frankrijk huizen kijken. Djara was de 1e hond uit Dongen die ons verliet en hij zou nu de 2e zijn. Na Sisqo was hij het langste bij ons. En wie zijn verhaal gelezen heeft weet hoeveel hij voor  mij betekende. Ook bij de dierenarts bleef hij in mijn armen liggen, en ik wist dat het goed was, hij was op en het enige wat ik nu voor hem zou kunnen doen is hem rust geven. De dierenarts heeft hem in mijn armen laten inslapen. Het was vreselijk moeilijk. Toen we wegliepen en wilden afrekenen, wuifde dr Cordeau, nee dat hoefde niet.

De hele avond heeft Xailortje in zijn mandje in de kamer gelegen, alle honden hebben afscheid van hem genomen en Simba heeft uren naast hem gelegen, zijn kop op Xailor zijn mandje. Hij lag er zo rustig en vredig bij, alsof hij sliep en ieder moment kon wakker worden.

Vandaag zijn we naar het crematorium gereden (1,5 uur) en toen de oven openging en ik zijn kleine lijfje in de oven moest liggen, werd het me even te veel. We hebben een prachtig urntje uitgezocht waar een soort X op leek te staan. Dat moest zo zijn. Lieve Xailor je bent nu bij Djara, die voor je zal zorgen. Je hoeft niet meer te bibberen en bang te zijn. Waar je bent is er liefde en vrede. Je zal altijd bij me zijn, in mijn hart, herinnering en om me heen.

Mijn hart is een stukje geamputeerd, er komt een litteken voor in de plaats, een litteken van een herinnering vol met liefde.

**

Simba bij Xailor die er zo vredig bij ligt.

************

En nu nog wat plaatjes van vorige week (weken).

Voor de AMCF verkopen wij super leuke halsbandbedeltjes voor honden en katten (vooral de belletjes zijn voor katten leuk omdat de vogels ze dan horen aankomen). Bezoek de webshop om alle verschillende ontwerpen te zien, niet alleen met Kerstthema maar ook hartjes en pootjes bijv.

Vorige week ben ik met Sylvie en haar 4 honden wezen wandelen, we hebben 2 uur gewandeld en Simba, Hera en Quinty waren doodmoe, dit was toch iets te ver voor ze. Maar Frey met haar magere lijfje had nergens last van en de twee jonge dames Sara en Lara ook niet.

Het kanaal waar we langs liepen is kilometers lang en op verschillende punten zijn sluizen met vaak verlaten sluiswachtershuisjes.

Sylvie aan het kantklossen met Polly, Miska, Belle en Ben.

Gewoon wat mooie foto’s van de ochtendzon.

–

–

–

–

–

Lara voelt zich helemaal thuis.

Afgelopen vrijdag is ze gesteriliseerd. Saar snapte er niets van waarom haar vriendinnetje er niet was en was zo blij dat ze  ’s middags weer thuis was maar ja Lara was nog niet in staat om gek te doen. Zaterdag ging ze wel mee naar buiten natuurlijk heel voorzichtig en Saar heeft ze mega lopen aanstellen om haar aan het spelen te krijgen. Toen Lara gisteren zich weer helemaal top voelde hebben ze samen toch lopen rennen, ongelooflijk om te zien.

Vorige week kwam Ann Jo om Lucho te trimmen en zij nam Shumi mee om met Saar en Lara te spelen.

Jason inspecteert de halsbandbedeltjes.

Gekke foto van Lara.

Als laatste een mooie foto van ons Fien, nu mijn enige kleine kruimeltje.

Iedereen bedankt  voor alle lieve reacties op het overlijden van ons Xailor ventje.

salut

Betty

het is weer even geleden dat er nieuws op de blog is verschenen.

na weken van prachtig weer met temperaturen boven de 20 graden, is het sinds zondag koud en nat. De blaadjes zijn van de bomen en de honden hebben weinig zin om naar buiten te gaan. In elk geval nu nog wat mooie plaatjes van o.a. onze pleeghond Lara.

Gewoon een mooi plaatje ergens onderweg.

Anne is een van de honden van mijn vriendin Syl, ze wordt ook al oud en grijs. (Anne, niet Syl)

Quinty krijgt een rugmassage van Xailortje.

Dit is Lara een pleeggalgo die nu 2 weken bij ons is, ze is pas 1 jaar oud en stapelgek met Saar. Ze doet alles na wat Saar doet. Ze is nog niet helemaal zindelijk maar vreselijk lief en aanhankelijk en zoekt haar eigen gouden mandje. Bij aankomst bleek Lara een grote wond op haar zij te hebben, inmiddels is de wond bijna dicht.

Ons lieve beertje Gaija, wat een lekker ding is het toch!

Nee hoor mam, ik heb niet aan de frambozen gezeten.

De grootste en de kleinste samen voor de open haard.

Monty ligt graag achter mijn rug op het kussentje als ik zit te werken.

Ook geen goed nieuws over Fientje, ze heeft artrose in beide schouders.

Met Xailor gaat het redelijk, zijn pootjes lijken niet slechter te worden maar zijn zeker niet goed en de ene dag gaat het beter dan de andere.

Lekker charmante houding van Rubi.

Bij Simba hebben we een harde plek gevonden op zijn schouder, hij heeft er geen last van dus we kijken het even aan.

Lara, Sarah en Frey

Lara heeft een mooi kopje, ze is vrij klein maar ongelooflijk snel, alles gaat in Turbo stand.Gewoon een mooi plaatje ergens onderweg.

Lara

Vorige week hadden we een vuursalamander in de tuin! Heel bijzonder toch wel.

Gisteren met ma, Ann Jo en Sylvie naar de Animal Expo in Parijs geweest. De grootste dierenbeurs van Frankrijk beweert men.

Na 2,5 uur rijden (wow wat is Parijs toch druk) een parkeerplekje gevonden en het park in, prachtig wandelpark met vijvers en pavilloenen. Eerst een koffie/thee gedronken en dan naar binnen, de grote hal is ongeveer zo groot als een gemiddelde hondenshow in Nederland en dat was hier dan katten, honden, vissen en vogels. Niet echt groot wanneerje denkt aan de grootste dierenbeurs in Frankrijk en Parijs als wereldstad.
Eerst maar langs de katten, prachtige kittens gezien Bengalen, Maine Coons (erg veel), Abessijnen, maar ook veel Perzen met afschuwelijk teruggefokte neuzen, arme dieren.

Toch wel één stand met katten cadeau artikelen. Wel een paar stands met kattenkrabmeubels.

Uiteraard staan de grote diervoederfabrikanten er ook maar op deze stands is het uitgestorven. Op naar de honden, er zijn een 30 tal rassen die meestal in grote benches of kennels liggen, pups zijn overal te koop. Ons hart breekt bij een stand waar whippet pups (zie de foto) op een afschuwelijke kooi ondergrond liggen, er is een klein kleedje waar ze met zijn viertjes op proberen te kruipen. Twee volwassen whippets liggen in een kennel op de betonnen vloer, twee iets grotere pups liggen ook in zo’n kooi en kunnen ook niet met hun pootjes op het draadwerk. Een bange dalmatier ligt ook in een kennel. Twee jonge grietjes zitten ongeinteresserd stokbrood te knagen. We willen er wel wat van zeggen maar weten ook dat het geen enkele zin zal hebben en zo goed is ons Frans niet om daar een discussie te beginnen.  Ik voel me laf dat ik ze zo achterlaat.

Qua standhouders is het 90% design spul, nog nooit zoveel hondendraagtassen gezien als hier. Het is duidelijk dat in Parijs een hondje een mode accessoire is. We zien 1 dog massage stand, 1 Hulp hond achtige stand. Geen stands met verzorgingsproducten, een paar stands met (weer) design kussens, speeltjes en bakken. Geen stands met lekker goedkope aanbiedingen van kluiven of vetbedden. Geen enkel hondenfotograaf of kunstenaar, er is een heel klein puppy agility demonstratie veldje. Er is een stand die van alles verkoopt maar duuuuuuuuur. Een zak met kleine kauwkluifjes 10 euro!!

We willen in het restaurant waar we koffie dronken, wat gaan lunchen maar als we van het terrein van de hal afgaan (dus nog wel op het park zelf) mogen we niet terug. Dus blijven we daar en nemen een stokbroodje bij de ‘snackbar’ en zitten in het zonnetje ons te verbazen over de verschillen met Nederland. Een klein meisje van ong 6 jaar loopt met een net gekocht pup Jack Russel te sjouwen of het een pop is, het beestje is doodsbang, net weg bij zijn moeder en broers en zusjes, wordt van links naar rechts getrokken. Ann Jo stapt erop af en probeert de mensen wat duidelijk te maken maar er wordt alleen met schouderophalen gereageerd.  Arm beestje en we zien hem over twee maanden al in het asiel zitten.

Als we alles 2x hebben gezien gaan we nog even in het restaurant een bakkie thee doen met Churros en dan op naar huis, tenslotte is het 2,5 uur rijden.

Toch hebben we met zijn vieren een gezellige dag gehad al kan ik het beeld van de whippets niet uit mijn hoofd krijgen…  als we om zeven uur thuis zijn zien we dat van Fred zijn auto (waar we mee waren) de achterlichten kapot zijn, wsl heeft iemand met parkeren er tegen aan geknald. Ook zijn bumper is flink beschadigd. Wat een domper.

Er was ook een expo van Bonsai boompjes.

Het park is prachtig en dat midden in Parijs!

Salut

Betty

Afgelopen week wezen wandelen in Lormes bij de waterval, een prachtige omgeving met bruggetjes en watertjes, wel pittig met flinke hoogteverschillen waar we niet op gerekend hadden haha.

Dikke Chico ligt bovenop Hera omdat hij in die hoek wil en zij niet opzij gaat...

Saar wil bij mijn moeder op schoot zitten, dat past best vindt ze.

Afgelopen vrijdag gewandeld met Sylvie en Mike en hun honden in Maison du Parc in st Brisson.

Frey vond de ezels erg interessant en probeerde er in een te bijten (en ja ze is echt blind)

na het wandelen even pauze.

Opeens zien de honden een voliere.

Belle, Ben, Polly en Miska

Hera gaat even kijken bij de voliere.

misschien dat ik aan de andere kant erbij kan?

 

hehe even uitrusten

zit toch wel wat hard, zo'n stenen stoel haha.

krijgen we nu een koekje dan?

Fred moet ook even uitpuffen, twee maal wandelen in 1 week is voor hem wel heel veel.

 

Maison du Parc is een klein open lucht museum, met dieren en kruidentuintjes en exposities. Als je goed kijkt zie je rechts een klein zwart hondje... jawel Fientje midden in de kruidentuin!

Freule Fientje

en een echte Freule hoort op een zetel

Mooie dieren toch.Gisteren de AMCF Werelddierendag wandeling gehad, heerlijk weer, leuke opkomst en geslaagde omzet. Al met al voor herhaling vatbaar.

Iedere deelnemer kreeg een zakje met info over de AMCF en een presentje voor de hond.

En daar gaan we op weg in twee groepen voor 1,5 uur wandelen.

Sylvie was de dag ervoor gevallen maar wilde toch mee lopen dus heb ik Belle en Miska onder mijn hoede genomen.

Een flinke wandeling omhoog maar wel een prachtig uitzicht eenmaal boven

om te eindingen na de wandeling op een terrasje!