Mercey Clan

Afgelopen donderdag ben ik met ons ma naar NL gegaan (en met Frey en Xailor), vrijdagmorgen bij Karin de spullen opgehaald van de AMCF, zij had samen met Gabri op de Valkerij en Natuurdag gestaan wat heel goed was gegaan en waarvoor we hen ook heel dankbaar zijn.

Daarna een partytent gaan kopen want de voorspelling voor zaterdag was niet bijster goed. Even wat wezen shoppen in Tilburg en daarna naar Den Bosch naar Jeannette, hier zou Ellen heen komen met Fientje. Fientje is een klein kruising pinchertje van 15 jaar wat in het asiel in Polen zat weg te kwijnen, ze mag bij ons haar oude dag komen slijten.

Daarna wezen eten bij vriendinnetje Syl die een prachtig schilderij van onze Djara heeft gemaakt, Syl maakt super mooie schilderijen, echt de moeite waard om eens te kijken http://www.sitngo.nl/index.html.

Zaterdag morgen op weg naar Amersfoort, ondanks de nodige wegopbrekingen en verleggingen toch rond half 10 gearriveerd op het veld. Tent opgezet en standje ingericht, natuurlijk Judy en Tom geknuffeld. Al snel werd het druk en met slechts één buitje in de morgen, bleef het de hele dag verder droog. En wat een heerlijke dag, zoveel lieve vrienden ontmoet Conny, Hetty en Arjen, Jacq, Anita, Mieke en Ro, Syl kwam ook nog met Jochem en vriend Willem, Miranda en Jur, Simon, Suus en Ralph met Sjors (de broer van Saar), en nog veel meer mensen. En dan al die honden, de meest prachtige podenco's van kortharig tot ruwharig van klein tot groot maar ook greys en galgos in alle soorten, een pup Barzoi (kwijl), een pup Podenco (kwijl) en alles ging zonder enig probleem. Een groot compliment voor Judy voor dit prachtige evenement. Ook voor de AMCF was het een leuke dag met een aardige omzet. Judy haar boek over de Podenco was ook te koop en mocht je het deze dag niet hebben gekocht dan raad ik je aan om het alsnog aan te schaffen, het is schitterend boek met heel veel kleurenfotos (en ook een aantal van onze podenco roedeltje moet ik trots zeggen).

Hieronder een aantal fotos, nog veel meer foto's zijn te vinden op onderstaande links en ik kan je echt aanbevelen om deze links te bezoeken (sommige foto's heb ik daar vandaan 'gepikt') want oh oh wat een heerlijke hondenfoto's allemaal!!
http://www.mijnalbum.nl/Album=OFDXJXK8
http://www.dogblog.nl/TheRunningMates/
http://www.spaansehonden.info/ (volg de link hier vind je ook info over het boek)
http://picasaweb.google.nl/MischaBoender/Podencodag2009
http://www.mijnalbum.nl/Album=F3XU7SMF
http://www.dogblog.nl/Ralph






Frey, Xailor en Fientje hebben zich voorbeeldig gedragen.


Jacq met haar hondjes, het was zo leuk om haar (weer) te zien na jaren mailcontact.


Even Fred plagen (foto gemaild door Jacq) dat ik 5 nieuwe hondjes mee zou nemen naar huis.


En natuurlijk ook weer leuk om Anita te zien met haar mooie Jayson die al hartstikke groot was.


Wat een schitterende Azawakh.


Deze prachtige hond kijkt wat voor mooie pinnen we allemaal hebben.


Lieve Frey


Mooie en lieve Dante van Jacqueline.


Ikke met Xje en Fientje


En dit is ze dan, oude Fientje.


Ons mam met Fientje.


Om te smelten...

Judy met haar dochter Mira en vriend (sorry naam vergeten...)


Anita en Jacq twee superfijne vriendinnen waarbij ik altijd mijn verhalen kwijt kan.


Anita met Marco en Veerle, kanjers die veel voor de AMCF doen en die ook even een kijkje kwamen nemen, nog bedankt voor het meehelpen met afbreken!


Het was hartstikke druk zoals je kunt zien!


Twee superschattige podenco's, beetje Gaija typje de kleine, heel leuk was dat de vrouw aan mij vroeg of ik die mevrouw uit Frankrijk was, hihi beetje beroemd dus.


Het veld waar de honden los mogen lopen en rennen.



Jochem (partner van Syl) met twee 'vreemde' honden


Syl met ons ma in het AMCF standje.






Vriendin Conny knuffelt met Frey, ze heeft haar nieuwe hond Carbon ook bij zich.


Mijn hartsvriendin Syl met haar honden Re, Anne en Jonas.


Jacq met haar honden en Willem, vriend van Syl & Jochem.


Sjors de broer van Saar, wat een joekel van een hond. Zo grappig want qua kop en ogen lijken ze sprekend op elkaar maar verder ....

De prachtige podenco, greyhound en barzoi kaarten, ze zijn nog te koop!



Syl en Willem


Mooie Sjors

De kop, neus, ogen ... precies Saartje!


Het zonnetje heeft zich goed laten zien zaterdag!

....


Fientje verkent het terrein.


De rest heeft weinig interesse.


Nou toch even snuffelen dan.


Kleine oude Fientje, ze is dus 15 jaar en komt uit een Pools asiel.




Saar is ook zo gek als een deur, als je maar met haar speelt, vindt ze alles best.


Fientje gaat er maar even bij zitten.


Achter Fientje ligt Rubi...


Hier dus.


Fred moet er nog even aan wennen.


Omdat ik me schuldig voelde dat de katten het de laatste maanden zo slecht hebben (met Frey) heb ik een nieuwe krabpaal voor ze gekocht. Tippy ligt lekker hoog te slapen.


Het is ook wat voor zo'n kruimel op haar oude dag, van Polen naar NL, dagje Amersfoort, Tilburg en nou weer Frankrijk.


Vandaag was het zover, de verhuizing. De egels wegen tussen de 250 en 320 gram en mogen naar buiten. Dit is hun verhuis'wagen'.


We hebben een deel van een van de kattenkennels afgesloten, Fred heeft op een pallet een plaat getimmerd en daar de helft van een vliegtuigbench op vastgezet. In de bench staat hun oude hokje met eten en veel keukenpapier (om in te rollen met slapen), links en rechts van de bench (onder het zeil) staan twee bloempotten met papier en ze kunnen via een plankje eraf en ook nog onder de pallet.


Op onderzoek uit..


Op onderzoek in de bench


Het ziet er wat rommelig uit maar het is helemaal afgesloten, de trap is voor de katten die uiteraard nu niet deze kennel in mogen.

Het zeil is hier nog wat hoog maar gaat bijna helemaal dicht zodat ze echt goed tegen de wind en regen beschermd zijn.


De kennel van buitenaf gezien.




Wel spannend die grote wereld buiten.



De foto's zijn wat onscherp maar je kan goed zien hoe groot ze al zijn en hoe ze mijn handen herkennen.



De honden vinden het wel heel erg interessant.


Fientje aan de wandel.





Allemaal voorzichtig op onderzoek uit.


Het zijn wel al echte egeltjes!


Het is jammer genoeg niet te zien maar deze heeft heel grote oren hihi.

Sisqo zou best eens naar binnen willen.


Even van het zonnetje genieten.


Aan een kant jammer dat ik onze podenco's niet mee kon nemen naar de Podenco dag maar Chester zou toch veel te bang geweest zijn.


Frey ziet dan wel niets maar met haar neusje is niets mis!


Raar weer, zonnetje afgewisseld met zware donkere wolken maar gelukkig geen regen.


En ook Gaijesje vindt het wel heel erg boeiend.

Zo nu dat waren de foto's! Niet vergeten om ook naar de andere Podenco albums te kijken, echt de moeite waard.

Salut!
Betty

Was ik bijna klaar met mijn blog, klapt alles eruit en kan ik opnieuw beginnen. grrrr.

Vorige week prachtig weer dus weer eens gewandeld.


Ik vond de structuur van deze boomstam erg apart, met die honinggraat erin.


Wat zijn varens toch mooi, die krulletjes ...


Het was best warm en dat vond Gaija ook.




Hier heb ik Chico maar even vast gedaan, aan de oortjes te zien zat daar wel iets van interesse.


Al zie je het niet, hier was het zo modderig dat Guusje opeens kousjes aanhad dus ik ben maar omgedraaid.



Heerlijk wandelen zonder iemand tegen te komen.



Simba geniet toch zo van het water als het weer het toelaat, want het moet natuurlijk niet te koud voor onze opa zijn.


Frey loopt ondanks haar blindheid, aan de lijn lekker mee en Rubi draagt het tuigje van Frey (doordat ze zo mager is, zit het te wijd).


Dit is toch een stukje paradijs..


Jammer genoeg is het water weer aan het stijgen zodat je niet meer helemaal langs het water kan lopen.


Picasa is echt bizar aan het doen, je ziet niets en pas nu ik deze upload is de te verscherping te zien. grrr.



en deze ook dus... en soms is het gewoon kantklossen haha



Wat een heerlijk bekkie he.
Dit is haar 'speeltje' / knuffeltje. Het restant van wat ooit een pantertje was, dit is echt van haar, ze ligt er op de kluiven en sleept het mee. Geen van de andere honden hebben een eigen speeltje, zij wel.




Gekke Quinty, als ze geen aandacht krijgt gaat ze zich vreselijk aanstellen, heel rare blafjes maken, met haar pootjes naar ons zwaaien. Overigens heb ik gelijk even haar nagels geknipt die wel erg lang waren.


 
in het historische plaatste Semur en Auxois was feest, dus met pa en ma even wezen kijken


de stoere franse politie was volop aanwezig










Prachtige paarden en mensen in mooie oude kledij. Echt leuk om te zien!



En dan hebben we sinds vorige week 4 weesjes in huis, de buurman had ze gevonden in de tuin, mama egel was dood. Gelijk contact gezocht met de egelopvang in Zoetermeer en zij helpen mij met adviezen. Een egel is een beschermd dier en mag niet zonder vergunning opgevangen worden, maar ja hier heb je geen egelopvangcentra dus nood breekt wet.




En hoe schattig ze er ook uit zien, het zijn geen huisdieren!
Deze foto's zijn van vrijdag.






Foto's van gisteren, ze eten nu zelfstandig en groeien goed.


Zomaar een mooi zomers plaatje, helaas ook weer iets te verscherpt.



En zelfs de natuur wenst iedereen LIEFDE toe...

Fijne week allemaal

salut
Betty

wat vliegen de dagen toch voorbij...


Zondag en maandag waren tropische dagen met temperaturen tegen de 30 graden, dinsdag was het regen en onweer, woensdag was het zon en regen en vanaf gisteren weer wat beter weer, in elk geval droog en zonnig en niet zo warm. 
Ruby neemt het ervan en gaat er op zijn charmanst bij zitten.

En dan krijg je soms van die bijzondere avonden met luchten die in brand lijken te staan.




Hoe is het nu met Freya? Nou zo te zien wel goed.
Maar schijnt bedriegt een beetje. Ze is in een paar dagen volledig blind geworden en daar erg onzeker over (logisch). Sinds een week krijgt ze insulatard een 'mensen' insuline, afgelopen woensdag was haar suiker waarde iets gedaald, een goed teken maar nog wel altijd te hoog.
Helaas is ze sinds een week ook weer enorm op de katten aan het jagen, ondanks dat ze blind is gaat ze volledig voor de kill. Weer opnieuw beginnen dus.
Verder is ze enorm lief en knuffelig.


Ons kleine bruine beertje wat het speuren op 'school' steeds leuker gaat vinden en het ook steeds beter gaat doen. Ze heeft er echt plezier in en is helemaal trots als het haar gelukt is om alle koekjes te vinden.

Even allemaal in het zonnetje.

Dit vind ik altijd zo leuk wanneer Sis zo ligt, pootjes op de rand.


Saar blijft zich aanstellen als ze een standje krijgt of als ze zich zeer heeft gedaan met rennen, dan gaat ze zich gelijk als een prof voetballer liggen aanstellen.


Zelfs Mientje komt even kijken, ik blijf het knap vinden, blind, doof, hartkwaal, suiker, haar tumortjes op haar buikje zijn aan het groeien, 14 jaar en toch kuiert ze zelf helemaal van huis naar het veld, trapjes op en af en ook weer terug als ze genoeg heeft.


gewoon een leuk plaatje.



we laten weer een flink stuk hoog groeien, de honden vinden het prachtig om daar door heen te rennen en Saar en Guusje zitten elkaar achterna.


de foto is iets overscherpt maar je kan wel goed zien dat Freya blind is en haar ogen zo ver mogelijk openspert om toch wat te zien.


ze is nog altijd veel te mager en blijft maar op die 14,5 kilo hangen, ze eet wel goed.


Dit is echt zo'n slinger die ze maakt omdat ze vaak niet goed in balans is.


Weer zo oververscherpte foto.. Picasa zat te klooien ...
We hadden weer wat pluche beestjes gekregen maar die kunnen we dus echt niet opsturen, bewijs was dit beertje wat Saar in letterlijk één minuut onthoofde, ontoogde en ontneusde... Dus lieve mensen knuffelbeesten voor kinderen zijn niet geschikt voor honden. En wie nu denkt dat ik dan al die knuffels inpik.. (of Saar) dat klopt maar.... ik koop er wel hondenspeelgoed voor terug zoals touwballen die niet kapot te krijgen zijn.


Kijk het Ienemien stappen.





wat is het toch heerlijk om als hond zo te kunnen rollen in het gras


het onthoofde beertje...


lieve Frey


dit is een favoriet plekje, onder het huisje, lekker koel, in de schaduw.



lieve oude Hera, het is echt een oud vrouwtje maar ze rent nog en speelt met Saar en kan zich ook behoorlijk aanstellen.



Bolle Lucho, onze sjagerijn, jonge wat kan die toch altijd grommen tegen iedereen. De enige die ook naar de andere honden bijt. Dat hij nooit teruggepakt is dat is ons een raadsel want hij kan echt lelijk doen.


Lieve Chester, altijd aardig tegen iedereen, super lieve hond.


kijk is dit nu een lekker plekje of wat ;-)


maar dit plekje mag er ook wel zijn hoor.


En alles is weer groen. Het grappige is dat 4 jaar geleden er geen brem te zien was en nu staan er overal mooie gele bremstruiken.


Hier kan je de brem ook goed zien en Frey die loopt te snuffelen.


Soms is ze volledig de weg kwijt en loopt ze mij duidelijk te zoeken, als ze me dan vindt, is ze helemaal blij.



Heerlijk dat knal geel!!
We hebben elke dag een invasie van bruine kevertjes, alleen in de morgen, maar wel duizenden, het hele veld vibreert dan. Geen idee wat het zijn en of ze schande aan kunnen brengen.


Het lijkt wel of Quinty in haar 2e jeugd is, ze wordt steeds gekker, loopt met haar drie poten te rennen en spelen met Saar, je kan bijna niet geloven dat ze al 12-13 jaar zou zijn.


In het bos ben ik net de rattenvanger van Hamelen, het is niet zo goed te zien maar er loopt dan echt een heel roedeltje achter me aan hihi.


En dan gaan we weer richting huis...

Nog twee dingen...
dit prachtige filmpje wat je gewoon moet zien.


En Asielzoekers deel I is uit... bestellen kan door op het plaatje te klikken. Prijs is 15,95. Bij betaling voor 15 juni betaal je geen verzendkosten. Het is ook mogelijk om een goed doel te steunen, op de site kan je hier meer informatie over vinden.

Na de ramp met Freya vorige week, deze keer wat foto's uit het archief van de Merceyclan.

Voor wie de ramp niet gevolgd heeft, vorige week zaterdagmiddag was Freya ineens verdwenen, foetsie weg. Grote paniek bij Fred en mij, hoe kon ze ontsnappen en waar is ze? Fred is gelijk gaan rijden en rijden en rijden. Ik ben briefjes gaan maken want je hebt hier geen Amivedi ofzo. Na twee uur kwam een buurmeisje vertellen dat ze haar gezien had, we hadden helemaal aan de verkeerde kant gezocht. Onze zoektocht concentreerde zich nu op dat punt. We informeerden iedereen die we maar op zaterdag middag te pakken konden krijgen, hingen overal briefjes op , reden om de beurt rond en ik plaatste overal op internet berichtjes, krantenadv opgegeven, radio stations gebeld. De nacht was zwaar voor ons maar ook voor haar, want waar was ze... en in wat voor omstandigheden. Had ze eten kunnen vinden? Een schuilplaats? Ze had haar 1e spuit al gemist. De volgende morgen vroeg op en weer zoeken, de hele dag zoeken, rijden, lopen, roepen maar de dag ging voorbij en geen spoor van Freya, in de avond begon het te gieten en ons hart brak bij het idee dat ze daar ergens liep. Haar tweede dag zonder insuline. Maandag gelijk alle dierenartsen en gemeentehuizen gebeld, oproep op locale radio en weer rondrijden briefjes hangen. In Quarre hangen er briefjes bij supermarkt en apotheek en op de publicatieborden. We weten niet meer wat we nog kunnen doen, alle mogelijkheden hebben we benut, we zijn op van verdriet en wanhoop. We blijven haar roepen en zoeken. Een gesprek met een medium in NL en weer rondlopen en roepen. Dan maandagavond ... 8 uur.. een telefoontje, ze is gezien, ik spring in mijn auto en rijd erheen. Althans het gehuchtje waarvan de vrouw belde, ik rijd heen en weer en heen en weer maar geen Freya, ik wil net terug naar huis rijden als ik iemand zie zwaaien. Ik trap op de rem en ren er heen en DAAR STAAT ZE!! Ik barst in tranen uit, ze is terug! Ik kan alleen maar iedereen die heeft meegeleefd en meegeholpen uit de grond van mijn hart bedanken. Voor wie het hele verhaal wil lezen, kijk dan op mijn hyves op de wwww. (bettymercey.hyves.nl)
We zijn nu bijna een week verder, Freya is door haar insuline gebrek bijna blind geworden, ze is erg onzeker hierdoor en loopt overal tegen aan. We gaan haar natuurlijk helpen en steunen. Ondanks dat loopt ze toch weer langs het hek (en zo weten we ook hoe en waar ze ontsnapt is wat we uiteraard gelijk dichtmaken) met haar neus door het gaas. Het is een jager en geen blindheid kan dat stoppen.

In dit gebied liep ze dus, in de verte zie je wat daken van huizen, daar in de omgeving heeft ze gezworven.

Goed nu wat foto's uit het archief, sommigen beter van kwaliteit dan de anderen maar hopelijk vinden jullie het toch leuk.


Nog in Dongen waar we een klein tuintje hadden.Manu nog niet grijs met Simba, nog wat mager.


Een hele jonge Manu met Tippy en haar zusje die gevonden waren door kinderen in een sloot. Hun verhaal staat in Asielzoekers deel I wat komende week uitkomt.


De tuin was ommuurd en daarop groeide klimop , wat we niet wisten was dat er tussen deze balken en de muur ong 30 cm ruimte zat en zo waren we Manu op een dag kwijt. Hij kon niet weg zijn maar we konden hem ook niet vinden tot we een puntje van zijn staart zagen... hij was achter de bielzen gekropen, dat was lekker koel, als je heel goed kijkt zie je zijn kopje in het midden.


Sisqo met opvangpup Ritchie een wildebras eerste klas. Zijn verhaal staat in Allochtone Viervoeters.


Ook Manu moet het verduren met Ritchie.


Onze lieve Quinty, het eerste hondje van Fred en mij samen.


Sisqo zijn favoriete houding in Dongen, lekker uit het raam kijken.


Het heeft niet veel zin om een kleed op de bank te leggen haha. Hier onze Djara, onze eerste galga waar alles mee begonnen is. Natuurlijk Xailor en Simba.


De goeie ouwe tijd, wandelen in de Loonse Duinen met hartsvriendin Syl en haar hond Anne (de zwarte achter Sisqo, die toen nog hele zwarte "wallen" had).


Manu net uit Spanje bij ons, hij had nodig een trimbeurt nodig, het leek wel een leeuwtje.


En een nog jonge Kayla met wel al haar gebruikelijke koninklijke houding


Nog zo'n memorie met twee hondjes die ons verlaten hebben, Djara en Quinty.


Kayla met 'stief'zusje Tippy.


Kayla nog heel jong hier, op de afgezaagde boom en je kunt hier goed het net zien wat we over onze tuin hadden gespannen zodat de katten er niet uit konden. We hebben nog een plankje hier bovenop gemaakt en dit werd de favoriete uitkijkplek van de katten.


Mijn eerste eigen vier katten, Pooky, Snoopy, Sheba en Tippy. Allemaal op respectabele leeftijd over de regenboogbrug gegaan.


Lieve Snoop mijn 1e kat toen ik het huis uit ging, ik kon hem dubbelvouwen, wat een lieverd was dat.


Djara, Sisqo en Chico die toen nog niet zo heel grijs was.


Kleine Quincy, hij is 14 jaar geworden waarvan er 7 bij ons.


Dit blijf ik altijd heerlijke foto's vinden, Chico met Jason.


Manu, Xailor en Jason


Dit is 4 jaar geleden, in 4 jaar is Manu zo ontzettend grijs geworden dat je hem niet zou herkennen.


Djara met Guusje. Djara heeft toch nog een jaartje van Frankrijk mogen genieten voor ze ons uit eigen keuze verliet voor een ander leven.


Nog in Dongen, hier kan je goed zien hoeveel littekens Djara had.


Chico in ruste ;-)


De mama en pappa van Saar met misschien haarzelf en in elk geval wat broers / zusjes (geen idee of ze hierop staat).


Is dit een verschrikkelijk sneeuwmonster? Nee het is Gaija!


Onze mooie Monty.


Lekker lui op een kussen je aanstellen, dat is Monty ook.


Een van mijn favoriete foto's, twee van die joekels samen in een mandje.


Een even beroemde als geweldige foto. Kayla die de haren van Gaija zit te wassen.


Kleine hondjes worden groot, wat een hummel was Saar hier nog.


Je kan je nauwelijks voorstellen dat ze zo klein is geweest.


Met Mirza en Guusje, en ja hoor natuurlijk moest ze weer wat slopen.


Even een brrrrr foto's tussendoor, als ik nu naar buiten kijk en alles is groen en dan deze foto zie. ... laat dat nog maar een paar maanden wegblijven!


Een foto van ons Saar toen ze nog een Saartje was met grote vriend Simba.


Kluitje bij elkaar.. met Mirza de blinde brak die maar zeven maanden bij ons mocht zijn.



Lekker rennen in de sneeuw.

Ik hoop dat jullie het leuk vonden. Ik vond het zelf in elk geval heel leuk om weer eens te snuffelen tussen alle oude foto's.

En dan komt komende week eindelijk Asielzoekers deel I uit. Bijna 40 verhalen van dieren die een verhaal te vertellen hebben € 15,95 en bij bestelling en betaling voor 15 juni betaal je geen verzendkosten. Je kan het boek hier bestellen.

En voor wie het nog niet heeft gezien, ik verkoop ook super gave pinnetjes. Ze kosten 3 euro per stuk maar als je er 10 afneemt (en dat mag gesorteerd) dan betaal je 2 euro. Heb je echter een stichting dan heb ik een speciale aanbieding. Er zijn pinnen van heel veel verschillende dieren. Kijk maar op de site www.bettyheideman.com.




Fijne week iedereen!
Salut
Betty

Gisteren was het een prachtige dag en het was ook weer les.









Gaija op speurles. Ze vindt het vreselijk leuk en is enorm vooruit gegaan, in het begin rende ze gelijk terug naar Saar als ze 1 koekje gevonden had maar nu staat ze al klaar en gaat zelf het rijtje van stenen af waar koekjes verstopt liggen. Als ze klaar is blijft ze staan kwispelen. Het is prachtig om te zien hoeveel plezier ze heeft.







Met Freya doe ik altijd alleen wat sprongetjes, die laatste foto vind ik zo lief omdat ze daar echt naar mij kijkt 'vrouwtje doe ik het goed zo?'












We hebben een wedstrijdje gedaan, twee parcourtjes, hoepel, paar keer springen, tunnel en weer terug, Saar moest tegen Tootsie. Saar haar 'probleem' blijft de tunnel, daar waar ze bij ons thuis door de tunnel heen vliegt van links naar rechts, wil ze op les er alleen in wanneer ik er eerst een koekje in gooi wat ze dan op haar gemak in de tunnel gaat staan opeten en dit kost natuurlijk tijd ;-) toch heeft ze gewonnen.
Het was erg leuk om te doen.



Ann Jo deed zelf met haar 14 jaar oude dove herder mee, die dit nog nooit gedaan had en het best goed deed.


En dan leg je een zeil neer zodat ze niet op het natte gras hoeven te liggen en dan gaan ze er naast liggen.


Mooie foto van ons Saartje.


Van al dat oefenen krijg je wel een zwaar hoofd..


Gewoon een lief plaatje van Gaija, Freya en Saar.


Op deze foto is goed te zien hoe mager Freya is. Bij de dierenarts bleek dat ze iets is afgevallen maar erger was dat haar suikerwaardes veel te hoog waren, het lijkt wel of de insuline niet meer aanslaat. We gaan nu spuiten met andere insuline, kijken of dat effect heeft.





Vorige week bij Ann Jo een workshop Soft Touch 5 Elementen gegeven. Het was prachtig weer dus het kan buiten. Waarschijnlijk zal ik dit jaar ook 2 workshops in Nederland geven. Mocht je interesse hebben of meer willen weten,mail me dan gerust even. De workshop duurt een halve dag en kost 20 euro.

Fijn weekend
Salut
Betty

 

Het is al een paar dagen best behoorlijk weer dus maar weer eens aan de wandel.


Ik vind het altijd zo'n leuk gezicht als de katten zitten te eten, maar ja draait Shumi zich net om toen ik afdrukte. Het leukste vind ik de staarten, kort en dik van Shumi, dun van Monty, geen van Jason, dikke pluim van Kayla, gewoon van Tippy want ze zitten altijd netjes op een rij ieder op hun plek knabbels te eten (ochtend). In de avond is het anders, Shumi krijgt dan op een bankje eten, Jason en Monty in de garage met de deur dicht. Kayla hier en Tippy op de trap, dit omdat het vooral bij de heren Jason en Monty een schranspartij is wie het snelst klaar is en dan de rest wegjagen.



Lief plaatje van Manu en Rubi. Je kan goed zien hoe dik Rubi is, ze krijgt nu speciaal natuurvoer Speckweg heet het (echt waar), ze eet niet veel, beweegt wel veel maar valt nog niet erg af.



Ook op deze foto kan je goed zien hoe laag het water staat in het meer.





Wat blijft het toch mooi hier.






Meestal ga ik aan de overkant wandelen maar aan deze kant is het ook heel mooi.







Simba kan toch zo genieten als hij in het water kan gaan liggen, gekke hond.



Deze kant is dus ook heerlijk om te wandelen, het enige nadeel is dat er hier nog wel eens blote mannen liggen te zonnen. En nee het zijn geen George Clooney of Brad Pitt types (helaas).





Gisteren weer les gehad, Saar vindt het niets dat ze vast moet. Omdat het gras nogal nat was had ik een stuk zeil neergelegd (hoezo verwende honden) haha.



En natuurlijk ga je dan naast het zeil zitten.





Met Gaija doen we zoekspelletje waarbij Ann Jo koekjes verstopt in de stenen. Dit lijkt simpel maar voor Gaija is dit heel bijzonder want toen we hiermee begonnen rende ze gelijk terug naar Saar en durfde dan niet te gaan kijken. Nu gaat ze zonder lijn mee en blijft ook zonder lijn erbij, en gaat zelf op zoek naar de koekjes. Heeft ze ze gevonden dan rent ze hard terug naar Saar, al kwispelend van 'ben ik niet ontzettend dapper'. We proberen haar nu te leren dat ze dan ook weer terug komt om verder te zoeken.



Freya gaat maar in het gras liggen, met haar doen we een paar sprongetjes, proberen de tunnel en het A Frame, gewoon om de band tussen haar en mij nog meer te versterken. We doen niet te veel omdat ze het niet goed ziet en meer tegen het obstakel aan loopt dan erover heen springt (als gevolg van de niet behandelde suikerziekte zijn haar ogen 'beschadigd').


Mej Saar verveelt zich en begint de gieter te slopen.



Na afloop ook even thee en koffie voor ons. Helaas geen foto's van Saar in actie omdat ik geen foto's kon maken en tegelijk met Saar parcours kon lopen.





Freya ligt rustig te wachten.

Meer foto's van deze morgen zijn te vinden op http://picasaweb.google.nl/bettyhores/090409#



Ze maakt een foto van ons, gauw even lachen voor de camera.





Ons bibberkontje die in augustus al weer 15 jaar wordt maar helemaal hersteld is van zijn herseninfarct en vandaag ook weer gewoon 2keer mee is wezen wandelen.



En wat doe je als de zon dan eindelijk weer eens schijnt? .... zonnen natuurlijk!



Quinty was al een paar dagen aan het likken op het bultje op haar zij dus toch maar even naar de dierenarts en ik had het kunnen weten, hup gelijk onder het mes. Ik mocht erbij blijven en hij haalde er een cyste uit zo groot als een walnoot. Het was verder een mooie schone wond toch wel 10 hechtingen maar ze blijft er netjes vanaf. Knappe meid.



Badmeester ben ik al bruin? Eh.. dat was je al Simba.



En mijn buik dan?







Gisterenavond, Freya slaapt, ze weet dat Jason daar zit (ze heeft gekeken) maar accepteert het. Jason accepteert ze nu redelijk (hij moet niet langs haar lopen maar als hij ergens zit laat ze hem met rust wanneer ik erbij blijf). Nu trekt Jason zich ook totaal niets van haar aan, terwijl de andere katten toch nog bang zijn en dan gaan rennen en dat is nu net zo interessant. Maar we gaan heel langzaam toch wel vooruit, heeeeeel langzaam dat wel. En het blijft continu opletten.


Volgende week gaat ze mee naar de Animal Event en dan hebben de katten een paar dagen rust.



Chico die ook steeds grijzer wordt.



Vandaag even wandelen naar de Feeenrots met groepje 'greyhounds'.



Chico loopt lekker los, zolang er geen andere honden in de buurt zijn gaat dat prima.



Hera sjokt ook nog altijd goed mee.



En probeer ze dan eens allemaal op de foto te krijgen terwijl ze in de camera kijken.



Dit lijkt erop nu Sisqo nog deze kant op kijken.


Guusje (links) mmm wat ruik ik hier?
Chico : hoorde ik daar links iets?
Sisqo: ik dacht toch dat ik daarachter iets hoorde?
Simba: wat doet die boom nou hier?
Saar: ik ga maar aan die struikje beginnen, ik verveel me zoooo
Xailor: jongens let nou op, we moeten op de foto!
Hera: ik ben al doorgelopen hoor, stom gedoe met die foto's

Zo moest het dus niet hahaha.

Dan nog dit: volgende week is er de Animal Event (17-19 april) in de Beekse Bergen. Daar staat de AMCF met een standje (en ik dus ook met Xailor en Freya en ons mam). Als je het leuk vindt kom langs, we hebben een super loterij met grote prijzen als vakanties, een kadobon van Dobey, vvv bonnnen enz.
We staan op stand nummer 57. Wie weet tot dan?

Salut

Gisteren was het heerlijk weer dus met 2 ploegen gewandeld, 1e ploeg naar het meer, waar het water eindelijk weer eens heel laag staat. Tweede ploeg rond de visvijver omdat ik ook naar het postkantoor moest en dat ligt op de route.



maar eerst deze lieve foto van Freya. Ze is een echte knuffelkont.




Vorige week zijn pa en ma een paar dagen naar NL geweest en natuurlijk komt Tari dan weer logeren, het enorme kussen kon zijn goedkeuring wel wegdragen.


En nu alleen veel fotos van de wandeling langs het meer gisteren.
























hier kan je goed zien hoe ver het water is gezakt want normaal staat het tot de bosrand.


zelfs chico loopt lekker los, zolang er geen andere honden in de buurt zijn, gaat dit prima.












Freya is nergens bang voor.








Ook oude Hera baadt haar pootjes.

Fijne week nog!
salut
Betty